فیلم A Perfect Murder 1998

باید از من تشکر کنی؛ هنرمندان اغلب بعد از مرگ بیشتر قدرشان دانسته می‌شود. «A Perfect Murder» به کارگردانی اندرو دیویس و نویسندگی فردریک نات و پاتریک اسمیت کلی است. در این فیلم مایکل داگلاس، گوئینت پالترو، ویگو مورتنسن، دیوید سوشه و ساریتا چودوری بازی می‌کنند. موسیقی اثر جیمز نیوتون هاوارد و فیلم‌برداری را داریوش ولوسکی انجام داده است. شوهر قدرتمند. زنی خیانت‌کار. عاشقی حسود. همه انگیزه...

باید از من تشکر کنی؛ هنرمندان اغلب بعد از مرگ بیشتر قدرشان دانسته می‌شود. «A Perfect Murder» به کارگردانی اندرو دیویس و نویسندگی فردریک نات و پاتریک اسمیت کلی است. در این فیلم مایکل داگلاس، گوئینت پالترو، ویگو مورتنسن، دیوید سوشه و ساریتا چودوری بازی می‌کنند. موسیقی اثر جیمز نیوتون هاوارد و فیلم‌برداری را داریوش ولوسکی انجام داده است. شوهر قدرتمند. زنی خیانت‌کار. عاشقی حسود. همه انگیزه دارند و هر کدام نقشه‌ای در سر دارند. این فیلم بازتصویری از «Dial M for Murder» آلفرد هیچکاک است که خودِ هیچکاک هم آن را از بهترین‌هایش نمی‌دانست. ساختهٔ اندرو دیویس («فراری») شاید به بلندی‌های برجسته نرسد، اما دست‌کم هویتی مستقل دارد. پیچ‌وتاب‌ها به اندازهٔ کافی سرگرم‌کننده‌اند و تعلیق همیشه حاضر است. شخصیت‌پردازی‌ها واکنش‌های متفاوت و متناوبی از تماشاگران برمی‌انگیزند که نکتهٔ جالبی در داستان است و گرچه پایان‌بندی کمی برای راضی‌کردن تماشاگر عام طراحی‌شده به نظر می‌رسد، در کل یک تریلر تعلیقی رضایت‌بخش است. امتیاز: 7/10 بازی‌ها درخشان‌اند؛ با تغییرات جالب نسبت به فیلم اصلی و کارگردانی قانع‌کنندهٔ اندرو دیویس که این تریلر مهیج را برجسته می‌کند. فیلم بی‌عیب نیست: ممکن است برایتان دشوار باشد که قبول کنید احتمالاً طرفدار داگلاسِ قاتل می‌شوید — نه تنها به‌خاطر اینکه اغلب در فیلم‌هایش نقش قهرمان را دارد، بلکه چون معشوقان شخصیت‌ها بسیار معیوب نشان داده شده‌اند و بیشتر بینندگان ممکن است احساس کنند سزاوار از میان رفتن‌اند، به‌ویژه نقش ضعیف مورتنسن به‌عنوان معشوق پالترو. امسال بازسازی‌هایی مانند «سایکوی» و «پنجرهٔ عقبی» هم عرضه شدند؛ از یک طرف این بازسازی‌ها نشان‌دهندهٔ جاودانه‌بودن موضوعات آثار هیچکاک‌اند، اما از طرف دیگر ممکن است نشان‌دهندهٔ کمبود ایده در هالیوود باشد که حتی بازسازیِ یک فیلم متوسطِ هیچکاک هم یکی از برترین تریلرهای چند سال اخیر به‌شمار می‌آید. این فیلم را چند بار دیده‌ام (آخرین بار نزدیک به ده سال پیش). اجرای زیرکانه و مکارانهٔ مایکل داگلاس چشم‌گیر است و گوئینت پالترو نیز خوب قد خودش را نگه می‌دارد (و خوش‌تیپ به نظر می‌رسد). تریلری شگفت‌انگیز نیست، اما تا پایان توجه من را حفظ کرد. کارگردانی اندرو دیویس که چند سال پیش «فراری» را ساخته بود، خوب است. امتیاز: 3.75/5