فیلم Autumn in New York 2000

داستانی عاشقانه در نیویورک؛ مردی مسن‌تر و زنی جوان‌تر ریچارد گیر نقش یک رستوران‌دار خوش‌تیپ در منهتن لوکس را بازی می‌کند که به‌خاطر زنان‌بازی‌هایش شهرت دارد. وقتی او از زنی که برایش بسیار جوان به‌نظر می‌رسد (وینونا رایدر) شیفته می‌شود، آیا او می‌تواند محرک تغییری مثبت باشد، با وجود رازی که پنهان دارد؟ «پاییز در نیویورک» (2000) رمانسی است که ترکیبی از «داستان عشق» (1970) و اندکی...

داستانی عاشقانه در نیویورک؛ مردی مسن‌تر و زنی جوان‌تر ریچارد گیر نقش یک رستوران‌دار خوش‌تیپ در منهتن لوکس را بازی می‌کند که به‌خاطر زنان‌بازی‌هایش شهرت دارد. وقتی او از زنی که برایش بسیار جوان به‌نظر می‌رسد (وینونا رایدر) شیفته می‌شود، آیا او می‌تواند محرک تغییری مثبت باشد، با وجود رازی که پنهان دارد؟ «پاییز در نیویورک» (2000) رمانسی است که ترکیبی از «داستان عشق» (1970) و اندکی از «زن زیبا» (1990) به‌حساب می‌آید. نقاط قوت فیلم کم نیست؛ تصویربرداری‌های پاییزی از بخش‌های زیباترِ نیویورک برجسته‌اند، همچنین بازی شخصیت‌هایی که الِین استریچ و جی‌کی سیمونز ایفا می‌کنند قابل توجه است و نقش ورا فارمیگا هم شایستهٔ ذکر است. صحنه‌ای که در آن به‌نوعی دروغ‌ها فاش می‌شوند (صحنهٔ «دستگاه دروغ‌یاب انسانی») نیز بسیار مؤثر است. متأسفانه در آستانه‌ٔ رابطهٔ جدی هیچ‌گونه پردازش یا زمینه‌چینی دیده نمی‌شود و شخصیت گیر—با وجود جذابیت ظاهری‌اش—در ابتدا به‌شکلی به‌شدت منفی به تصویر کشیده می‌شود؛ منظورم چهل دقیقهٔ اول فیلم است. سخت است کسی با درک و منطقی بخواهد وقت خود را صرف شخصیتی از این دست کند. می‌توان فیلم را یک مطالعهٔ شخصیتی دانست و قدرت عشق در تغییر دادن فردی جذاب اما منفور را موضوع قرار داد؛ اما اگر چنین نگرشی پذیرفتنی است، باید رویداد تحقیرآمیزی را که در مهمانی هالووین رخ می‌دهد توضیح داد. با این حال، آن صحنه شجاعانه است، بیننده را غافلگیر می‌کند و باید برای همین هم احترام گذاشت. نمی‌توان گفت فیلم نسخه‌ای تقلیدی از «داستان عشق» سی سال پیش است. همچنین پایان‌بندی مرتبط با شخصیت ورا فارمیگا به‌طرزی دلگرم‌کننده قابل توجه است. امید برای هر کسی وجود دارد، اگر فروتن و پشیمان باشد. فیلم ۱ ساعت و ۴۳ دقیقه است و در منهتن فیلم‌برداری شده. امتیاز: B-