فیلم Cash on Demand 1961

«پول نقد هنگام تحویل؟ هرگز! این فیلم «Cash on Demand» است.» فیلم «Cash on Demand» از کمپانی همر ساخته شده، به کارگردانی کوئنتین لارنس و فیلمنامه‌ای اقتباس‌شده توسط دیوید چنتلر و لوئیس گریفر از نمایشی به‌قلم ژاک گیلیس. در نقش‌ها پیتر کاشینگ، آندره موریل، ریچارد ورنون، نورمن برد و کوین استونی حضور دارند. موسیقی اثر از ویلفرد جوزفس و فیلم‌برداری از آرتور گرنت است. فیلم کریسمسی همر...

«پول نقد هنگام تحویل؟ هرگز! این فیلم «Cash on Demand» است.» فیلم «Cash on Demand» از کمپانی همر ساخته شده، به کارگردانی کوئنتین لارنس و فیلمنامه‌ای اقتباس‌شده توسط دیوید چنتلر و لوئیس گریفر از نمایشی به‌قلم ژاک گیلیس. در نقش‌ها پیتر کاشینگ، آندره موریل، ریچارد ورنون، نورمن برد و کوین استونی حضور دارند. موسیقی اثر از ویلفرد جوزفس و فیلم‌برداری از آرتور گرنت است. فیلم کریسمسی همر ضربه‌ای واقعی دارد. در بخش آغازین «پالپ فیکشن» تارانتینو، شخصیت در انتظار سرقت (با بازی تیم راث) برای معشوقه‌اش تعریف می‌کند که چگونه مردی تنها با یک تلفن بانکی را سرقت کرده است؛ همین اصل هسته‌ی باشکوه «Cash on Demand» است — یک تریلر فشرده و دقیق که در عین حال شایستگی‌های بازیگری پیتر کاشینگ، آندره موریل و ریچارد ورنون را به‌خوبی نشان می‌دهد. با بودجه‌ای اندک و عملاً در یک لوکیشن، لارنس از متن حداکثر تعلیق را بیرون می‌کشد، و بدون خون‌ریزی یا خشونت آشکار، تماشاگر را درگیر مناظره‌های لفظی بلیغ می‌کند؛ وحشت فیلم نه از خشونت، بلکه از آن چیزی است که ممکن است اتفاق بیفتد اگر مدیر سخت‌گیر بانک (با بازی پیتر کاشینگ که در طول قصه لایه‌های مختلفی از بازی‌اش را نشان می‌دهد) زیر فشار بازی زیرکانه‌ی دزد (آندره موریل که مهره‌هایش را هوشمندانه پنهان می‌کند) قرار گیرد. جواهر واقعی و سورپرایزی دلپذیر، چه از نظر فنی و چه از نظر داستان. به همه طرفداران جدی سینمای کلاسیک بریتانیایی شدیداً توصیه می‌شود. ۹ از ۱۰. اگر کسی بخواهد بداند که آرتور لوو شخصیت «کاپیتان مین‌ویرینگ» از سریال Dad's Army را بر چه کسی مبتنی ساخته، کافی است به پیتر کاشینگ در این تریلر برترِ سرقت نگاه کند. او مدیر بانکی وسواسی و صراحتاً آزاردهنده‌ای است که شعبه‌اش را بدون توجه به کارکنان اداره می‌کند؛ چند صحنه‌ی ابتدایی نشان می‌دهد تا چه حد ناراحت‌کننده است — حتی در ۲۳ دسامبر! اما به‌طور غیرمنتظره مهمانی می‌رسد: «سرهنگ گور هپبرن» (آندره موریل) وارد می‌شود و به او و معاونش «پیرسن» (ریچارد ورنون) می‌گوید از سوی شرکت بیمه آمده تا تدابیر امنیتی شعبه را بازبینی کند. خیلی زود معلوم می‌شود که این مهمان هدف دیگری دارد و برای رسیدن به آن از روش‌هایی نسبتاً خشن و تهدیدآمیز استفاده کرده است. آنچه پس از آن می‌آید درامی با کارگردانی محکم است که به کاشینگ فرصت می‌دهد بیش از معمول توانایی‌های بازیگری‌اش را نشان دهد، و موریل نیز نمایشی ظریف و کم‌جلوه اما در اوج ارائه می‌دهد. با این حال فیلم در پایان کمی افت می‌کند — این قسمت برای من تا حدی ناامیدکننده بود؛ اما در طول بیش‌ترِ نود دقیقه، داستانی جذاب و مفرح است که حتی در پایان اندکی حال‌وهوای «سرود کریسمس» را نیز دارد. قطعاً دیدنی است.