فیلم The Texican 1966

El Tejano «The Texican» را لسلی سلندر کارگردانی کرده و جان سی. چمپیون و خوزه آنتونیو دِ لا لوما نویسندگی آن را بر عهده داشته‌اند. در این فیلم آدی مورفی، برادریک کرافورد، دیانا لوریس، لوز مارکز و آنتونیو کاساس حضور دارند. ساخت فیلم به صورت تکنیکالر/تکنیسکوپ است و موسیقی آن را نیکو فیدنکو و رابی پواتِون ساخته‌اند؛ فیلم‌برداری را نیز فرانسیسکو انجام داده است. مورفی و کرافورد...

El Tejano «The Texican» را لسلی سلندر کارگردانی کرده و جان سی. چمپیون و خوزه آنتونیو دِ لا لوما نویسندگی آن را بر عهده داشته‌اند. در این فیلم آدی مورفی، برادریک کرافورد، دیانا لوریس، لوز مارکز و آنتونیو کاساس حضور دارند. ساخت فیلم به صورت تکنیکالر/تکنیسکوپ است و موسیقی آن را نیکو فیدنکو و رابی پواتِون ساخته‌اند؛ فیلم‌برداری را نیز فرانسیسکو انجام داده است. مورفی و کرافورد در اسپانیا گرد هم آمده‌اند تا یک وسترن اسپانیایی (نوعی «پائیا وسترن») بسازند که صادقانه بگویم بیشتر برای کامل‌پسندان و کلکسیونرها جذاب است. قصه در اصل دربارهٔ مردی است (مورفی) که در پی کشف حقیقت مرگ برادر تازه‌درگذشته‌اش می‌گردد. کرافورد نقش قلدر شهر را بازی می‌کند؛ با اخم و دار و دسته‌ای از یارانِ بدطینت، برخورد آن‌ها ناگزیر است. فیلم از نظر تولید حرفه‌ای به نظر می‌رسد و نشانه‌های معمول وسترن‌های اروپایی را دارد: دوبلهٔ نه‌چندان ماهرانه، چشم‌اندازهای خشک، موسیقی گیرنده، ابهام اخلاقی و غیره. به هیچ وجه فیلم بدی نیست، اما بسیار سهل‌گیرانه ساخته شده و نه از نظر روایت و نه برای بازیگران مشهورش چالش‌برانگیز عمل نمی‌کند. از منظر سنتی یادآور وسترن‌های «فیلم B» آمریکایی دههٔ ۱۹۵۰ است، ولی برای صحنه‌های اکشن انرژی کافی ندارد و بازیگران بیشتر صرفاً نقش‌شان را اجرا می‌کنند. با این وجود باید به مورفی حق داد؛ او از نظر ظاهر سرحال و مرتب به نظر می‌رسد، امری که با مشکلات سلامت روانی او در زندگی شخصی تناقض دارد. کرافورد اما حالتی ناخوش و خسته دارد و دیالوگ‌هایش را با بی‌حوصلگی ادا می‌کند. در مجموع اثری متوسط است — ۵ از ۱۰.