انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse 2018

اول از همه، عاشق سبک انیمیشن این فیلم شدم. انیمیشن طوری طراحی شده که شبیه یک کتاب کمیک واقعی به نظر بیاید. این رویکرد برای چنین فیلمی انتخاب بسیار درستی بود؛ چون همه‌مان نمونه‌های معمول انیمیشن را دیده‌ایم اما چیزی شبیه این نه. صحنه‌های اکشن هم با همین سبک هماهنگ‌اند؛ کارگردان‌ها شات‌ها را مثل پنل‌های یک کمیک طراحی کرده‌اند. بسیاری از تماشاگران ممکن است با...

اول از همه، عاشق سبک انیمیشن این فیلم شدم. انیمیشن طوری طراحی شده که شبیه یک کتاب کمیک واقعی به نظر بیاید. این رویکرد برای چنین فیلمی انتخاب بسیار درستی بود؛ چون همه‌مان نمونه‌های معمول انیمیشن را دیده‌ایم اما چیزی شبیه این نه. صحنه‌های اکشن هم با همین سبک هماهنگ‌اند؛ کارگردان‌ها شات‌ها را مثل پنل‌های یک کمیک طراحی کرده‌اند. بسیاری از تماشاگران ممکن است با مایلز مورالس آشنا نباشند، اما پس از این فیلم می‌خواهید درباره‌اش بیشتر بدانید؛ چون او را بسیار قابل‌لمس و قابل‌ارتباط نشان داده‌اند. او در این موقعیت مثل یک نوجوان معمولی رفتار می‌کند، برخلاف نسخه‌های دیگر اسپایدرمن که انگار از ابتدا بلد بودند با قدرت‌هایشان کار کنند؛ مایلز با قدرت‌هایش دست‌وپنجه نرم می‌کند. همهٔ شخصیت‌ها قابل‌درک‌اند و سازندگان موفق شده‌اند هر کاراکتر را طوری بسازند که حداقل یک نفر از بین تماشاگران با او همذات‌پنداری کند. بازیگران صداگذاری نقش‌هایشان را خیلی خوب اجرا کرده‌اند، هرچند خوش‌حال می‌شدیم اگر صدای یکی از اسپایدرمن‌های قبلی برای چند ثانیه بازمی‌گشت. دربارهٔ طنز فیلم باید بگویم که کنترل‌شده و متناسب است و به اندازهٔ کافی خنده‌دار است؛ شوخی‌ها روی مواردی دست می‌گذارند که در یک فیلم واقعی یا دیگر فیلم‌های اسپایدرمن معنا نداشتند. هیچ لحظه‌ای عجولانه یا کش‌دار به‌نظر نمی‌رسد؛ هر صحنه با ریتم مناسب فیلم جلو می‌رود. فیلم‌برداری هم خیره‌کننده است؛ احتمالاً به‌خاطر شباهت به کمیک و نیاز نورپردازی به هماهنگی با ظاهری که در یک کتاب چاپی دارد. اگر علاقه‌مند به کمیک هستید، از تخم‌مرغ‌های عید پاک (ایستر اگ‌ها) فیلم لذت خواهید برد؛ بعضی تنها برای خوانندگان کمیک قابل‌فهم‌اند و بعضی برای اکثریت مخاطبان. موسیقی فیلم هم فوق‌العاده است؛ آهنگ‌ها چنان به‌جا و نه اضافی استفاده شده‌اند و با سن شخصیت‌ها همخوانی دارند. موسیقی بی‌کلام هم به افزایش بار احساسی کمک می‌کند. همچنین دو صحنهٔ پایان‌بندی دارد که ارزش انتظار کشیدن را دارند. در مجموع، این فیلم برای همه مناسب است. به Spider-Man: Into the Spider-Verse نمرهٔ ۱۰ از ۱۰ می‌دهم. واقعیت این