فیلم The Keeping Room 2014

دنیا پر از انواع هیولاست. «اتاق نگهبانی» ساخته دنیل باربر و نوشته جولیا هارت است. در این فیلم بریت مارلینگ، هیلی استاینفلد، منا اوتارو، سم ورثینگتون و کایل سالر بازی می‌کنند. موسیقی اثر از مارتین فیپس و فیلم‌برداری از مارتین روهه است. فیلم در واپسین روزهای جنگ داخلی آمریکا می‌گذرد؛ سه زن برای دفاع از خانه‌شان در برابر دو سرباز «بامِر» ارتش اتحادیه می‌جنگند. ژانر وسترن (به‌ویژه نسخه‌های...

دنیا پر از انواع هیولاست. «اتاق نگهبانی» ساخته دنیل باربر و نوشته جولیا هارت است. در این فیلم بریت مارلینگ، هیلی استاینفلد، منا اوتارو، سم ورثینگتون و کایل سالر بازی می‌کنند. موسیقی اثر از مارتین فیپس و فیلم‌برداری از مارتین روهه است. فیلم در واپسین روزهای جنگ داخلی آمریکا می‌گذرد؛ سه زن برای دفاع از خانه‌شان در برابر دو سرباز «بامِر» ارتش اتحادیه می‌جنگند. ژانر وسترن (به‌ویژه نسخه‌های مربوط به جنوب/جنگ‌های داخلی) عمدتاً مردانه است، اما گاهی فیلم‌هایی با رهبری زنانه از این دست می‌توانند درخشان ظاهر شوند. در این دورهٔ مدرن سینما، دیدن فیلم‌سازانی که از زاویهٔ زنانه به موضوع می‌پردازند و یادآوری می‌کنند زنان نقش مهمی در شکل‌گیری مرزها داشته‌اند، تازه و خوشایند است. در این فیلم نیز زنان نه تنها عنصر نمایشی صرف، بلکه افرادی قوی و آماده برای مبارزه جهت محافظت از خود در شرایط اضطراری نشان داده می‌شوند. باربر و هارت اثری جذاب آفریده‌اند که با وجود یک لغزش نه‌چندان‌قابل‌قبول در پایان، از منظری فمینیستی قدرتمند عمل می‌کند. فیلم با انفجاری از خشونت شوک‌آور و اشاره به تعرض جنسی آغاز می‌شود؛ این آغاز صرفاً به‌عنوان طعمه‌ای برای جلب توجه است و سپس فیلم وارد ریتمی کند و کم‌حرکت می‌شود. سازندگان عجله‌ای ندارند؛ آن‌هایی که انتظار صحنه‌های پر اکشن دارند ناامید خواهند شد. البته ضربه‌های بعدی نیز وجود دارند و واقعاً تکان‌دهنده‌اند، اما لحن کلی بر واقع‌گرایی زمینی استوار است و فضاهای کم‌پُرِ فیلم همخوانی خوبی با زندگی روزمرهٔ زنانی دارند که عزیزان‌شان در جنگ از دست رفته‌اند. بازی‌ها در سطح بالا قرار دارند؛ بازیگران زن فوق‌العاده‌اند و بازیگران مرد نیز چهره‌ای ترسناک و آکنده از تأثیرات نکبت‌بار جنگ ارائه می‌دهند. از لحاظ بصری—با اینکه فیلم در رومانی تصویربرداری شده و ممکن است کسی فکر کند از طعم زمانه خالی خواهد بود—فیلم در این زمینه نیز موفق است. هر کسی که از همکاری باربر و روهه در «هری براون» (2009) خوشش آمده باشد، از هنر به‌کاررفته در اینجا هم لذت خواهد برد؛ مخصوصاً که موسیقی فیپس حکمِ سایه‌ای تیز و نامرئی را دارد. باربر نگاه زیبایی‌شناسانه‌ای برای قاب‌های تأثیرگذار دارد؛ از جمله صحنهٔ ارابهٔ آتش‌گرفته در فرار پس از وقوع جنایت یا چهرهٔ قهرمانهٔ ما بر اسب سپید که از مسیر تنهایی پر از درخت می‌گذرند—در جهانی که پر از هیولاست، زیبایی‌هایی هم هست. هشدار لو دادن داستان: راهبردِ پایان‌بندی هم مایوس‌کننده و هم رضایت‌بخش است؛ زنان قوی‌اند و شایستهٔ تحسین ما هستند—اما اینکه مجبور شوند برای فرار از وحشت‌های جنگ لباس مردانه بپوشند، با روحیهٔ قوی زنانهٔ فیلم همخوانی کاملی ندارد—شاید این فقط ایرادِ وسواسیِ من باشد... این فیلم مناسب کسانی نیست که صبر ندارند یا آن‌هایی که زن‌ستیز بوده و انتظار دارند زنان در وسترن‌ها فقط جزئی اضافه یا کیسهٔ بوکس باشند. «اتاق نگهبانی» برای طرفداران ژانر که با این نوع روایت‌ها ارتباط برقرار می‌کنند، چیزهای زیادی دارد. امتیاز: 8/10 خلاصهٔ دیگر: در جریان عملیات کارولیناس، در بهارِ 1865 و نزدیک پایان تلخ جنگ داخلی، دو خواهر و یک بردهٔ سابق (بریـت مارلینگ، هیلی استاینفلد و منا اوتارو) در مزرعهٔ دورافتادهٔ خود منتظر پایان جنگ مانده‌اند. چند یانکی آدم‌کش وارد ماجرا می‌شوند و آن‌ها باید با زیرکی از پسِ بقا برآیند. وسترنی کم‌شتاب که در شرق جریان دارد، «اتاق نگهبانی» (2014) با فضاهای کم‌پُر اما یک گروه بازیگری شایسته، فیلم‌سازی ماهرانه و لحنی واقع‌گرایانه و تیره همراه است. فیلم‌های مشابه عبارت‌اند از «ارتش فرعون» (1995) و «اکوی جنگ» (2015). «گل‌های جنگ» (2012) هم در این دسته قرار می‌گیرد، اما برخلاف آن فیلم، «اتاق نگهبانی» برای اثری با بودجهٔ متوسط، فیلم‌سازی سطح‌بالایی ارائه می‌دهد. مدت زمان: 1 ساعت و 35 دقیقه. محل فیلم‌برداری: پوئِناری، شهرستان آرغش، رومانی. نمره: B+