فیلم Dr Jekyll & Sister Hyde 1971

تحریف جنسیتی همر از داستان رابرت لوئیس استیونسون لذتبخش و سرگرم‌کننده است کارگردان: روی وارد بیکر. فیلمنامه: برایان کلیمنز. بازیگران: رالف بیتس، مارتین بزوییک، جرالد سیم، لوئیس فیاندر، سوزان برودریک و دوروتی الیسون. موسیقی: دیوید ویتاکر. فیلم‌برداری: نورمن واریک. دکتر هنری جکیل (بیتس) روی معجونی کار می‌کند که امید دارد پاسخ طول عمر باشد. راه‌حل مورد نظر او در هورمون‌های زنانه‌ای است که از اجساد تازه‌ای برداشت...

تحریف جنسیتی همر از داستان رابرت لوئیس استیونسون لذتبخش و سرگرم‌کننده است کارگردان: روی وارد بیکر. فیلمنامه: برایان کلیمنز. بازیگران: رالف بیتس، مارتین بزوییک، جرالد سیم، لوئیس فیاندر، سوزان برودریک و دوروتی الیسون. موسیقی: دیوید ویتاکر. فیلم‌برداری: نورمن واریک. دکتر هنری جکیل (بیتس) روی معجونی کار می‌کند که امید دارد پاسخ طول عمر باشد. راه‌حل مورد نظر او در هورمون‌های زنانه‌ای است که از اجساد تازه‌ای برداشت می‌شوند که از طرف بِرک و هِیر برایش ارسال می‌گردند. متأسفانه وقتی دکتر خودِ معجون را امتحان می‌کند، به زنی وسوسه‌انگیز اما خطرناک تبدیل می‌شود. در حالی که لندن زیر سلطهٔ ترسِ قاتل زنجیره‌ای جک ریپر قرار دارد، آیا ممکن است جکیل و «خواهر هاید» در قتل‌های جولی جک نقشی داشته باشند؟ عنوان واقعاً بد است و خیلی‌ها صرفاً به‌خاطر آن از دیدن فیلم اجتناب کرده‌اند؛ اما این فیلم سرگرم‌کننده و زیرکانه است و نفس تازه‌ای به فرمولی می‌بخشد که بارها روی پرده اجرا شده است. فیلمنامهٔ هوشمندانهٔ کلیمنز، موجودِ متحول‌شده را در قالبِ مارتین بزوییک به شکلِ زنِ جذابی نشان می‌دهد و علاوه بر آن، تاریخِ هولناک را طوری بازساز می‌کند که جک ریپر و پروندهٔ بِرک و هِیر در دل داستان جای می‌گیرند. حتی اشاره‌ای هوشمندانه به سویی‌نی تاد هم در فیلم دیده می‌شود. بیکر کارگردانی با سبک و جهت‌دهی دارد و هرگز اجازه نمی‌دهد فیلم سرگردان شود. او همراه با نورمن واریک و طراحان صحنه، فضایی کلاسیک با ظاهری گاتیکِ دورهٔ چراغ‌گازی خلق کرده‌اند که پس‌زمینه‌ای ایده‌آل برای این دسیسه‌ها و وارونگی‌های جنسیتی خون‌آلود فراهم می‌آورد. سکانس‌های تبدیل به‌خوبی اجرا شده‌اند؛ دوگانگی شخصیت‌ها و بازتاب‌های آیینه‌ای به قوت روایت کمک می‌کنند و فیلم از افزودن طنز در کنار قتل‌های تکنی‌کالرِ هولناک هم ابایی ندارد. گاهی این شوخی‌های درون‌متنی آن‌قدر ظریف‌اند که تماشاگران معاصر هنگام اکران، متوجهشان نشده‌اند. با رهبری بیتس و بزوییک در نقش‌های اصلی و اجراهایی قوی و مطمئن — و با پذیرش به‌عنوان برادر و خواهر — فیلم همواره لذت‌بخش است. فیلم از زیر بار گیمیکِ اولیه بیرون می‌آید و داستانی منحصربه‌فرد و تازه ارائه می‌دهد. البته نقاط ضعفی در تولید هست، اما این یکی از فیلم‌های همر است که مستحق جایگاهِ طرفداران فرقه‌ای‌اش است، چون با هر بار تماشا لطفش را پس می‌دهد. امتیاز: 8/10 اگر دکتر جکیل به‌جای هیولا به زنی جذاب تبدیل می‌شد چه می‌شد؟ در اواخر دههٔ ۱۸۸۰، قتل‌های زنان خیابانی در محلهٔ وایت‌چپل شرق لندن افزایش می‌یابد و استادی (جرالد سیم) شروع به مظنون‌دانستن همکارش (رالف بیتس) می‌کند؛ مردی که روی معجونی عجیب برای جاودانگی کار می‌کند و به هورمون‌های زنانهٔ استخراج‌شده از اجساد تازه نیاز دارد. مارتین بزوییک نقش «خواهر» جکیل را بازی می‌کند. «دکتر جکیل و خواهر هاید» (۱۹۷۱) سومین فیلم همر بود که از داستان مشهور رابرت لوئیس استیونسون (۱۸۸۶) الهام گرفت. دو فیلم قبلی «جوجه اردک‌زشت» (۱۹۵۹)، یک کمدی ترسناک، و «دو چهرهٔ دکتر جکیل» (۱۹۶۰) بودند. فیلم «دو چهره» بهترینِ این مجموعه است، اما «خواهر هاید» نیز جالب است و نکات برجسته‌ای دارد. فیلم دو پروندهٔ تاریخی قاتل زنجیره‌ای را هم در هم می‌آمیزد: قتل‌های جک ریپر (۱۸۸۸–۱۸۹۱) و قتل‌های بِرک و هِیر (ادینبرو، ۱۸۲۸). از آنجا که استیونسون قصهٔ «قاچاقچی جسد» (۱۸۸۱) را بر مبنای پروندهٔ بِرک و هِیر نوشته بود، فیلمنامه‌نویس برایان کلیمنز افزودن آن را مناسب دید. به‌علاوه، نحوه‌ای که جکیل برای توجیه اعمال شیطانی‌اش به «مصلحت بشریت» متوسل می‌شود، برایم جالب است. انحراف کلیدی داستان با این واقعیت حمایت می‌شود که بیتس و بزوییک شباهت ظاهری قابل‌قبولی دارند. همان‌طور که در اغلب فیلم‌های همر اتفاق می‌افتد، چند بازیگر جذاب هم در نقش‌های مکمل یا پیرامونی دیده می‌شوند؛ علاوه بر مارتین، سوزان برودریک در نقش سوزان حضور دارد. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۳۳ دقیقه است و در استودیوهای الستری در بورهام‌وود، هرتفوردشایر، شمال غربی لندن فیلم‌برداری شده است. نمره: B-