است که شاید من کمتر از اکثریت طرفداران Spider-Verse از فیلم لذت بردم، اما با این حال فیلم فوق‌العاده‌ای است؛ انیمیشن مسحورکننده و عمق داستان و ارجاعاتش کاملاً درگیرکننده‌اند. برای من بهترین فیلم اسپایدرمن نبود (این عنوان هنوز به Homecoming می‌رسد)، اما به‌هرحال تماشای آن بسیار لذت‌بخش بود. امتیاز نهایی: ★★★½ — بسیار دوست داشتم. قویاً توصیه می‌کنم وقتش را بگذارید. همسرم اصلاً طرفدار اسپایدرمن نیست (بتمن قهرمان مورد علاقه‌اش است)، با این حال این فیلم را بسیار دوست دارد؛ ما — من و پسرم — هم همین‌طور. می‌توان گفت بیش از ده بار این فیلم را دیده‌ایم و آن را به دوستان‌مان نشان داده‌ایم. فیلمی عالی است که تنوع را ترویج می‌کند، انیمیشن خوب دارد و داستان محکمی دارد. به همهٔ علاقه‌مندان تماشای آن را شدیداً توصیه می‌کنم. Spider-Man: Into the Spider-Verse (2018) فیلم معمولی اسپایدرمن نیست؛ چندین شخصیت با قدرت‌های یکسان از ابعاد مختلف در آن حضور دارند. این هم یک انیمیشن عادی نیست؛ سبکی را نشان می‌دهد که پیش از این ندیده‌ایم. 177 انیماتور روی فیلم کار کردند و گاهی یک ثانیهٔ انیمیشن یک هفته طول می‌کشید و یک سال طول می‌کشید تا 10 ثانیه کامل شود. امروزه انیمیشن‌ها برای واقعی‌نمایی ساخته می‌شوند، اما این فیلم متفاوت بود؛ سازندگان خواستند تجربه‌ای جدید برای بیننده خلق کنند—نه واقع‌گرایانه و نه صرفاً کارتونی. آن‌ها از تکنیکی قدیمی به نام «اسمِر» استفاده کردند؛ اگر به یک فریم نگاه کنید، چیزهایی مثل اندام‌های متعدد برای القای حرکت می‌بینید. در اصل، کل فیلم یک کتاب کمیک متحرک است. از تکنیکی به نام هاف-تونینگ (نیم‌تن) برای ساخت رنگ‌ها و گرادیان‌ها با نقطه‌ها استفاده شده که واقعاً خیره‌کننده است. سایه‌ها با هَچینگ یا خطوط ضربدری ایجاد شده‌اند. فیلم بافت‌هایی داشت تا دقیقاً مثل یک کمیک به نظر برسد و شایستهٔ جایزهٔ بهترین انیمیشن اسکار بود. ترکیب این تکنیک‌ها فیلمی ساخت که نه‌تنها بهترین انیمیشن ۲۰۱۸، بلکه شاید بهترین انیمیشن تاریخ هم باشد؛ واقعاً یک شاهکار انیمیشنی بود! داستان هم بسیار خوب بود. صحنه‌ها حماسی، گاه تراژیک و گاه بامزه بودند. غافلگیرکننده‌ترین لحظه مرگ پیتر پارکر در بُعد مایلز بود؛ دیدن کشته شدن یک قهرمان نمادین توسط یک شرور واقعاً ناراحت‌کننده بود. مرگ‌ها تأثیرگذار بودند و صحنه‌های طنز بارها مرا به خنده واداشت. از سکانس‌های پایانی که به برنامهٔ پویانمایی اسپایدرمن (۱۹۶۶) ارجاع می‌داد و دو اسپایدرمن شبیه همدیگر بودند، لذت بردم—ولی این بار اسپایدرمن به اسپایدرمن 2099 اشاره می‌کرد؛ چطور این کار را انجام دادند؟ شاید برترین لحظه برای من «پرش ایمان» بود؛ وقتی مایلز تلاش می‌کند تنها و یگانهٔ اسپایدرمن بُعد خودش باشد، پس از مرگ پیتر پارکر. از دیدن این فیلم خسته نشدم؛ چشمم به صفحه دوخته شد تا این سبک جدید انیمیشن را ببینم. کاملاً تحت تأثیر قرار گرفتم! شاید بزرگ‌ترین انیمیشن تمام دوران باشد. انتشار آن در کریسمس واقعاً انتخاب خوب و به‌جایی بود. استن لی به‌خاطر این فیلم افتخار می‌کرد! داستان عالی، پیام قوی و انیمیشن بی‌نظیر. واضح است که چگونه این اثر به یک شاهکار بصری تبدیل شد. سازندگان عشق و تلاش زیادی در ساخت آن به خرج دادند و نتیجه شگفت‌انگیز است! بیشتر زمان تماشای فیلم خواب بودم، اما در لحظاتی که بیدار بودم از انیمیشن لذت بردم و می‌توانستم تصور کنم اگر خمیازه نزده بودم واقعاً از آن لذت می‌بردم. انتظار نداشتم اینقدر از فیلم لذت ببرم. تریلرها برای من بیش‌ازحد تبلیغ‌شده به‌نظر می‌رسیدند و فکر می‌کردم مثل بعضی فیلم‌ها شکست بخورد. ولی برخلاف انتظار، فیلم عالی بود و به‌خاطر انیمیشن شگفت‌انگیزش چشمم به صفحه دوخته شد. واقعاً کار بسیار خوبی شده بود! اسپایدرمن برای من همیشه کاراکتری بود که در فیلم‌های لایواکشن دیده بودمش، پس دیدن نسخهٔ انیمیشنی‌اش برایم تجربه‌ای جدید بود. اولش سخت بود که با آن ارتباط برقرار کنم، اما فیلم در ادامه بد از آب درنیامد و داستان خوبی داشت. ابتدا فکر می‌کردم ناامید می‌شوم چون تریلرها کودکانه و بیش‌ازحد «هزاره‌ای» به‌نظر می‌رسیدند. من طرفدار نسخهٔ توبی بودم و انتظار بالایی داشتم؛ با کمال تعجب، توانستم این فیلم را دوست داشته باشم! شکی نیست؛ این واقعاً یک اثر مارول‌پسند است—از داستان‌گویی جسورانه گرفته تا انیمیشن‌های شیک و بی‌نظیر. خیلی ریسک شد ولی همهٔ ریسک‌ها جواب داد و نتیجه یک فیلم فوق‌العاده شد! اگرچه خط داستانی تا حدی کلیشه‌ای بود، اما پیچش‌های کافی داشت تا هم مخاطبان جدید و هم طرفداران قدیمی را راضی کند. این فیلم قطعاً مهر تأیید استن لی را دارد. دست‌اندرکاران استودیو باید به خودشان افتخار کنند؛ کاری که انجام داده‌اند مایهٔ مباهات است. یکی از معدود فیلم‌هایی که به اندازۀ تبلیغاتش می‌ارزید و حتی فراتر از انتظارم عمل کرد. چند بار این فیلم را دیده‌ام و می‌توان گفت تقریباً فیلمی کامل است. انیماتورها واقعاً خودشان را تحویل دادند و به هر شخصیت هویتی منحصربه‌فرد دادند. سونی در به تصویر کشیدن حرکات شخصیت‌ها با جزئیات و وضوح عالی عمل کرده است. با وجود اینکه داستان تا حدی پیش‌بینی‌پذیر بود، سبک بصری و نحوهٔ ارائه‌ آن فیلم را تازه و جذاب نگه داشت. تصاویر، ایده‌ها، موسیقی متن و شخصیت‌ها از بهترین‌هایی هستند که تا به حال دیده‌ام.