فیلم Trainwreck 2015

همان فرمول تکراری رمانتیک، اما نسخهٔ زنانهٔ آن. من تریلر را ندیدم، اما فکر کردم فیلم ربل ویلسون است — او را روی پوستر دیدم و به‌خاطرش رفتم. ربل در فیلم حضور نداشت؛ بعد فهمیدم فریب خورده‌ام یا هنگام انتخاب فیلم توجه نکرده‌ام. خب این بازیگر کی بود؟ قبلاً نه دیده بودمش نه شنیده بودمش. نه چندان رمانتیک، نه خنده‌دار، کاملاً خسته‌کننده. فکر کردم شاید خواهر...

همان فرمول تکراری رمانتیک، اما نسخهٔ زنانهٔ آن. من تریلر را ندیدم، اما فکر کردم فیلم ربل ویلسون است — او را روی پوستر دیدم و به‌خاطرش رفتم. ربل در فیلم حضور نداشت؛ بعد فهمیدم فریب خورده‌ام یا هنگام انتخاب فیلم توجه نکرده‌ام. خب این بازیگر کی بود؟ قبلاً نه دیده بودمش نه شنیده بودمش. نه چندان رمانتیک، نه خنده‌دار، کاملاً خسته‌کننده. فکر کردم شاید خواهر ویل فرل باشد. کمی ناامید شدم چون خود فیلم یا بازیگران انرژی لازم برای ادامهٔ تماشا را نداشتند. این همان داستان همیشگی است، فقط از زاویهٔ زنانه روایت شده: دختری خوش‌گذران کسی را که واقعاً او را دوست دارد از دست می‌دهد، بعداً عشق واقعی زندگیش را پیدا می‌کند، اما به‌خاطر گذشته‌اش همه‌چیز به فاجعه ختم می‌شود. اینکه چگونه همه‌چیز درست می‌شود، موضوع روایت را پیش می‌برد. شاید این یک طرح شناخته‌شده باشد، اما فیلم از ساخته‌های یکی از کارگردانان برجستهٔ کمدی است که آثار خوبی دارد. با وجود تلاش کارگردان برای ساخت اثر بزرگ، این فیلم در میان آثار او در پایین فهرست قرار می‌گیرد. همهٔ بازیگران ضعیف نبودند؛ جان سینا با شوخی‌هایش بسیار خنده‌دار بود، هرچند بیشتر مثل یک بازیگر مهمان ظاهر شد. یک ستارهٔ بسکتبال هم حضور داشت که من او را نمی‌شناختم. قطعاً فیلم از متوسط بهتر است؛ فقط کاش بازیگر نقش اول شایسته‌تری داشت. فکر می‌کنم بعضی‌ها آن را خیلی بامزه خواهند یافت، اما من نه — دلم می‌خواست دوستش داشته باشم اما نتوانستم. ۵/۱۰ طرحی نسبتاً ساده برای یک رمانتیک-کمدی که با حضور ایمی شوومر و بیل هادر ارتقا یافته است. شوومر به شخصیتش شوخی و واقعیت می‌بخشد، حتی اگر از دور بتوانی هر پیچش داستان را پیش‌بینی کنی. نه بهترین و نه بدترین فیلم جاد آپاتو؛ گاهی دست‌وپاگیر و کمی بیش از حد طولانی است. از این‌که این شخصیت‌ها همیشه به‌طور کامل نوشیدن و مهمانی را برای شریک‌شان کنار می‌گذارند خوشم نمی‌آید؛ مگر نمی‌شود حد وسطی وجود داشته باشد؟ با این حال، چندین بار بلند بلند خندیدم، و در یک رمانتیک-کمدی بیش از این نمی‌توان انتظار داشت.