انیمیشن Flow 2024

«فلو جشن استقامت و روح جمعی در زمان‌های دشوار و هم‌زمان یادآوری قدرتمندی از پیامدهای رفتار انسان بر محیط‌زیست است. با انیمیشن غوطه‌ورکننده، موسیقی تأثیرگذار و رویکرد روایتی بی‌همتا، گینتس زیلبالودیس تماشاگران از هر سن و پیش‌زمینه‌ای را به تأمل درباره توانایی سازگاری و اتحاد — نه فقط میان گونه‌ها، بلکه در دل جامعه — دعوت می‌کند. این فیلم گواهی است بر پیام‌های عمیق و...

«فلو جشن استقامت و روح جمعی در زمان‌های دشوار و هم‌زمان یادآوری قدرتمندی از پیامدهای رفتار انسان بر محیط‌زیست است. با انیمیشن غوطه‌ورکننده، موسیقی تأثیرگذار و رویکرد روایتی بی‌همتا، گینتس زیلبالودیس تماشاگران از هر سن و پیش‌زمینه‌ای را به تأمل درباره توانایی سازگاری و اتحاد — نه فقط میان گونه‌ها، بلکه در دل جامعه — دعوت می‌کند. این فیلم گواهی است بر پیام‌های عمیق و جهانی که می‌توانند در ساده‌ترین قصه‌ها جا بگیرند و همدلی، احترام و آگاهی نسبت به شکنندگی و زیبایی طبیعت را برانگیزند.» «فیلم عمدتاً از نظر بصری دلپذیر است، اما چه چیز بیشتری ارائه می‌دهد؟ قصه‌ای شبیه افسانه درباره کنار آمدن گونه‌های مختلف — به جز ماهی‌ها که صرفاً نماهای رنگی‌ای هستند که به‌راحتی فریاد نمی‌زنند. این افسانه خیلی به واقعیت ارتباطی ندارد، حتی با وجود اینکه پیام ساده و صریحش احتمالاً علت استقبال مثبت از آن است. یا شاید قرار است چیزی درباره گرمایش جهانی بیاموزیم؟ ما قبلاً از آن آگاهیم اما تعداد اندکی زندگی‌شان را تغییر می‌دهند و این فیلم هم آن را تغییر نخواهد داد. در نتیجه با تجربه‌ای شبیه ویدئوهای راهنمای بازی‌های کامپیوتری در یوتیوب روبه‌رو می‌شویم: می‌توان همه تلاش‌های انجام‌شده را تحسین کرد، اما در نهایت تجربه‌ای سطحی‌ست.» «گربه‌ای ماجراجویی می‌کند. برای عاشقان سینما چیز ویژه‌ای نیست. ۲/۱۰» «گاهی ساده‌ترین اما عمیق‌ترین پیام‌ها از غیرمنتظره‌ترین منابع می‌آیند. چنین است وضعیت دومین اثر انیمیشنی نویسنده-کارگردان گینتس زیلبالودیس: یک سفر چشم‌نواز، زیبا و الهام‌بخش درباره گروهی از حیوانات که در دنیای جدیدی تلاش می‌کنند راهی بیابند و زنده بمانند. پس از سیل عظیمی که عملاً دنیای انسان را نابود می‌کند، گربه‌ای سیاه با چشمانی کنجکاو باید با تکیه بر ذکاوت خود و همکاری دیگر جانوران — از جمله کاپی‌بارا، مِرکَت، مرغ منشی و گروهی سگ‌ به‌ویژه یک لابرادور زرد — در قایقی متروکه در آب‌های تازه شکل‌گرفته، راهش را بیابد. این گروه گونه‌های مختلف در مسیرشان یاد می‌گیرند با هم کار کنند، از یکدیگر حمایت کنند و برای بقا تلاش کنند و در این راه درس‌های زندگی ارزشمندی به‌دست می‌آورند که ما انسان‌ها هم می‌توانیم از آن‌ها پیروی کنیم، خصوصاً در مواجهه با شرایطی شبیه به وضعیت ناپایدار کنونی جهان. راه‌حل‌هایی که این موجودات پیشنهاد می‌دهند اغلب بدیهی‌اند؛ اما فیلم با دقت ما را به اندیشیدن وا می‌دارد که اگر این راه‌حل‌های ساده این‌قدر آشکارند، چرا ما خود آن‌ها را در زندگی واقعی اجرا نمی‌کنیم؟ این سؤال یکی از قوت‌های بزرگ این اثر است. اثر بدون دیالوگ و تنها با اصوات واقعی جانوران و موسیقی زمینه احساسی، انیمیشنی برازنده از جهانی در حال گذار را نشان می‌دهد؛ دنیایی که بقایای گذشته و زایش آینده را به تصویر می‌کشد. شاید روایت کمی زمان ببرد تا پا بگیرد و گه‌گاه شِبه‌اپیزودیک شود، اما رخدادهای مختلف آموزنده، تأثیرگذار و معنادارند و به‌جای تحمیل معنا، آن را نشان می‌دهند. «فلو» ممکن است انیمیشن باشد اما کارتون نیست؛ اثری که فیلم‌های بیشتری در این ژانر باید برای رسیدن به آن تلاش کنند. برنده جایزه گلدن گلوب و نامزد اسکار بهترین فیلم انیمیشن، جواهری‌ست که همگی می‌توانیم چیزهای زیادی از آن بیاموزیم — و امیدواریم پیش از اینکه خودمان با چنین شرایطی روبه‌رو شویم، این درس‌ها را دریابیم.» «فیلم زیباست اما نسبتاً ساده و بی‌معناست؛ برای درک آن باید مطالعه هنری داشته باشید تا به مقصود نزدیک شوید. اسکار بهترین انیمیشن؟ شاید تنها همانی است که شایسته‌اش است. جوایز زیادی دارد اما فیلمی است که واقعاً نمی‌فهمیدش. و قابل ذکر است که یکی از نامزدهای اسکار بهترین انیمیشنِ سال ۲۰۲۵، فیلم دیگری با نام «روبات وحشی» بود...» «پس از شروعی نسبتاً ترسناک با گروهی سگ عصبانی، گربه‌ی معمولاً کم‌تحرک ما به تخت راحتش بازمی‌گردد، درست زمانی که سیلی جنگل اطرافش را فرا می‌گیرد. اثری از انسان دیده نمی‌شود، اما قایقی کوچک توسط یک کاپویا عبور می‌کند. گربه سوار می‌شود و پس از یک جروبحث کوتاه، میزبان دوباره به خواب می‌رود و آن‌ها آرام‌آرام در آبراه‌های به‌نظر تازه شکل‌گرفته شناور می‌شوند و در مسیر با موجودات دیگری روبه‌رو می‌شوند. برخی دوستانه‌اند و برخی کمتر؛ بسیاری از آن‌ها زیستگاه‌های همیشگی‌شان را از دست داده‌اند و برخی در محیط آبی تازه‌ شکل‌گرفته شکوفا شده‌اند. شک و تردید اولیه کم‌کم به دوستی بدل می‌شود و حیوانات پیام روشنی می‌دهند: بهتر است کنار هم بمانیم تا شانس بقا بیشتر شود. بعضی از تصمیم‌ها باعث درگیری می‌شوند یا نیازمند جهش‌های اعتمادند و این پیام به‌خوبی در روند ماجراهای خوشایندشان منتقل می‌شود. انیمیشن را چندان تماشایی نیافتم، اما همراهی آن با صداسازی دقیق، داستانی دوست‌داشتنی و تأثیرگذار دربارهٔ آنچه آن‌ها — و به‌طور غیرمستقیم ما — را برمی‌انگیزد عرضه می‌کند؛ قصه‌ای ساده، جشن‌وار و لذت‌بخش.» «گینتس زیلبالودیس با «فلو» اثری چشم‌اندازساز آفریده است: انیمیشنی خیره‌کننده که تماشاگر را در سفری نفس‌گیر میان قلمروهای طبیعی و رازآلود می‌برد. دنبال یک گربه شجاع و گروهی نامحتمل از همراهان حیوانی که در دنیایی پساآخرالزمانی و غرق‌شده به دنبال بقا هستند، فیلمی پرهیجان و بصری است که موضوعاتی محیط‌زیستی و حس ماجراجویی فراموش‌نشدنی را با هم می‌آمیزد. فیلم از اولین قاب جذبم کرد؛ نه فقط