فیلم The Good Nurse 2022

"پرستار خوب" با استفاده از بازیگران فوق‌العاده‌اش، داستان واقعی شوکه‌کننده‌ای را به تصویر می‌کشد که برای مدتی در یاد من باقی خواهد ماند. جسیکا چاستین و ادی ردمین از طریق فیلمنامه‌ای که به یک قاتل زنجیره‌ای روانی ناپایدار می‌پردازد، درخشیدند؛ کسی که فقدان آشکار اصول اخلاقی و بی‌رحمی نهادهای بیمارستانی را به نمایش می‌گذارد، نهادهایی که بیشتر به فکر حفاظت از خودشان هستند تا نجات جان...

"پرستار خوب" با استفاده از بازیگران فوق‌العاده‌اش، داستان واقعی شوکه‌کننده‌ای را به تصویر می‌کشد که برای مدتی در یاد من باقی خواهد ماند. جسیکا چاستین و ادی ردمین از طریق فیلمنامه‌ای که به یک قاتل زنجیره‌ای روانی ناپایدار می‌پردازد، درخشیدند؛ کسی که فقدان آشکار اصول اخلاقی و بی‌رحمی نهادهای بیمارستانی را به نمایش می‌گذارد، نهادهایی که بیشتر به فکر حفاظت از خودشان هستند تا نجات جان صدها بیمار. این فیلم اوج بی‌کفایتی و نادانی انسانی را با نوری از مهربانی واقعی در انتهای تونل به تصویر می‌کشد. امتیاز: B به نظر می‌رسد که در این فیلم بازیگرانی وجود دارند. صدای آن‌ها را شنیدم. متأسفانه، قبل از فیلم‌برداری، کسی تمام چراغ‌ها را خاموش کرد و گفت: "اکشن." هیچ چیزی دیده نمی‌شود. پس از پنج دقیقه بیرون رفتم و پولم را پس گرفتم. تقریباً به خاطر دنیای واقعی نابینا شدم. اگر شجاع هستید، عینک آفتابی بیاورید تا بعد از تلاش برای دیدن چیزی از این فیلم یا هر چیز دیگری، چشمانتان نسوزد. جسیکا چاستین در نقش امی، پرستاری است که در شیفت‌های شبانه شلوغ بیمارستان محلی‌اش کار می‌کند و در عین حال سعی دارد دو فرزندش را بزرگ کند و با یک نقص قلبی جدی که نیاز به جراحی دارد، مقابله کند - جراحی که هزینه‌اش برای او بسیار زیاد است. فشار به نظر می‌رسد کمی کاهش پیدا کند زمانی که با یک فرد جدید آشنا می‌شود. او، چارلی (ادی ردمین) مردی همدل و جذاب است که به تدریج دوستی (غیررمانتیک) با او برقرار می‌کند. ناگهان، یکی از بیماران بیمارستان آن‌ها می‌میرد و پس از کمی تأخیر، پلیس در یک تحقیق که زنگ خطرهای زیادی را به صدا در می‌آورد، دخالت می‌کند. به زودی مشخص می‌شود که این مرگ تنها آخرین مورد از یک سری حوادث به ظاهر غیرقابل توضیح است و شاید چارلی بیشتر از آنچه که رفتار دوستانه‌اش نشان می‌دهد، در این قضیه دخیل باشد. این داستان بر اساس یک واقعیت است، بنابراین هیچ خطری در مورد اینکه چه کسی چه کار کرده، وجود ندارد. این فیلم اساساً یک دو نفره است که این دو پرستار شخصیت‌های قابل قبولی را به تصویر می‌کشند. ردمین تا پایان کار زیادی ندارد و در آن‌جا کمی اغراق‌آمیز عمل می‌کند. چاستین نقش بیشتری را ایفا می‌کند و بازی‌اش کمی شخصیت‌پردازی بیشتری دارد، اما دوباره، نویسندگی واقعاً خوب نیست و سرعت فیلم تقریباً یخ‌زده است. گاهی اوقات حس مستند بودن دارد و موسیقی نیز کمکی به بهبود تولید کم‌رمق آن نمی‌کند. داستان جالبی است، اما فیلم اصلاً چیز قابل توجهی برای نوشتن ندارد.