فیلم Before Winter Comes 1968

دیوید نیون در این کمدی‌درام پسا‌جنگی نه‌چندان چشمگیر نقش اصلی را در اردوگاهی اتریشی برعهده دارد که به سامان‌دهی و بازگرداندن آوارگان می‌پردازد. او فرماندهٔ گروه بریتانیایی است و در مقابلش آوری لوی با نقش «سرگرد کامِنِف»، همتای روسش، قرار دارد؛ رابطه‌ای ناچندان مطمئن و پر از آشتی موقتی بین آن‌ها برقرار است. توپول نقش مترجم و میانجی کاریزماتیک «یانویچ» را بازی می‌کند که چرخ‌دنده‌های...

دیوید نیون در این کمدی‌درام پسا‌جنگی نه‌چندان چشمگیر نقش اصلی را در اردوگاهی اتریشی برعهده دارد که به سامان‌دهی و بازگرداندن آوارگان می‌پردازد. او فرماندهٔ گروه بریتانیایی است و در مقابلش آوری لوی با نقش «سرگرد کامِنِف»، همتای روسش، قرار دارد؛ رابطه‌ای ناچندان مطمئن و پر از آشتی موقتی بین آن‌ها برقرار است. توپول نقش مترجم و میانجی کاریزماتیک «یانویچ» را بازی می‌کند که چرخ‌دنده‌های کار را روغن‌کاری می‌کند—اما او رازی دارد و وقتی نیون و همتای روسش از آن آگاه می‌شوند، زندگی‌اش به‌شدت در معرض خطر قرار می‌گیرد. کمدی فیلم چندان موفق نیست؛ نیون بسیار تلاش می‌کند و توپول هم بیش از حد بازی می‌کند، ولی به نظر می‌آید هیچ‌یک واقعاً دل در گرو حضور در فیلم ندارند. حضور «ستوان پیلکینتون» (جان هرت) با خوش‌بینی ساده‌دلانه و «بریگِیدِر بویلِی» (آنتونی کوایل) بدبین—که از حادثه‌ای در گذشتهٔ شخصیت نیون آگاه است—نشان می‌دهد که فیلم پیامی زیرپوستی دارد، اما هیچ‌یک از ایده‌ها واقعاً تأثیرگذار از کار درنیامده‌اند. تضاد وظیفه در برابر شفقت و برخورد امپریالیسم با کمونیسم مطرح می‌شود، اما فضا و شخصیت‌پردازی‌ها اجازهٔ عمق دادن به این موضوعات را نمی‌دهند و فیلم تا پیش از پایانی که به‌طرز غافلگیرکننده‌ای محکم است، در نوعی بلاتکلیفی سیر می‌کند.