به‌خاطر انیمیشن زیبا، بلکه برای داستان عمیق و طنین‌انداز درباره بقا، همکاری و شکنندگی سیاره‌مان. سیل به‌قدری دراماتیک است که دنیا را دگرگون کرده و تنها نشانه‌هایی از حضور انسان‌ها باقی مانده است. حیوانات با اتکا به اعتماد، شجاعت و ذکاوت جمعی‌شان برای عبور از آب‌های خطرناک تلاش می‌کنند. چیزی که این داستان را از دیگر انیمیشن‌ها متمایز می‌کند، پرداخت هوشمندانه به رفتار حیوانات است؛ نه آکروبات‌بازی‌ها و شوخی‌های بچگانه، بلکه نمایش طبیعی و ظریف تعامل‌ها. حتی در نبود کلام، روابط میان شخصیت‌ها حقیقی به‌نظر می‌رسند، به‌ویژه وقتی غریزه بقا وارد عمل می‌شود. سبک بصری فیلم چشم‌نواز است؛ دنیایی سرسبز و غرق‌شده که زیبایی وهم‌آلود و خطرناک خود را همزمان نشان می‌دهد. آب‌ها خود تبدیل به شخصیتی می‌شوند که جو تنش و عدم قطعیت را می‌سازد. فیلم روایتی سرراست اما پر از عمق عاطفی دارد؛ موضوعات محیط‌زیستی‌اش مکاشفه‌ای تأثیرگذار درباره تغییرات اقلیمی و نابودی زیست‌بوم‌هاست. سازنده از سیاه‌نمایی افراطی اجتناب می‌کند و از دل سفر مشترک حیوانات، امید و گرمایی پیدا می‌شود؛ پیام زیبایی درباره همکاری و قدرت دوستی در برابر موانع عظیم که حسِ خوشایندی از خوش‌بینی را حفظ می‌کند. در اصل، «فلو» فیلمی‌ست درباره بقا، اعتماد و جامعه؛ روایتی ساده ولی عمیق که برای دوستداران حیوانات و علاقه‌مندان به قصه‌های اکولوژیک، تجربه‌ای چشم‌نواز و تأمل‌برانگیز ارائه می‌دهد.» «همسرم از آن خوشش آمد، من حتی نامش را نشنیده بودم. راستش، انیمیشن اذیتم کرد؛ آن را پریشان‌کننده یا بد ندانستم، اما آزاردهنده و نامطبوع بود، شبیه ویدئوهای شبکه‌های اجتماعی از تمیزکردن صدفِ نهنگ‌ها با جارو — در همان حد آزاردهنده. با این حال داستان واقعاً بد نیست؛ هم کمی سرگرم‌کننده و هم دلگرم‌کننده است، پس می‌توان نمره خوبی به آن داد. آن را دوباره تماشا نمی‌کنم اما خوشحالم یک‌بار دیدمش؛ تجربه رضایت‌بخشی بود.» «خواستم «فلو» را ببینم چون کاملاً با بلندر ساخته شده — نرم‌افزاری آزاد و متن‌باز. بلندر نمونه‌ای از ابزارهای حرفه‌ای‌ای است که بدون قفل شدن پشت دیوارهای شرکت‌های بزرگ در دسترس همه قرار دارد. آن‌چه گینتس زیلبالودیس و تیمش ساخته‌اند قصه‌ای شیرین از سیل است؛ سفری بی‌کلام در جهانی غرق‌شده که گربه‌ای، کاپی‌بارا، لمور، مرغ منشی و سگی روی قایقی کوچک برای بقا با هم همکاری می‌کنند. دیالوگ یا توضیحی در کار نیست، فقط حیواناتی که در جهانی تغییر کرده زندگی می‌کنند. انیمیشن چشم‌نواز، روایت روشن و تأثیرگذار و منطق قصه بر پایه مهربانی و همکاری استوار است — چیزی که در وضعیتی از خودخواهیِ بارز کنونی انقلاب‌گونه به‌نظر می‌رسد. حتماً برای علاقه‌مندان حیوانات ارزش دیدن دارد و یادآوری آرامی‌ست که برای خلق اثری زیبا و تأثیرگذار لزوماً به بودجه یا نرم‌افزار انحصاری نیاز نیست؛ گاهی فقط بینش، صبر و ابزارهایی که در دسترس همه‌اند کافی‌ست.»