فیلم Rim of the World 2019

ایده جذاب است: گروهی از بچه‌ها در یک کمپ گرفتار می‌شوند و وقتی اوضاع به‌هم می‌ریزد ناگهان باید خودشان را جمع کنند. مشکل این است که فیلم همان‌جا می‌ماند؛ صرفاً روی ایده می‌چرخد و جلوتر نمی‌رود. می‌خواهد ماجرای ماجراجویی دههٔ هشتاد باشد، می‌خواهد داستان بلوغ باشد، می‌خواهد علمی‌تخیلیِ سبک باشد… اما در هیچ‌کدام از این‌ها کاملاً موفق نیست. فیلم‌نامه ضعیف و سطحی است؛ صحنه‌ها گاهی صرفاً...

ایده جذاب است: گروهی از بچه‌ها در یک کمپ گرفتار می‌شوند و وقتی اوضاع به‌هم می‌ریزد ناگهان باید خودشان را جمع کنند. مشکل این است که فیلم همان‌جا می‌ماند؛ صرفاً روی ایده می‌چرخد و جلوتر نمی‌رود. می‌خواهد ماجرای ماجراجویی دههٔ هشتاد باشد، می‌خواهد داستان بلوغ باشد، می‌خواهد علمی‌تخیلیِ سبک باشد… اما در هیچ‌کدام از این‌ها کاملاً موفق نیست. فیلم‌نامه ضعیف و سطحی است؛ صحنه‌ها گاهی صرفاً به‌خاطر پیش‌بردن داستان رخ می‌دهند، دیالوگ‌ها قالبی‌اند و تصمیماتی گرفته می‌شود که حتی اگر بخواهی هم نمی‌توانی آن‌ها را باور کنی. وقتی قصه این‌قدر به همراهی تماشاگر وابسته است، چنین ضعف‌هایی سریع اثرشان را نشان می‌دهند. بچه‌ها هم چندان کمک‌کننده نیستند. آن‌ها بد بازی نمی‌کنند، ولی از نظر کاریزما و طبیعی بودن کم می‌آورند؛ در فیلمی مثل این لازم است که گروه تقریباً به‌طور خودکار دوست‌داشتنی باشند، اما گاهی احساس می‌شود نقش‌ها فقط برای پرکردن چک‌لیست گذاشته شده‌اند تا برای زندگی کردن ماجرا. از لحاظ فنی هم فیلم اوج نمی‌گیرد: تدوین نا‌پخته، نویز زیاد و حس دائمی اینکه اثر می‌خواهد بزرگ‌تر از واقعیاتش به‌نظر برسد. لحظاتی سرگرم‌کننده هست و اگر توقعات‌تان پایین باشد می‌تواند وقت‌گذرانی کند… اما در نهایت آدم را سرد و بی‌تأثر رها می‌کند. بدترین نکته اینکه با کمی دقت بیشتر می‌توانست واقعاً فیلمی بامزه و دلپذیر باشد؛ در عوض تبدیل به یک «محصول» بدون جرقه، بدون احساس و بدون آن تخیل ماندگار شده است. خُب، قابل قبول است، هرچند تا حدودی شلوغ و آشفته. به نظر می‌رسد مخاطب اصلی‌اش جوان‌ترها باشند، کسانی که نیاز به مقدمهٔ طولانی ندارند و سروصدای بلند را با هیجان و تنش یکی می‌گیرند؛ ولی مشکل جدی‌ای هم در این فیلم نمی‌بینم. گروه بازیگران جمع و جور و مناسب‌اند، بازی و کارگردانی در حد لازم هستند و اگرچه بعضی جلوه‌ها ارزان به‌نظر می‌رسند، بیشتر چیزها خوب کار می‌کند. دیالوگ‌ها خوب‌اند، بعضی شخصیت‌ها مسخره‌اند ولی آن‌قدری سرگرم‌کننده‌اند که بتوانی از آن‌ها بگذری. این فیلم تا حدی یادآور «نبرد: لس‌آنجلس» (2011) است، اما از دیدگاهی بسیار متفاوت.