فیلم An Inspector Calls 2015

زنجیره‌ای از رویدادها پیرامون یک خانواده. فقط یک ماه پیش «مِگرِه تله‌ای می‌گذارد» را دیدم و این هم فیلم فوق‌العاده دیگری از بی‌بی‌سی است. فیلم بر اساس نمایشنامه‌ای از جی. بی. پریستلی با همین نام که برای تلویزیون ساخته شده، ساخته شده است. نسخه‌های دیگر را ندیده و داستان را هم نمی‌شناختم، به همین دلیل خیلی دوستش داشتم. تفاوت‌ها و تغییرات این اقتباس نسبت به متن...

زنجیره‌ای از رویدادها پیرامون یک خانواده. فقط یک ماه پیش «مِگرِه تله‌ای می‌گذارد» را دیدم و این هم فیلم فوق‌العاده دیگری از بی‌بی‌سی است. فیلم بر اساس نمایشنامه‌ای از جی. بی. پریستلی با همین نام که برای تلویزیون ساخته شده، ساخته شده است. نسخه‌های دیگر را ندیده و داستان را هم نمی‌شناختم، به همین دلیل خیلی دوستش داشتم. تفاوت‌ها و تغییرات این اقتباس نسبت به متن اصلی را نمی‌دانم، اما فکر می‌کنم چنین فیلمنامه‌ای سزاوار پرده‌ی سینما بود. بی‌شک یکی از بهترین فیلم‌های سال است با تعلیق و پیچش‌های بسیار خوب. من انتظار داشتم با یک درام حلِ جنایت روبه‌رو شوم، یعنی کارآگاهی که با هوش خود متهم را به دام می‌اندازد، اما روایت کاملاً غیرمنتظره و چندوجهی بود که پیرامون یک خانواده و ارتباط هر فرد با زنی خاص شکل می‌گرفت. این داستان درباره زنجیره‌ای از رویدادهایی است که در زندگی واقعی هم ممکن است رخ دهد. خاصیت فیلم این است که شخصیت‌ها را وادار می‌کند بفهمند نقش آن‌ها چگونه در سرنوشت یک زن تأثیر گذاشته است. سال ۱۹۱۲ است؛ خانواده ثروتمند بیرلینگ در حال جشن نامزدی دخترشان هستند که بازرس مرمزی سر می‌رسد و آن‌ها را درباره زنی که همان شب خودکشی کرده است بازخواست می‌کند. در طول مصاحبه‌ای چند ساعته، حقایق غیرمنتظره‌ای بیرون می‌آید و جشن خانواده را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. فیلم سپس بر تبعات دیدار غافلگیرکننده با بازرس و سرنوشت خانواده متمرکز می‌شود. «ما تنها در این دنیا زندگی نمی‌کنیم. ما مسئولِ یکدیگر هستیم.» بیشتر بازیگران را نمی‌شناختم، اما اجراهایشان واقعاً درخشان بود. فیلم تنها متکی به یکی دو نفر نبود و هر کس به‌طور نسبتاً برابر فرصتی برای بدرخشیدن داشت. نقشی که دیوید تئولیس در نقش گول ایفا می‌کند ساده و بی‌تکلّف است اما در میان دیگران نقش بسیار مهمی دارد؛ بنابراین نمی‌توان از کار او بدون تحسین گذشت. نقش زن جوان هم بسیار تأثیرگذار بود. علاوه بر جی. بی. پریستلی، فیلمنامه‌نویس و کارگردان نیز بابت کار شگفت‌انگیزشان سزاوار تحسین‌اند. روایت فیلم عمدتاً در یک شب می‌گذرد، اما با فلاش‌بک‌های سریع لایه‌هایی شکل می‌گیرد که کنجکاوی بیننده را برمی‌انگیزد. اگرچه فیلم در ژانر کارآگاهی قرار می‌گیرد و لحظات ویژهٔ خودش را دارد، اما سبک خاص خود را دارد. چند فیلم دیگر را به یادم می‌آورد، اما به خاطر پرهیز از لو نمی‌توانم نام ببرم. با این همه، تفاوتش با آثار مشابه آشکار است. طبعاً پایانِ ده تا پانزده دقیقهٔ آخر سوالات زیادی به جا می‌گذارد، اما دلایل رویدادها روشن است و شاید در دیدن دوباره یا از طریق بحث‌های آنلاین بهتر متوجه‌شان شوید. قویاً پیشنهاد می‌کنم درباره نکات پنهان فیلم جست‌وجو کنید و تنها به یک بار تماشا و فراموشی اکتفا نکنید. مثل همیشه بی‌بی‌سی مرا ناامید نکرد—شاید همیشه از بین آثار بهتر را انتخاب کرده‌ام. به هر حال من از دیدنش بهره بردم و دیدن آن را به علاقه‌مندان معماهای جنایی توصیه می‌کنم، هرچند موضوع اصلی، قتل عمدی نیست. امیدوارم شما هم مثل من آن را دوست داشته باشید. ۸.۵ از ۱۰