فیلم Joker: Folie à Deux 2024

نقد فیلم «جوکر: فولی آ دو» از نظر فنی و هنری بسیار ارزشمند است، اما موفق به بازتولید موفقیت و تأثیر فیلم قبلی نمی‌شود. جسارت تاد فیلیپس در تبدیل فیلم به یک موزیکال قابل تحسین است، اما اجرا به‌طرزی نامنسجم انجام شده است، با انتقال‌های ناگهانی بین درام تاریک و شماره‌های موسیقی که تجربه‌ای آزاردهنده را به وجود می‌آورد و این مشکل با پنهان‌کاری‌های شرم‌آور استودیو...

نقد فیلم «جوکر: فولی آ دو» از نظر فنی و هنری بسیار ارزشمند است، اما موفق به بازتولید موفقیت و تأثیر فیلم قبلی نمی‌شود. جسارت تاد فیلیپس در تبدیل فیلم به یک موزیکال قابل تحسین است، اما اجرا به‌طرزی نامنسجم انجام شده است، با انتقال‌های ناگهانی بین درام تاریک و شماره‌های موسیقی که تجربه‌ای آزاردهنده را به وجود می‌آورد و این مشکل با پنهان‌کاری‌های شرم‌آور استودیو درباره فرمت فیلم تشدید می‌شود. هرچند از نظر بصری چشمگیر است و بازی‌های برجسته‌ای از خواکین فینیکس و لیدی گاگا دارد، اما کمبود توسعه موضوعی و شخصیت‌ها، این دنباله را به تلاشی بلندپروازانه و در نهایت ناامیدکننده تبدیل کرده که به مطالعه تفکربرانگیز ارائه شده در سال ۲۰۱۹ چیزی اضافه نمی‌کند. ترکیب ژانرهای سینمایی می‌تواند کار دشواری باشد. وقتی ترکیب به درستی انجام شود، نتیجه می‌تواند واقعاً تأثیرگذار باشد، اما وقتی که نامناسب باشد، می‌تواند به فاجعه سینمایی منجر شود. در مورد این دنباله که به شدت مورد انتظار بود، متأسفانه نتیجه به سمت دوم نزدیک‌تر است. داستان آرتور فلیک (ملقب به جوکر) (خواکین فینیکس) در زندان آغاز می‌شود و او در حال انتظار برای محاکمه به خاطر جرم‌های هولناک خود است. بخش اعظم فیلم در این مکان می‌گذرد که محلی غیرمعمول برای ملاقات آرتور با عشق زندگی‌اش، لی کوینزل (ملقب به هارلی کویین) (لیدی گاگا) است. فیلم به‌طور همزمان یک فیلم زندان، یک درام دادگاهی و یک رمانس تاریک است. با این حال، تاد فیلیپس تصمیم به افزودن یک ژانر چهارم – موزیکال – گرفته است که این ترکیب را بیش از حد پر می‌کند. نتیجه، فیلمی پیچیده، طولانی و گاه بی‌مزه است که بر سبک تأکید دارد اما در محتوا ضعیف است. هرچند بازی‌های دو بازیگر اصلی و بسیاری از بازیگران پشتیبان (به ویژه برندان گلیسون، کاترین کینر و استیو کوگان) خوب است و کارشان باعث می‌شود این مواد به‌طرزی بهتر از آنچه که هست به نظر برسد. از نظر سبک، طراحی تولید، لباس و فیلمبرداری عالی است. همچنین، موسیقی متن هم خوب است، شامل مجموعه‌ای از استانداردهای عالی که داستان را تکمیل می‌کند. اما این نقاط قوت به تنهایی کافی نیستند تا فیلمی خوب بسازند؛ آنچه در میان این عناصر باقی مانده، بیشتر شبیه پرکننده است تا محتوا و اینجاست که فیلم از هم می‌پاشد. به نظر من، «جوکر: فولی آ دو» به اندازه‌ای که بسیاری از منتقدان آن را بد توصیف کرده‌اند، وحشتناک نیست، با توجه به دستاوردهای هنری و زیبایی‌شناسی‌اش، اما این بدان معنا نیست که این نسخه بدون مشکلاتش است، به‌ویژه در نوشتار فاجعه‌بار و ویرایش بد فیلم. این یکی از آن فیلم‌هاست که وقتی به انتها می‌رسید احتمالاً با خود می‌گویید "خب، چه اهمیتی دارد؟" و این تأسف‌آور است، زیرا شخصیت و فیلم قبلی شایسته بهتری از آنچه که این دنباله ارائه می‌دهد، بودند. به طور کلی، اگر هنوز این فیلم را ندیده‌اید، ممکن است بهتر باشد که به تریلر فوق‌العاده آن بسنده کنید، زیرا از بسیاری از آنچه که در این فیلم ۲ ساعته و ۱۸ دقیقه‌ای وجود دارد بهتر است.