فیلم Ballada o soldate 1959

وقتی جوانی به اسم «آلِیوشا» (ولادیمیر ایواشوف) جان به‌خطر می‌اندازد تا چند تانک نازی نزدیک‌شون را منهدم کند، هم‌رزمش، سرهنگ (نیکلای کریوچکوف)، با افتخار پیشنهاد می‌دهد که شجاعتش رسماً تحسین شود. اما او به‌جای این، التماس می‌کند که اجازه بدهند برای تعمیر سقف خانه مادرش به شهر برود. گردان قرار است کمی استراحت کند، پس به او مرخصی شش‌روزه می‌دهند تا برود و برگردد. با...

وقتی جوانی به اسم «آلِیوشا» (ولادیمیر ایواشوف) جان به‌خطر می‌اندازد تا چند تانک نازی نزدیک‌شون را منهدم کند، هم‌رزمش، سرهنگ (نیکلای کریوچکوف)، با افتخار پیشنهاد می‌دهد که شجاعتش رسماً تحسین شود. اما او به‌جای این، التماس می‌کند که اجازه بدهند برای تعمیر سقف خانه مادرش به شهر برود. گردان قرار است کمی استراحت کند، پس به او مرخصی شش‌روزه می‌دهند تا برود و برگردد. با چند کنسرو گوشت و پیامی از یکی از هم‌رزمان برای معشوقه‌اش، سفرش را در سرزمینی ویران‌شده آغاز می‌کند و باید با تدبیر و زیرکی خودش را به‌موقع برساند. در راه با «شورا» (ژاننا پروخورنکو) آشنا می‌شود که او هم از متجاوزان گریخته و پس از شروعی عصبی در واگن قطار پر از کاه، کم‌کم میان آن دو پیوندی شکل می‌گیرد. این سفر نه‌تنها خطرات سربازی در زمان جنگ را به یادشان می‌آورد، بلکه تأثیرات عمیق جنگ بر مردم عادی را — در نیازهای جسمی و عاطفی — نشان می‌دهد. الکساندر کوزنتسوف تقریباً تنها بازیگر دیگری است که نقش تکرارشونده‌ای دارد؛ او نگهبان قطار است که از کنسرو هم استقبال می‌کند. در غیر این صورت، داستان بر دو بازیگر استوار است که قصه‌ای از مقاومت و عشق را روایت می‌کنند که واقعاً دلنشین است. وحشت‌های جنگ همیشه نزدیک‌اند، اما بر قصه‌ای که اساساً دربارهٔ انسانیت، شرافت و خانواده است غلبه نمی‌کنند؛ مسائلی که در مواجهه با نااطمینانی و ترس، ترکیبی سمی برای دو نوجوانی هستند که هنوز به‌طور کامل وارد بزرگسالی نشده‌اند. ایواشوف در این فیلم می‌درخشد. معصومیت و درستکاری شخصیت‌اش ممکن است در آغاز برای اهداف تبلیغاتی طراحی شده باشد، اما خیلی زود از آن فراتر می‌رود و داستان جوانی را نشان می‌دهد که می‌توانست به‌راحتی برای هرکدام از متفقین جنگ جهانی دوم مبارزه کند — و بازی او کاملاً قابل‌لمس و صمیمی است. در پایان نشانه‌ای از خطر دیده می‌شود و سفر اغلب با واقع‌گرایی آمیخته است؛ نه تصویری صرفاً رمانتیک از خانه‌های گل‌وگشاد، بلکه قصه‌ای باورپذیر از تأثیر درگیری و، به‌طرزی قدرتمند، از آنچه واقعاً برایش می‌جنگیدند. در نود دقیقهٔ فیلم چیزهای زیادی گنجانده شده است، از طنزی گهگاه تا لحظات تأمل‌برانگیز، و من از دیدنش لذت بردم.