فیلم The Lovers on the Bridge 1991

در میان عاشقانه‌ها، این یکی چندان مرسوم و سنتی نیست. «الکس» (دنی لاوان) ولگردی است که شب‌ها در بخش بسته‌شده‌ای از پونت نوف روی رود سن پاتوق می‌کند. او با مواد مخدر و الکل روزگار می‌گذراند و جز فروشنده مواد روی پل، دوست واقعی دیگری ندارد. یک شب زنی را می‌بیند که در جای او خوابیده است. هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند چگونه او آنجا آمده، اما...

در میان عاشقانه‌ها، این یکی چندان مرسوم و سنتی نیست. «الکس» (دنی لاوان) ولگردی است که شب‌ها در بخش بسته‌شده‌ای از پونت نوف روی رود سن پاتوق می‌کند. او با مواد مخدر و الکل روزگار می‌گذراند و جز فروشنده مواد روی پل، دوست واقعی دیگری ندارد. یک شب زنی را می‌بیند که در جای او خوابیده است. هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند چگونه او آنجا آمده، اما «هانس» (کلاوس-میشائیل گروبر) قول می‌دهد صبح او را از آنجا بیرون کند. وقتی زمان می‌رسد، الکس درمی‌یابد که «میشل» (ژولیت بینوش) نه تنها هنرمند است، بلکه قبلاً او را نقاشی کرده است. الکس آن نقاشی را می‌خواهد و میشل قبول می‌کند در ازای آن او را برای یک پرتره واقعی ژست بگیرد. این آغاز رابطه‌ای است که به الکس می‌فهماند میشل به بیماری انحطاطی چشم مبتلاست و ممکن است بینایی‌اش را از دست بدهد؛ بنابراین پیوندشان کمتر بر پایه رومانس صرف و بیشتر بر وابستگی متقابل شکل می‌گیرد. یک شب در مترو، الکس پوسترهای تبلیغاتی‌ای را می‌بیند که می‌تواند زندگی هر دوی‌شان را تغییر دهد. اقدام او برای جلوگیری از آن تبلیغات منجر به تراژدی‌ای می‌شود که ممکن است هر دوی‌شان را به تصمیماتی سوق دهد که اثر عمیقی بر رابطه‌شان خواهد گذاشت. بینوش از بازیگران چندوجهی و توانمند امروز است؛ از کمدی تا رمانس و درام، نقش‌های متنوعی را به خوبی ایفا می‌کند و اینجا هم در اوج است. دنی لاوان نیز کاراکتری عجیب و در عین حال پرداخته‌شده ارائه می‌دهد که کلیشه‌های رایج درباره بی‌خانمان‌ها را به چالش می‌کشد؛ مردمی که زمستان‌های بی‌رحم و جامعه‌ای بی‌تفاوت را تجربه می‌کنند. فیلم همیشه از نظر ریتم یکدست نیست و گاهی کند پیش می‌رود، اما در کل یادآور این است که مهر واقعی لزوماً نیازمند تشریفات یا تجملات نیست — شاید فقط کمی شراب ارزان.