فیلم R.I.P.D. 2013

از نظر من این یکی دیگر از فیلم‌هایی است که نشان می‌دهد امتیازدهی منتقدان «حرفه‌ای» که در Rotten Tomatoes استفاده می‌شود تا حد زیادی بی‌معنی است؛ دست‌کم برای من این‌طور به نظر می‌رسد و به‌طور کلی سامانه امتیازدهی RT معیوب است. بله، قبلاً هم درباره‌اش حرف زده‌ام، ولی فکر می‌کنم تکرار آن لازم است. مطمئناً این فیلم بهترین چیزی نیست که دیده‌ام، اما وقتی به...

از نظر من این یکی دیگر از فیلم‌هایی است که نشان می‌دهد امتیازدهی منتقدان «حرفه‌ای» که در Rotten Tomatoes استفاده می‌شود تا حد زیادی بی‌معنی است؛ دست‌کم برای من این‌طور به نظر می‌رسد و به‌طور کلی سامانه امتیازدهی RT معیوب است. بله، قبلاً هم درباره‌اش حرف زده‌ام، ولی فکر می‌کنم تکرار آن لازم است. مطمئناً این فیلم بهترین چیزی نیست که دیده‌ام، اما وقتی به صفحه فیلم در RT می‌روید و عدد بدِ 13٪ را می‌بینید، خواننده‌ای که خبر ندارد فکر می‌کند فیلم یک فاجعه است؛ و برای من این قضاوت ساده‌انگارانه و اغراق‌شده است. در سایت‌هایی مثل IMDb و TMDb فیلم حدود 5.5 از 10 می‌گیرد که اگرچه عالی نیست، اما منطقی‌تر به نظر می‌رسد. امتیاز بینندگان در RT هم 42٪ نشان داده شده که ظاهراً بد است؛ اما اگر جزئیات را ببینید، میانگین امتیاز 3 از 5 ستاره است که برای من بیشتر یعنی «قابل قبول». به نظر می‌رسد سیستم امتیازدهی RT طوری طراحی شده که همه فیلم‌ها به جز بلاک‌باسترها را بد جلوه دهد. حالا بگذارید از این گله‌گذاری‌ها بگذریم و درباره خود فیلم حرف بزنیم. شخصاً آن را فیلمی نسبتاً سرگرم‌کننده یافتم که می‌توانست بهتر باشد. صحنه‌های خنده‌دار خوبی دارد و جلوه‌های ویژه چندان هم بد نیستند. جف بریجز در نقش کلانتر کهنه‌کار خیلی بامزه است، هرچند شخصیت‌پردازی‌اش می‌توانست قوی‌تر باشد. قرار است او دانا و باتجربه باشد، اما در صحنه‌های زیادی برعکس به نظر می‌رسد؛ لجبازی و ساده‌لوحی‌اش گاهی آزاردهنده است. داستان نسبتاً ساده و سرراست است؛ چیز فوق‌العاده‌ای نیست و شاید کمی مصنوعی به‌نظر برسد، اما به‌قدر کافی خوب است تا صحنه‌های جلوه‌های ویژه را به هم پیوند دهد و به یک پایان‌بندی بزرگ برسد. بعضی شوخی‌ها درباره ادویه (مثلاً زیره) و صحنه‌ای که رویِ سرش غذای تند می‌گذارد تا یک مرده خود را نشان دهد، کمی ناامیدکننده‌اند. بسیاری گفته‌اند که این فیلم کپی‌برداری از Men in Black است. به نظرم این ادعا بی‌پایه است. درست است که شباهت‌هایی هست، اما هر فیلمی که یک کهنه‌کار، یک تازه‌کار و تمی علمی‌تخیلی یا فانتزی داشته باشد را نمی‌توان فوراً کپی‌برداری دانست؛ فیلم‌های زیادی ساخته شده‌اند و همیشه شباهت‌هایی پیدا می‌شود—باید با آن کنار آمد. در کل، فیلم را سرگرم‌کننده یافتم و من و بچه‌ها از شب سینمایی‌مان لذت بردیم. بله، ممکن است فیلم افتضاح به‌نظر برسد، اما از نوع خوبِ آن؛ دیدن جف بریجز که چطور از بازی‌اش لذت می‌برد و با لهجه و رفتارهایش هم شخصیت و هم خودش را دست می‌اندازد، به تنهایی ارزش تماشا دارد.