فیلم Jeepers Creepers: Reborn 2022

هرچه می‌گویید، فیلم‌های اصلی Jeepers Creepers، به‌خصوص قسمت اول، نمونه‌های درس‌آموزی در ژانر ترسناک با بودجه محدود بودند. همه‌ی دنباله‌ها نتوانستند به اصل اثر برسند. Jeepers Creepers: Reborn به نظرم صرفاً یک تقلید معمولی و نسبتاً کم‌کیفیت است. داستان تا حد زیادی عوامل مؤثری را که فیلم اول را این‌قدر وهم‌آلود و تأثیرگذار می‌کرد، نادیده می‌گیرد: تنشِ تدریجی، درک آرام از اینکه دنبال‌کننده چیزی فراتر از...

هرچه می‌گویید، فیلم‌های اصلی Jeepers Creepers، به‌خصوص قسمت اول، نمونه‌های درس‌آموزی در ژانر ترسناک با بودجه محدود بودند. همه‌ی دنباله‌ها نتوانستند به اصل اثر برسند. Jeepers Creepers: Reborn به نظرم صرفاً یک تقلید معمولی و نسبتاً کم‌کیفیت است. داستان تا حد زیادی عوامل مؤثری را که فیلم اول را این‌قدر وهم‌آلود و تأثیرگذار می‌کرد، نادیده می‌گیرد: تنشِ تدریجی، درک آرام از اینکه دنبال‌کننده چیزی فراتر از یک قاتل معمولی است — یعنی فیلم کم‌کم روی بیننده می‌خزد. این فیلم بیشتر شبیه یک اسلشر عادی عمل می‌کند، بی‌آنکه از ترفندهای شوک‌دهنده استفاده کند؛ نتیجه نه ترسناک است و نه حتی کمی مو برانداز. بازی‌ها، دکوپاژها و جلوه‌های وحشت را می‌توان در بهترین حالت «قابل قبول» توصیف کرد. در پایان، این فیلم برای من اثری نداشت و حتی نزدیک هم نشد به اینکه جوّ و ذات آن وحشتی را که آثار قدیمی‌تر خلق کرده بودند، بازیابی کند. در عین حال باید اعتراف کنم در آغاز نسبت به بازگشت نام Jeepers Creepers کمی هیجان‌زده بودم؛ به‌خصوص با یادآوریِ دو قسمت اول. اما پایان‌بندی فیلم آن‌قدر ضعیف نوشته و اجرا شده که لذت تماشای آن را برایم کاملاً نابود کرد. بدون افشای جزئیات، برخی واکنش‌های صورت و تصمیمات فیلمنامه‌ای — مانند نحوه‌ٔ نمایش برخی اعمال — شایسته‌ی نویسندگان حرفه‌ای نیست. پیش‌زمینهٔ حقوقی و اخلاقی نیز بر این بازراه‌اندازی سایه انداخته است: مالکیت فکری مجموعه به دلیل رسوایی‌های جنسی خالق اصلی در افکار عمومی خدشه‌دار شد و این زمینه را برای بازسازی توسط یک استودیو کوچک خارجی فراهم کرد که در ادامه اختلافات حقوقی هم به‌وجود آمد. جذاب‌ترین بخشِ مجموعه همیشه موجودیت خودِ کریپر بوده است؛ موجودی که یادآورِ ترکیبی از گارگویل‌ها و شاخصه‌های شخصیت‌هایی مثل جیسون و فردی است. نگاهی به قسمت‌های قبلی نشان می‌دهد که هرکدام نقاط قوت و ضعف خاص خود را داشتند: قسمت اول با وجود تحسین، از بازیگری محدود رنج برد، قسمت دوم تلاش کرد با گروهی از نوجوانان این کمبود را جبران کند اما در پرداخت شخصیت‌های زن ضعیف عمل کرد، و قسمت سوم با یک آغاز پیچیده و تجهیزاتی عجیب برای کریپر، حس ترس اصیل را کمی از بین برد اما فرصت‌هایی برای لحظات اسلشر فراهم کرد. این قسمتِ چهارم چنان هم که اغلب مورد انتقاد واقع شده، بی‌نکته نیست. نکات مثبت شامل بازی قابل‌توجه سیدنی کرِیوِن که بهترین قهرمان زن مجموعه تا کنون محسوب می‌شود؛ اشاره‌هایی به باززایی دمونیکِ کریپر به شکل «کریپر کوچک»؛ فضای جشنوارهٔ هراس که در پرده دوم خوب کار می‌کند؛ و ایدهٔ فرقه‌هایی که موجود را پرستش می‌کنند و قربانیان فراهم می‌آورند که جذابیت داستانی دارد. اساساً فیلم در قالب یک «کابین در دل جنگل» همیشگی پیش می‌رود. متأسفانه فیلم از این نکات مثبت به‌طور کامل استفاده نکرده است. می‌شد بیشتر از توان بازی سیدنی کرِیوِن بهره برد و فضای جشنوارهٔ هراس را برای سرگرمی و تنش بیشتر به کار گرفت. با این حال، همین عناصر کافی بودند تا این قسمت را نسبت به سه‌گانهٔ قبلی اندکی برتر بدانم. زمان فیلم: ۱ ساعت و ۲۸ دقیقه. در مجموع: نواقص و فرصت‌های از دست‌رفته‌ای دارد، اما آن‌قدر هم بد نیست — ارزیابی نهایی: B- / B.