فیلم Exodus 1960

داستانی که قصد دارد حماسی باشد اما به‌طرز ناموفقی شکست می‌خورد. فیلم بسیار طولانی و ضعیف ویرایش شده است؛ پر از صحنه‌های بی‌معنی و چیدمان بد دوربین که منجر به نورپردازی و سایه‌زنی نادرست شده است. بهترین نکته‌اش بی‌تردید موسیقی متن آن است. با وجود بازیگران نامدار و بین‌المللی، این فیلم در واقع روایتی کند و خسته‌کننده است که تنها به‌خاطر موسیقی ارنست گلد در ذهن...

داستانی که قصد دارد حماسی باشد اما به‌طرز ناموفقی شکست می‌خورد. فیلم بسیار طولانی و ضعیف ویرایش شده است؛ پر از صحنه‌های بی‌معنی و چیدمان بد دوربین که منجر به نورپردازی و سایه‌زنی نادرست شده است. بهترین نکته‌اش بی‌تردید موسیقی متن آن است. با وجود بازیگران نامدار و بین‌المللی، این فیلم در واقع روایتی کند و خسته‌کننده است که تنها به‌خاطر موسیقی ارنست گلد در ذهن می‌ماند. ماجرا حول گروهی از مهاجران یهودی می‌چرخد که در قلمرو تحت قیمومت بریتانیا گیر افتاده‌اند و می‌خواهند به اسرائیل برسند. خوشبختانه «آری» (پل نیومن) با ترکیبی از بی‌تفاوتی بریتانیایی‌ها، سیاست و زیرکی موفق می‌شود آن‌ها را سوار کشتی کرده و به سرزمین موعود برساند. اما وقتی آنجا تلاش می‌کنند روی پای خود بایستند، متوجه می‌شوند که عملاً از همه سو با خصومت مواجه‌اند؛ حتی در میان خودشان نیز گروه‌هایی وجود دارند و نبرد برای استقلال به نبردی برای بقا تبدیل می‌شود. تاریخ این دوره جذاب است و هنوز بعد از شصت سال خواندنی است، اما شیوهٔ روایت فیلم کلامی و کند است. به نظر می‌رسد این پروژه برای اتو پرمینگِر کار عشق باشد، اما آن شوق منتقل نمی‌شود؛ تقریباً سه‌ونیم ساعت فیلم به‌شکلی لک‌لک‌کنان پیش می‌رود که سخت می‌توان با آن همراه شد. شخصیت‌پردازی‌ها هم به‌جز شاید لی جی. کاب، چندان کشش ندارند. حیف است؛ موضوع ارزش گفتن دارد، اما این فیلم واقعاً ارزش دیدن ندارد.