فیلم Summer Holiday 1963

ببینیم راست است یا نه. «سامر هالیدی» به کارگردانی پیتر ییتس است که فیلمنامه و داستان را نیز همراه با رونالد کس نوشته است. در این فیلم کلیف ریچارد، لوری پیترز، میلویِن هایس و اونَ استوبز بازی می‌کنند. داستان دربارهٔ دان (کلیف ریچارد) و سه دوست مکانیکش است که با یک اتوبوس برجستهٔ قرمز دوطبقهٔ لندن راهی اروپا برای تعطیلات تابستانی می‌شوند. در مسیر، ماجراهایشان باعث...

ببینیم راست است یا نه. «سامر هالیدی» به کارگردانی پیتر ییتس است که فیلمنامه و داستان را نیز همراه با رونالد کس نوشته است. در این فیلم کلیف ریچارد، لوری پیترز، میلویِن هایس و اونَ استوبز بازی می‌کنند. داستان دربارهٔ دان (کلیف ریچارد) و سه دوست مکانیکش است که با یک اتوبوس برجستهٔ قرمز دوطبقهٔ لندن راهی اروپا برای تعطیلات تابستانی می‌شوند. در مسیر، ماجراهایشان باعث می‌شود چند دختر و تعدادی شخصیت عجیب و غریب سوار کنند. تفریح، شادی و ترانه‌ها در ادامه رخ می‌دهد. داستان فیلم ساده است اما از دل و محبت پر است؛ «سامر هالیدی» کاملاً در دوران خودش جای می‌گیرد و تا حدی کلیشه‌ای و از مد افتاده به نظر می‌رسد، اما هنوز جذابیتی دارد که برای تماشاگران کم‌ادعا‌ی فیلم‌های موزیکال سرگرم‌کننده است. سکانس‌های شاد و پرجنب‌وجوشی در فیلم هست، اما آنچه بیش از همه در خاطر می‌ماند آهنگ‌های ریتمیک و شاد فیلم است. قطعات برجسته شامل ترانهٔ عنوانی، «Bachelor Boy» و «The Next Time» هستند و حضور گروه The Shadows نیز نکتهٔ مثبت دیگری به حساب می‌آید. شاید برای کسانی که در کودکی این فیلم را ندیده‌اند تبدیل به طرفداری پروپاقرص نشود، اما برای بسیاری حس نوستالژیک آن بیش از کلیشه‌های فیلم را جبران می‌کند. و البته برای طرفداران همیشه دوست‌داشتنی کلیف ریچارد، دیدن فیلم ضروری است. امتیاز: 6.5/10 با کمک سازمان حمل‌ونقل لندن، دان و سه دوست مکانیکش دختری آمریکایی فراری به نام باربارا/بابی (لوری پیترز) را سوار می‌کنند و همگی با اتوبوسی دوطبقه به سفر اروپایی می‌روند. ایدهٔ آن‌ها هم چندان احمقانه نیست — قصد دارند از اتوبوس به‌عنوان یک هتل متحرک استفاده کنند. در این میان، مادر ثروتمند و مشهور او، استلا (مَج راین)، به‌شدت عصبانی می‌شود و از پلیس می‌خواهد این آدم‌ربایان را دستگیر کند. در طول سفر، با شخصیت‌های بامزه و عجیبی آشنا می‌شوند — تقریباً بازیگر میم، اورلاندو (رون مودّی)، را زیر می‌گیرند — و این به کلیف فرصت‌های زیادی می‌دهد تا ناگهان به خواندن بپردازد. «Bachelor Boy» و ترانهٔ عنوانی احتمالاً شناخته‌شده‌ترین قطعات‌اند، اما قطعات کوتاه و ریتمیک دیگری هم هست که پا را به تکان‌دادن وا می‌دارند و خلأ دیالوگ‌هایی که استاندارد ادبی بالایی ندارند را جبران می‌کنند. بازیگر اصلی از جذابیت بسیاری برخوردار است — راحت می‌توان فهمید چرا او زمانی محبوب نوجوانان بوده — و بازیگران همراه مانند لوری پیترز با انرژی از او پشتیبانی می‌کنند. چهره‌های آشنایی برای تماشاگران بریتانیایی مثل میلویِن هایس، دیوید کسوف، اونَ استوبز و به‌ویژه رون مودّی نیز حضور دارند. به‌طور کلی فیلم وسیله‌ای سبک و شاد برای نمایش یک ستارهٔ پاپ بیست‌وسه ساله است و اگر آن را از این منظر ببینید، واقعاً سرگرم‌کننده است.