فیلم The Bourne Supremacy 2004

دنباله‌ای خوب که شاید به‌پای «هویت» نرسد اما همچنان سرگرم‌کننده است. بیشتر فیلم تصویربرداری شده و قابل قبول است؛ تنها نکته منفی استفاده از دوربین لرزان در صحنه تعقیب نهایی با ماشین بود. در کل فیلمی مستحکم و دیدنی. این قسمت اکشن را افزایش می‌دهد، میزان خطرات را بالاتر می‌برد و در عین حال به رشد و عمق بیشتر شخصیت‌ها نیز می‌پردازد. با بودجه‌ای بالاتر، صحنه‌ها...

دنباله‌ای خوب که شاید به‌پای «هویت» نرسد اما همچنان سرگرم‌کننده است. بیشتر فیلم تصویربرداری شده و قابل قبول است؛ تنها نکته منفی استفاده از دوربین لرزان در صحنه تعقیب نهایی با ماشین بود. در کل فیلمی مستحکم و دیدنی. این قسمت اکشن را افزایش می‌دهد، میزان خطرات را بالاتر می‌برد و در عین حال به رشد و عمق بیشتر شخصیت‌ها نیز می‌پردازد. با بودجه‌ای بالاتر، صحنه‌ها و جلوه‌ها بزرگ‌تر و هیجان‌انگیزتر شده‌اند: تعقیب‌های متعدد با ماشین، انفجارها و درگیری‌های تن‌به‌تن چشمگیرند. هم‌زمان فیلم جنبه‌های جاسوسی بورن را هم برجسته می‌کند؛ او از راه دزدیدن اطلاعات، برگرداندن منابع، ایجاد تماس‌های جدید و شنود خطوط تلفن سرنخ‌ها را کنار هم می‌گذارد. مت دیمون در نقش بورن بیشتر کشمکش و درد درونی او را نشان می‌دهد؛ بورن هرچه بیشتر گذشته‌اش را کشف می‌کند از کارهای گذشته‌اش منزجر می‌شود و در پی نوعی رستگاری برمی‌آید. برایان کاکس در نقش وارد ابوت و جون آلن در مقام معاون مدیر CIA (لندی) حضور دارند؛ لندی بورن را تهدیدی کشنده می‌داند که باید دستگیر یا حذف شود. داستان تا حد زیادی به کتاب رابرت لودلوم وفادار مانده و پل گرین‌گراس با ریتمی تند و روایتی پر از خیانت و دستکاری به خوبی از داگ لیمن ادامه می‌دهد. فیلم هوشمندانه، پیچیده و منسجم است؛ بازی‌ها و دیالوگ‌ها بسیار خوب‌اند، ریتم تنش‌آمیز و اکشن گرچه گاهی با دوربین لرزان همراه است اما سرشار از هیجان و آدرنالین است. در مجموع فیلمی نزدیک به بی‌نقص و تماشایی.