فیلم کره‌ای Holy Night: Demon Hunters 2025

ساخته و کارگردانی لیم ده-هی در نخستین تجربه سینمایی‌اش، Holy Night: Demon Hunters درباره سه شکارچی زیرزمینی اهریمن است که مانند کارآگاه‌های خصوصی عمل می‌کنند: بیش از حد غیرمرسوم برای پلیس‌اند و بیش از حد با امور ماوراءالطبیعه آشنا برای وابستگی به کلیسا. تک‌تیم شکارچیان را با وو (ما دونگ-سک) رهبری می‌کند؛ مردی نیرومند که بسیاری از مشکلاتش را با مشت‌های سنگینش حل می‌کند. آنچه از...

ساخته و کارگردانی لیم ده-هی در نخستین تجربه سینمایی‌اش، Holy Night: Demon Hunters درباره سه شکارچی زیرزمینی اهریمن است که مانند کارآگاه‌های خصوصی عمل می‌کنند: بیش از حد غیرمرسوم برای پلیس‌اند و بیش از حد با امور ماوراءالطبیعه آشنا برای وابستگی به کلیسا. تک‌تیم شکارچیان را با وو (ما دونگ-سک) رهبری می‌کند؛ مردی نیرومند که بسیاری از مشکلاتش را با مشت‌های سنگینش حل می‌کند. آنچه از دستان وو لیز می‌خورد معمولاً توسط شارون (سئوهیون)، زنی که توان حس‌کردن و بیرون‌راندن شیاطین را دارد، جمع‌وجور می‌شود. سومین عضو تیم کیم گون (لی دیوید) است، شکارچی در حال آموزش که نقش پشتیبانی فنی را دارد. روایت اصلی حول جست‌وجوی یک نورولوژیشیاتریست به نام جونگ-ون (کیونگ سو-جین) می‌چرخد که تلاش می‌کند خواهرش یون-سو (جونگ جی-سو) را که به شدت نیازمند بیرون‌راندن اهریمن است نجات دهد. از آن‌جا که کلیسا به‌خاطر مواضعش در مورد بیرون‌راندن شیطان کمک نمی‌کند، مسئولیت بر دوش وو و تیمش می‌افتد. فیلم گویی دنباله‌ای از یک مجموعه است که کسی از وجودش خبر نداشت؛ تلاش برای معرفی دنیایی گسترده‌تر اما در زمان کوتاه داستان—با مدت‌زمان تنها ۹۲ دقیقه—به‌سختی توانایی نگه‌داشتن توجه تماشاگر را دارد. فیلم ایده‌های زیادی را نوید می‌دهد، از حمله‌ای دنیوی توسط شیاطین تا خود لوسیفر، و حتی در تیتراژ به شماری از شیاطینی که ممکن است نقش داشته باشند اشاره می‌شود؛ اما اغلب این ایده‌ها تنها سطحی مطرح شده و از آن‌ها استفاده کافی نمی‌شود. بَ وو بک‌پِرِت زندگی‌نامه نسبتاً کلی و نیمه‌تمامی دارد: او پول‌هایی که از شکارچیگری به‌دست می‌آورد صرف ساخت یتیم‌خانه می‌کند؛ خودش یتیم بزرگ شده و یتیم‌خانه‌ای که در آن رشد کرده به‌دست دوست صمیمی‌ای که او آن را برادر می‌پنداشت قتل‌عام شده، و هر دوی آن‌ها نیرویی شیطانی کسب کرده‌اند که وو آن را در خدمت خیر قرار داده و رفیقش تبدیل به اهریمن شده است. اما این پس‌زمینه‌ها به‌ندرت به‌طور کامل پرداخته می‌شوند. بخش عمده‌ای از فیلم به یون-سو، مراسم بیرون‌راندن و این‌که کدام شیاطین او را تسخیر کرده‌اند اختصاص دارد. مراسمی که شارون به‌کار می‌برد به شش مرحله تقسیم می‌شود (و یک تکه بامبو که ظاهراً انرژی شیطانی را دفع می‌کند): حضور، فریب، نقطهٔ شکست، صدا، تقابل و اخراج. اکثر شخصیت‌ها کم‌عمق‌اند. وو مردی بزرگ و عضلانی است که با شیاطین بیرونی و درونی می‌جنگد؛ شارون وضعیتی مشابه دارد و توانش به‌راحتی می‌تواند او را به سمت تاریکی سوق دهد. کیم گون جز درخواست اضافه‌حقوق و همدلی نسبی، نقش چندانی ندارد. جونگ-ون به‌طرزی آزاردهنده نوشته شده؛ حضور او در اتاق در طول مراسم بیشتر به‌عنوان مانع و منبع تصمیمات نادرست و گریه‌های بی‌وقفه است تا شخصیتی معنادار. افکت‌های بصری فیلم در نوسان‌اند: گاهی بسیار خوب به‌نظر می‌رسند—مثل هنگامی که وو به افراد تسخیرشده مشت می‌زند و دود از بدنشان بیرون می‌آید یا سایهٔ عجیب شیاطینی که مدام او را تعقیب می‌کند—اما در بیشتر لحظات CGI فیلم یا معمولی است یا ضعیف و آزاردهنده. Holy Night: Demon Hunters نسخه‌ای پرضربه‌تر از Constantine است: صحنه‌هایی سرگرم‌کننده دارد، اما در کل فیلمی ناامیدکننده است. ما دونگ-سک معمولاً انتخاب‌های خوبی در پروژه‌ها دارد و تأسف‌آور است که این فیلم این‌قدر شتاب‌زده، کم‌عمق و بی‌جان به‌نظر می‌رسد. ایدهٔ یک مرد بزرگ که در شهر می‌چرخد و شیاطین را با مشت سرکوب می‌کند جذاب است، اما لیم ده-هی آن را به تلاشی نازک، خسته‌کننده و بی‌روح برای تطهیر تبدیل کرده است. با وجود بازیگران شناخته‌شده و قوی، نتیجه نهایی چندان تأثیرگذار نیست. فیلم ترکیبی از انواع آثار مربوط به بیرون‌راندن شیطان و اکشن محکمِ معمول سینمای کره است، اما لحن سبک و تا حدی کلیشه‌ای‌اش همراه با تلاش‌های ناکام برای طنز، تأثیر لازم را ندارند. در جمع‌بندی: یک فیلم اکشن ماورایی کره‌ای معمولی، بی‌اصالت و کم‌جان؛ تماشایی متوسط.