فیلم Pirates of the Caribbean: the Curse of the Black Pearl 2003

آه، البته که درباره‌ی من شنیده‌اید. خدمه‌ی مروارید سیاه توسط نفرینی عجیب و غریب گرفتار شده‌اند و تنها راه شکستن آن بازگرداندن یک سکه‌ی آزتکی گمشده به گنجینه‌اش است. مانع راه‌شان دختر فرماندار بریتانیا، پسر بوت‌استراپ ترنر و البته یکی از همراهان سابق‌شان به نام کاپیتان جک اسپارو است؛ کسی که خدمه‌اش او را مدتی پیش در جزیره‌ای رها کرده بودند تا بمیرد. امروزه مشخص است که...

آه، البته که درباره‌ی من شنیده‌اید. خدمه‌ی مروارید سیاه توسط نفرینی عجیب و غریب گرفتار شده‌اند و تنها راه شکستن آن بازگرداندن یک سکه‌ی آزتکی گمشده به گنجینه‌اش است. مانع راه‌شان دختر فرماندار بریتانیا، پسر بوت‌استراپ ترنر و البته یکی از همراهان سابق‌شان به نام کاپیتان جک اسپارو است؛ کسی که خدمه‌اش او را مدتی پیش در جزیره‌ای رها کرده بودند تا بمیرد. امروزه مشخص است که دزدان دریایی کارائیب بر پایه‌ی یک جاذبه‌ی شهربازی با همین نام ساخته شده است — هرچند آن جاذبه در اصل رولرکوستر نیست، ولی این فیلم قطعاً حس و حال یک رولرکوستر را دارد. این فیلم، ماجراجویی پرشر و شورِ تمام‌عیاری است که همه‌ی عناصر شناخته‌شده‌ی فیلم‌های دزدان دریایی را گرد هم آورده و در هر پیچ و تاب، جذابیتی تازه می‌افزاید. در کنار آن رمانس، طنز و ماجراجویی چشم‌گیر دیده می‌شود و کارگردان، گور وربینسکی، حتی برای کودکان تکه‌هایی اندک از وحشت ایجاد می‌کند — نه آن‌قدر که خواب‌شان ببرد، ولی به‌اندازه‌ای که لبخندی مضطرب بر لب بیاورد. این فیلم بی‌پروا تجاری است؛ محصول یکی از بزرگ‌ترین تهیه‌کنندگان سرگرمی پرزرق و برق، جری بروکهایمر، پس چنین چیزی قابل‌انتظار بود. با این حال، در عصر فیلم‌های بزرگ، تعداد اندکی از آثار می‌توانند با چنین صراحتی فقط برای لذت‌بردن وجود داشته باشند — و همین، دزدان دریایی را در زمان انتشارش به اثری بی‌نظیر تبدیل کرد. فیلم خود را خیلی جدی نمی‌گیرد؛ تماشاگران فریب نمی‌خورند، چون فیلم از آن‌ها و بازیگران تأثیرگذارش لذت می‌برد. جانی دپ در نقش اسپارو از بازی لذت می‌برد و شخصیت را حول عادات بحث‌برانگیزِ اسطوره‌ی راک، کیت ریچاردز، شکل داده است؛ این انتخاب به خوبی جواب می‌دهد و دپ در این نقش فوق‌العاده است. کیرا نایتلی (که انتخابی بی‌نقص است)، اورلاندو بلوم، جفری راش، جک داون‌پورت، جاناتان پرایس و مک‌کنزی کروک همه وظیفه‌شان را انجام می‌دهند: دیالوگ‌هایشان را خوب بگویند و از کار لذت ببرند — و دقیقاً چنین فیلمی است. ادامه‌های بعدی فرمول لذت و سرخوشی قسمت اول را تا حدی فراموش کردند و به‌جای آن‌ها حال و هوایی تاریک‌تر و تأکید بر رشد شخصیت‌ها آوردند؛ این تأسف‌آور است، اما دست‌کم همیشه می‌توان به این فیلم شگفت‌انگیز بازگشت تا روحیه گرفت یا حال خوب را حفظ کرد. نفرین مروارید سیاه از ابتدا تا انتها شاد و لذت‌بخش است. 9/10 --- مورد مورد علاقه‌ی من از این مجموعه. به نظر من هیچ‌کدام به خوبی قسمت اول نبودند. داستانِ او صرفاً تلاش برای بازپس‌گیری کشتی‌اش، مروارید سیاه، است. --- پس از آنکه توسط خدمه‌اش و از قدرت خلع شد، «کاپیتان جک اسپارو» (جانی دپ) با جزئی از لباس‌هایی که بر تن دارد به پورت رویال می‌رسد. او درست وقتی وارد می‌شود که دختر فرماندار، «الیزابت» (کیرا نایتلی)، باید در برابر خواستِ نامطلوب ازدواجیِ «نورینگتون» (جک داون‌پورت) مقاومت کند. او دل در گروی شاگرد آهنگر دارد — «ترنر» (که خوش‌تیپ اما از نظر شخصیتی بی‌رمق است؛ متأسفانه اورلاندو بلوم) — کسی که سال‌ها پیش او را از یورش دزدان دریایی نجات داده بود. اسپارو می‌توانست همان انتخاب عالی برای نورینگتون باشد، اما با کمک یک میله‌ی داغ، یک خر و کمی شعبده‌بازی دریایی، او و ترنر به زودی راهی تعقیب خدمه‌ی سابق او و دزدان افسانه‌ای مروارید سیاه می‌شوند تا نوعی رستگاری عجیب را پیدا کنند. آنچه بعد می‌آید، چند ماجرای خوش‌ریتم و پرانرژی است پر از تریپ و زد و خورد. دیالوگ‌های تند و تیز و یک موسیقی برانگیزاننده (اگرچه کمی تکراری) از کلاوس بادلْت ما را در کارائیب این‌سو و آن‌سو می‌برد و مرتب از یک وضعیت دشوار به وضعیت دشواری دیگر انتقال می‌دهد. برای من ستاره‌ی فیلم قطعاً جفری راش است؛ بازیگری که به ندرت ناامید می‌کند و این‌جا با نقش «باربوسا» تهدیدی کمیک و در عین حال تأثیرگذار ایجاد می‌کند که روایت را پیچیده‌تر و داستان را پرشتاب‌تر می‌کند. فیلم کمی طولانی است و گاه لحظاتی کندی دارد، اما بازیگران مکمل قوی به‌ویژه به رهبری کوین مک‌نالّی شوخی‌های نزدیک به کمدی فیزیکی ارائه می‌دهند که گاهی با وقارِ شخصیت نسبتاً کم‌استفاده‌ی جاناتان پرایس در نقش فرماندار سوان و حضور گسترده‌ی کلاه‌گیس‌های پودری تلطیف می‌شود. جلوه‌های بصری در سطح عالی‌اند و داستان ارزش دیدن بر پرده‌ی بزرگ را دارد تا به حقِ تصویری و سنت‌های خوب قصه‌های دریایی ادا شود.