فیلم Candleshoe 1977

از تماشای این فیلم لذت بردم. Candleshoe شروعی قوی‌تر از پایانش دارد، اما در کل سرگرم‌کننده است. سکانس‌های ابتدایی، دست‌کم برای دورهٔ فیلم‌های لایواکشنِ دیزنی، نسبتاً متفاوت‌اند؛ در ابتدا خوب نمی‌دانستم داستان به کدام سمت می‌رود که این نکته‌ای مثبت است. وقتی اوضاع روشن‌تر می‌شود، کمی از تازگی ابتدای کار کاسته می‌شود. بازیگران بسیار خوب‌اند: جودی فوستر (کیسی) یکی دیگر از اجراهای قوی دوران اولیه‌اش...

از تماشای این فیلم لذت بردم. Candleshoe شروعی قوی‌تر از پایانش دارد، اما در کل سرگرم‌کننده است. سکانس‌های ابتدایی، دست‌کم برای دورهٔ فیلم‌های لایواکشنِ دیزنی، نسبتاً متفاوت‌اند؛ در ابتدا خوب نمی‌دانستم داستان به کدام سمت می‌رود که این نکته‌ای مثبت است. وقتی اوضاع روشن‌تر می‌شود، کمی از تازگی ابتدای کار کاسته می‌شود. بازیگران بسیار خوب‌اند: جودی فوستر (کیسی) یکی دیگر از اجراهای قوی دوران اولیه‌اش را ارائه می‌دهد و دیوید نیون در نقش «پریوری» عالی است. لیو مک‌کرن هم در نقش هری درخشان است و همهٔ بازیگران کنار هم هماهنگ عمل می‌کنند. موسیقیِ ران گودوین هم دلنشین است. تنها نقدم به چند سکانس پایانی است که خیلی سریع جمع و جور می‌شوند و بخش‌های مهمی را نشان نمی‌دهند تا دقیقاً مشخص شود شخصیت‌ها چگونه به آن وضعیت رسیده‌اند؛ به‌خصوص رابطهٔ بین کیسی و گوندولین. با این حال، قطعاً پیشنهادش می‌کنم. تحولی دلپذیر و ملایم در روایت قصهٔ «پسر کوچک فانتلروی» با یک گروه بازیگران عالی. دیوید نیون همیشه در سبک بازیِ کم‌گفتار و پرمعنی می‌درخشید و اینجا این ویژگی بهتر از همیشه دیده می‌شود. جودی فوستر در نقش دختری خیابانی آمریکایی، توسط یک منفعت‌طلب بی‌وجدان به نام آقای باندیج (لیو مک‌کرن) استخدام می‌شود تا به انگلستان برود و وانمود کند نوهٔ گمشدهٔ مارکویس سنت ادموند (هلن هیز) است و به او کمک کند محل گنج دابلون‌های دزدان دریایی را پیدا کند. او می‌رسد و خود را به دل پیرزن می‌نشاند، اما خیلی زود درمی‌یابد که بسیاری از امور ظاهری‌اند؛ خانه تا حد رهن و وام گرفتار شده و نیونِ دوست‌داشتنی («پریوری») به‌عنوان مستخدم، باغبان و راننده — تقریباً همه‌کاره — تلاش می‌کند حقیقت نگران‌کنندهٔ مشکلات مالی را از هیز پنهان کند. همان‌طور که انتظار می‌رود، فوستر علیه مرشد فاسدش نقشه می‌کشد و آنچه دنبال می‌آید ماجرایی کمدی و ماجراجویانه با پایانی خوش است. همه‌چیز در بهترین سنتِ دیزنی انجام شده: جشنواره‌ای سرگرم‌کننده و سبک‌دلانه از پیروزی انسانیت و نیکی.