فیلم Pickup on South Street 1953

شور و شوقِ ضدـکمونیستی را کنار بگذارید و عمیق‌تر بنگر ید. اسکِیپ مک‌کوی سه‌بار جیب‌بر شده و هنوز غریزه‌اش را رویِ خیابان‌ها کنترل نکرده، میکروفیلمی سری را از کیفِ کندی در قطار زیرزمینی می‌قاپد؛ چیزی که مورد توجه سازمان‌های زیادی قرار دارد. ساموئل فولر درامی استثنایی را در بسترِ زیرپتۀ نیویورک ساخته است؛ جاسوس‌های کمونیست و ماموران دولتیِ مشکوک همگی در هم می‌آمیزند تا «Pickup...

شور و شوقِ ضدـکمونیستی را کنار بگذارید و عمیق‌تر بنگر ید. اسکِیپ مک‌کوی سه‌بار جیب‌بر شده و هنوز غریزه‌اش را رویِ خیابان‌ها کنترل نکرده، میکروفیلمی سری را از کیفِ کندی در قطار زیرزمینی می‌قاپد؛ چیزی که مورد توجه سازمان‌های زیادی قرار دارد. ساموئل فولر درامی استثنایی را در بسترِ زیرپتۀ نیویورک ساخته است؛ جاسوس‌های کمونیست و ماموران دولتیِ مشکوک همگی در هم می‌آمیزند تا «Pickup on South Street» از اولین تا آخرین دقیقه تماشایی باشد. فیلم برگرفته از داستانی از دواِیت تِیلور به نام «Blaze Of Glory» است و فولر در این اقتباس جهت‌گیری سیاسی قدرتمندی وارد کرده که در زمانِ خود برای برخی اغراق‌آمیز به‌نظر می‌رسید؛ اما محدود کردنِ فیلم به صرفِ ضدِ کمونیسم، به آن ظلم است. با کندوکاوِ بیش‌تر، با شخصیت‌هایی روبه‌رو می‌شویم که به همان اندازه جذاب‌اند که در کارهای دیگر فولر دیده‌ایم. قهرمانِ اصلی اثر در عینِ اینکه دزدی سِطحی و خودمحور است، تبدیل به ضدقهرمانی می‌شود که قهرمانی‌اش نه از عشق به کشور، که از لجبازی و سرسختی‌اش ناشی می‌شود. این یکی از برآیندهای درخشانِ فولر است و بی‌شک اجرای ریچارد ویدنارک در نقشِ مک‌کوی سهم بزرگی در موفقیتِ این شخصیت دارد؛ واینارک با آن لبخند و قلبِ سردش در تعاملِ عالی با ژان پیترز در نقشِ کندی، قلبِ فیلم را می‌سازد. تِلما ریتر که نامزد جایزهٔ اسکار هم شد، در نقشِ مو برجسته است؛ او همان اندازه چرکینه و خِسته است که دیگران، ولی مهربانیِ خسته‌ای دارد که ریتر استادانه آن را ارائه می‌دهد. این فیلم از نظر بافت به یک «فیلم بی» می‌مانَد، اما در اجرا «اثرِ آ» است — کاری باکلاس و سرگرم‌کننده از یکی از جذاب‌ترین کارگردانانِ زمانه‌اش. ریچارد ویدنارک در این تریلرِ جاسوسیِ پرشتاب بسیار مؤثر است؛ او دزدی کوچک را می‌بینیم که چیزی را از کیفِ زنی در قطار زیرزمینی برمی‌دارد، بی‌آنکه بداند دیگران هم او را زیر نظر داشته‌اند. معلوم می‌شود آن زن ظنِ این را دارد که رازها را به کمونیست‌ها می‌سپارد و پلیس فکر می‌کند کیفش حاویِ مدارک است. مک‌کوی که از این ماجرا بی‌اطلاع است، به‌زودی با مقامات همکاری می‌کند تا کندی را پیدا کند، همدستانش را ردگیری کند و توطئه را خنثی نماید. تِلما ریتر همیشه ارزشِ افزوده‌ای به فیلم می‌آورد و گروهِ بازیگرانِ مکمل هم‌پوشانیِ محکمی دارند؛ فولر دیالوگ‌ها را متمرکز، ریتم را چابک نگه می‌دارد و پایانِ نسبتاً هیجان‌انگیزی رقم می‌زند. فیلم تا حدودی بر پارانویا و سیاست‌های دورانِ جنگِ سرد تأکید دارد، اما در نهایت یک تریلرِ «گربه و موش» برتر و دیدنی است. نمرهٔ کلی: ۹ از ۱۰.