فیلم Évolution 2015

شايد به‌خاطر اين بوده که فيلم را وقتی ديدم که هوا -۴ درجه بود، اما «اِوولوشن» فيلمي سرد و دیرباورانه است که بیش از همه با بازی قدرتمند پسر یازده‌ساله، مکس برِبانت در نقش نيكلا، و نامشخص‌بودن کامل زمان و مكان ماجرا برجسته مي‌شود. ظاهراً او در روستايي کوچک زندگي مي‌كند كه فضايش را زنان و پسران جواني مثل خودش تشكيل داده‌اند؛ مردان بالغ كسي...

شايد به‌خاطر اين بوده که فيلم را وقتی ديدم که هوا -۴ درجه بود، اما «اِوولوشن» فيلمي سرد و دیرباورانه است که بیش از همه با بازی قدرتمند پسر یازده‌ساله، مکس برِبانت در نقش نيكلا، و نامشخص‌بودن کامل زمان و مكان ماجرا برجسته مي‌شود. ظاهراً او در روستايي کوچک زندگي مي‌كند كه فضايش را زنان و پسران جواني مثل خودش تشكيل داده‌اند؛ مردان بالغ كسي را نمي‌بينيم. يك روز بعدازظهر وقتي براي شنا مي‌رود، كشفی شوك‌آور می‌کند و وقتي آن را به مادرش (ژولي-ماري پارمنتیه) می‌گويد و واكنش مادر را مي‌بيند، تماشاگر تازه شروع به پرسش دربارهٔ آنچه در اين مكان آرام و تاحدي منظم مي‌گذرد مي‌كند. نيكلا تصميم مي‌گيرد حقيقت را بفهمد و هرچه بيشتر كاوش مي‌كند با چيزهايي روبه‌رو مي‌شود كه ذهنِ كم‌سالش (و ذهن من) نمي‌تواند آنها را منطقي تفسير كند. وقايع عجیب‌تر مي‌شود وقتي او را به بيمارستان مي‌برند؛ در آنجا روي خودش و دوستش وكتور (ماتيو گلدفيلد) اقدام‌هاي پزشكي بسيار عجيب و نامانوس انجام مي‌شود—نتايجِ آن تقریباً ويران‌کننده‌اند. ابهام فراگير فيلم باعث شده تماشاي آن جالب باشد؛ ساختار مشخص و جامعي ندارد و گرچه نوعي تقدم زمانی هست، هرگز چندان دل‌مان قرص نيست كه كجاي قصه ايستاده‌ايم. در پايان كمي نور اميد ديده مي‌شود وقتي او و پرستار هم‌دلش استلا (روكسن دوران) به‌نوعي راه حل يا تفسير شبيه‌سازي‌ شده‌اي ارائه مي‌دهند، اما حتی آن‌وقت خيلي چيزها را به تخيلِ تماشاگر واگذار می‌کند. فيلمی كمیك، نامتعارف و ارزشمند براي هشتاد دقيقه زمان؛ اما انتظار نداشته باشيد در پايان پاسخ‌هاي زيادي دريافت كنيد. «اِوولوشن» مرا هم جذب كرد و هم كمي سردرگم گذاشت. ريتمش كند و دلهره‌آور است و نماها واقعاً چشمگيرند، اما همه‌چيز را مبهم نگه مي‌دارد. فضاي وهم‌آلود و لحظات ناراحت‌کننده‌اش را دوست داشتم، هرچند گاهي نااميدكننده هم مي‌شد. اين همان تجربهٔ كلاسيكِ هادژیحاليلوویچ است—پاسخ‌هايش را خودتان بايد حدس بزنيد.