فیلم Our Times 2015

اولین عشق و اولین دل‌شکستگی. این فیلم نزدیک‌ترین اثر به کمدی رمانتیک مورد علاقه‌ام از تایلند به نام «چیزی به نام عشق» است. در واقع چند صحنه از آن تقریباً شبیه به یکدیگر هستند، از جمله شخصیت‌های اصلی و چهارگوشه عشق. بنابراین اگر بگویم این فیلم، نسخه تایوانی آن فیلم است، اشتباهی نکرده‌ام. فکر می‌کردم در حال تماشای یک داستان مشابه به زبانی دیگر هستم، اما...

اولین عشق و اولین دل‌شکستگی. این فیلم نزدیک‌ترین اثر به کمدی رمانتیک مورد علاقه‌ام از تایلند به نام «چیزی به نام عشق» است. در واقع چند صحنه از آن تقریباً شبیه به یکدیگر هستند، از جمله شخصیت‌های اصلی و چهارگوشه عشق. بنابراین اگر بگویم این فیلم، نسخه تایوانی آن فیلم است، اشتباهی نکرده‌ام. فکر می‌کردم در حال تماشای یک داستان مشابه به زبانی دیگر هستم، اما به خاطر داستان زیبای آن، علاقه‌مند بودم که دوباره آن را تماشا کنم و بارها بدون از دست دادن علاقه‌ام، به تماشای آن بنشینم. به یاد داشته باشید که این فیلم همان فیلم نیست، بلکه فقط یک اثر با تم مشابه است و شاید به شدت تحت تأثیر آن قرار گرفته باشد. این فیلم دارای سهم خود از داستان و توسعه شخصیت‌ها بود. بخش سوم به وضوح کمی کشش داشت، اما پیچش داستان در اوایل آن بخش اتفاق افتاد و این داستان را به طور کامل از آنچه انتظار داشتیم، متفاوت کرد. به جز نتیجه‌گیری دوم (منظورم پایان واقعی است، نه فلش‌بک‌ها) که خیلی قدیمی به نظر می‌رسید. با زندگی خودم و آن فیلم تایلندی که ذکر کردم، شباهت‌هایی پیدا کردم، زیرا آن فیلم هم بر اساس داستان واقعی اولین عشق همه ساخته شده بود و این فیلم نیز همین‌طور است. بنابراین پیدا کردن یک تکه از زندگی خود در آن بسیار ممکن است. داستان درباره دختری عادی است، اما با یادآوری یک زن جوان از روزهای مدرسه‌اش آغاز می‌شود، بعد از اینکه موفقیت‌هایش به شکل دیگری توسط دیگران دیده می‌شود. این ما را به اوایل دهه ۹۰ می‌برد، مانند هر دختر دیگری در مدرسه که چگونه عشقش به پسر خوش‌تیپ‌ترین در دانشگاه، مسیر زندگی عاشقانه‌اش را تغییر می‌دهد، بعد از دریافت نامه‌ای شوخی که می‌گوید باید آن را به دیگران ارسال کند. > "وقتی می‌گوییم خوب است، یعنی خوب نیست. > اگر بگوییم چاق هستیم، یعنی امیدواریم بگویید اصلاً چاق نیستیم." بدیهی است که این فیلم از دیدگاه یک دختر نوجوان روایت می‌شود. اما به عنوان یک فیلم‌باز، هیچ مشکلی با این نوع فیلم‌ها یا دیگر آثار ندارم و به طور علنی از آن‌ها لذت می‌برم. اساساً، هر فیلمی را تماشا می‌کنم زیرا می‌خواهم در همه زمینه‌ها توانمند باشم و به سن یا ویژگی‌های خودم محدود نشوم. این فیلم به سادگی روزهای مدرسه‌ام را به یادم می‌آورد و برای شما هم همین‌طور خواهد بود. فرهنگ مدرسه در اروپا و آمریکای شمالی با بقیه جهان به‌ویژه در آسیا متفاوت است. اما اگر از جنوب، جنوب شرق یا شرق آسیا هستید، احساس آشنایی با این فیلم خواهید داشت و این به شما کمک می‌کند که از فیلم بیشتر لذت ببرید. در چند قسمت، فیلم کمی از جنبه واقع‌گرایی خود فاصله گرفت، یعنی چیزهایی که فقط در فیلم‌ها اتفاق می‌افتند، به‌ویژه همان‌طور که گفتم پایان و صحنه‌هایی که تلاش زیادی برای ایجاد خنده داشتند. شما فقط برای روایت فلش‌بک‌ها این فیلم را دوست دارید. پنج دقیقه اول و آخر فیلم معمولی بودند. بازی همه بازیگران فوق‌العاده و داستان‌گویی کاملاً جذاب بود. در این فیلم خاص، موضوع این نبود که چقدر قابل پیش‌بینی است، حتی اگر احساس دژاویو کنید، بلکه این بود که چگونه با آن جو خاص شما را خوشحال می‌کند. یک فیلم جوانانه تایوانی که از «تو سیب چشم من هستی» خیلی دوست داشتم. به نظر نمی‌رسد که این فیلم توسط یک کارگردان تازه‌کار ساخته شده باشد. لحظات زیادی سرگرم‌کننده بود، اما از نظر احساسی کمی ضعیف بود. اما به طور کلی، این یکی از بهترین فیلم‌های بلوغی است که تا به حال دیده‌ام. این فیلم هم‌اکنون در میان جوانان به یک وضعیت خاص دست یافته و می‌توانید هنرهای ساخته شده توسط طرفداران را در سراسر وب پیدا کنید. اگر بزرگسال یا مرد بزرگسالی هستید، در تماشای این فیلم تردید نکنید؛ سرگرمی باید اولویت باشد و آنچه فراتر از آن می‌آید، انتخاب شما نیست، بلکه پاسخ طبیعی از درون شماست. با وجود طول فیلم، ریتم پر انرژی‌ای داشت و با موسیقی خوب و صحنه‌های دلگرم‌کننده همراه بود. به طور کلی، آن را به همه توصیه می‌کنم، به‌ویژه اگر عاشق رمانس نوجوانی هستید. ۹/۱۰