فیلم The Window 1949

همانند حکایت «پسرکی که گرگ را صدا زد». فیلمی درخشان از نوآرِ دستهٔ B از استودیوی RKO. داستان به‌عنوان واریاسیونی از افسانهٔ پسرک دروغ‌گو روایت می‌شود و بابی دری‌سکول در نقش تامی بازی می‌کند؛ پسری که عادت به گفتن قصه‌های اغراق‌آمیز دارد. وقتی یک شب شاهد قتل مردی توسط همسایه‌های طبقهٔ بالا می‌شود، هیچ‌کس حرف‌هایش را باور نمی‌کند. مقدمهٔ قبل از جنایت حساب‌شده است؛ با زندگی...

همانند حکایت «پسرکی که گرگ را صدا زد». فیلمی درخشان از نوآرِ دستهٔ B از استودیوی RKO. داستان به‌عنوان واریاسیونی از افسانهٔ پسرک دروغ‌گو روایت می‌شود و بابی دری‌سکول در نقش تامی بازی می‌کند؛ پسری که عادت به گفتن قصه‌های اغراق‌آمیز دارد. وقتی یک شب شاهد قتل مردی توسط همسایه‌های طبقهٔ بالا می‌شود، هیچ‌کس حرف‌هایش را باور نمی‌کند. مقدمهٔ قبل از جنایت حساب‌شده است؛ با زندگی خانوادگی تامی در یک آپارتمان تنگ نیویورک آشنا می‌شویم: والدینی وفادار و سخت‌کوش که عشق زیادی به پسر خیال‌پردازشان دارند. با وقوع جنایت — حادثه‌ای شوکه‌کننده که تلخی‌اش با این واقعیت تشدید می‌شود که توسط یک زوج ظاهراً عادیِ مرد و زن انجام شده؛ جفتی تهی‌دست که حاضرند برای پول دست به کارهای غیرقابل‌تصور بزنند — تنش‌ها واقعی می‌شود و هیجان فیلم آغاز می‌گردد. تامی اکنون از سوی قاتلان تهدید می‌شود و باید ساکت شود. فضای تنگ، گرم و عرق‌آلود محلهٔ آپارتمانی با تصاویر نوآری به‌خوبی جان می‌گیرد؛ تد تتسلاف (کارگردان) و فیلم‌بردارانش، رابرت دِ گراس و ویلیام اُ. اشتاینر، در این زمینه برجسته‌اند. پارانویای فزاینده و تنش‌ها تا آنجا بالا می‌روند که پایان نفس‌گیر، حکم رهایی‌بخش را پیدا می‌کند. بازی بازیگران از جمله پاول استوارت، روت رومن، آرتور کندی و باربارا هیل بسیار خوب است. این نوآرِ اواخر دههٔ ۱۹۴۰ شدیداً توصیه می‌شود. امتیاز: ۸ از ۱۰.