فیلم Let’s Be Evil 2016

کاری ساده اما مسئولیتی بزرگ. فیلمنامه چندان قدرتمند نیست، اما از نظر بصری چشم‌گیر است. داستان تلاش می‌کند متفاوت باشد و تا حدودی در این کار موفق است؛ ایدهٔ کلی ساده است اما در اجرای فیلم جواب می‌دهد. رنگ‌ها و نورپردازی برجسته‌اند و در کنار این‌ها، استفادهٔ مداوم از یک راهرو به‌عنوان نماد بصری فیلم به چشم می‌آید. در لحظات تعلیق یا تنش، فیلم از نظر...

کاری ساده اما مسئولیتی بزرگ. فیلمنامه چندان قدرتمند نیست، اما از نظر بصری چشم‌گیر است. داستان تلاش می‌کند متفاوت باشد و تا حدودی در این کار موفق است؛ ایدهٔ کلی ساده است اما در اجرای فیلم جواب می‌دهد. رنگ‌ها و نورپردازی برجسته‌اند و در کنار این‌ها، استفادهٔ مداوم از یک راهرو به‌عنوان نماد بصری فیلم به چشم می‌آید. در لحظات تعلیق یا تنش، فیلم از نظر بصری لذت‌بخش می‌شود. برای فیلمی با این بودجهٔ محدود، از آنچه انتظار داشتم بهتر ظاهر شد. بازیگران اصلی شامل سه تا چهار شخصیت‌اند که یکی از آن‌ها یک هوش مصنوعی است. یکی از نقش‌های اصلی را پسر بچه‌ای بازی می‌کند که در نسخهٔ اخیر «بینوایان» دیده شد. داستان در آینده‌ای نزدیک و در فضایی نسبتاً ایده‌آل اما محصور — عمدتاً داخل یک ساختمان — جریان دارد. وقتی سه ناظر جدید برای حفظ ثبات در برنامهٔ آموزشی کودکان می‌رسند، اوضاع در ابتدا طبیعی به نظر می‌رسد، اما کم‌کم یکی از آن‌ها با رفتاری عجیب مواجه می‌شود. در تلاش برای کشف ماجرا، داستان پیچ‌و‌تاب‌هایی می‌خورد تا به فینالی برسد که سرنوشت کل مؤسسه را رقم می‌زند. برای علاقه‌مندان فیلم‌های کوچک ارزش تجربه دارد، اما انتظار زیادی نداشته باشید. بدون جلوه‌های گرافیکی پرخرج، فیلم کیفیت استانداردی را به‌دست آورده است؛ اگر فیلمنامه کمی قوی‌تر بود، می‌توانست به اثری فرقه‌ای تبدیل شود. در مجموع، اگر گزینهٔ دیگری برای تماشا ندارید، امتحانش ضرر ندارد. امتیاز: ۶/۱۰