فیلم Trust 1990

فیلمی درخشان که امروز سزاوار بازنگری و مرور دوباره است. بارها گفته‌ام که فیلم همیشه به داستانی خوب نیاز دارد و این فیلم نمونه‌ای از همان ضرورت است. قوت داستان، نحوه‌ای که توجه و کنجکاوی مخاطب را جلب می‌کند، طریقه شکل‌گیری و رشد شخصیت‌ها و توانایی‌شان در جلب همدردی ما، همه با کاری عالی از بازیگران و کارگردانی ترکیب شده‌اند. این فیلم امروز تا حدودی فراموش‌شده...

فیلمی درخشان که امروز سزاوار بازنگری و مرور دوباره است. بارها گفته‌ام که فیلم همیشه به داستانی خوب نیاز دارد و این فیلم نمونه‌ای از همان ضرورت است. قوت داستان، نحوه‌ای که توجه و کنجکاوی مخاطب را جلب می‌کند، طریقه شکل‌گیری و رشد شخصیت‌ها و توانایی‌شان در جلب همدردی ما، همه با کاری عالی از بازیگران و کارگردانی ترکیب شده‌اند. این فیلم امروز تا حدودی فراموش‌شده به نظر می‌رسد، اما به‌خاطر کیفیت عظیمش شایسته بازبینی است. در حقیقت کل داستان حول محور اعتماد به دیگران و به خودمان می‌چرخد. ماریا، نوجوانی که مصمم است به شکلی متفاوت و پرجلوه دیده شود، تازه باردار شده از پسری که عملاً به او علاقه‌ای ندارد و تنها به اولویت‌های شخصی خودش اهمیت می‌دهد. او توسط پسر رها می‌شود، در پی یک کشمکش سخت ناخواسته باعث مرگ پدرش می‌گردد و در پایان در دوستی با متیو، نوجوانی دیگر و پرمسئله که برای سنش بسیار پخته و رسمی و از نظر معلومات فراتر از میانگین است، پناه می‌گیرد. متیو پیش‌تر به‌دلیل نپذیرفتنِ وضع موجود و مخالفت با جریان غالب دنیایی که میانگین و تأثیر بیش از حد تلویزیون بر مردم حاکم است، با قانون نیز دچار مشکل شده است. به‌نوعی آن‌ها یکدیگر را درک می‌کنند و خوبی‌های هم را می‌بینند. این فیلم از نظر من کمدی نیست؛ حالتی تراژیک و تأمل‌آمیز دارد و جریان امور طوری پیش می‌رود که دو شخصیت اصلی باید فرآیند پالایش روحی و عاطفی را طی کنند تا بهتر شوند و در نهایت بتوانند عشق بورزند و عشق دریافت کنند. موضوع گسست و فرسایش خانواده نیز در سرتاسر فیلم حاضر است؛ طلاق‌ها و زندگی‌های شکست‌خورده‌ای را می‌بینیم که به‌خاطر فقدان عشق و فهم متقابل، روزمرگی و ناپایداری احساسات درهم می‌ریزند. کارگردانی هال هارتلی با حداقل امکانات، کار بزرگی انجام داده است — به‌نظر می‌رسد فیلم با بودجه‌ای محدود ساخته شده باشد. فیلم‌برداری خوب است و دکورها باورپذیرند. اما در برابر کار فوق‌العاده بازیگران این‌ها تنها جزئیات‌اند. مارتین داناوان در اوجِ فرم قرار دارد و رکوردی درخشان از استعدادش به‌جا می‌گذارد. در کنار او آدریِن شلی جوان و بااستعداد است که خیلی زود و به‌شدت از ما گرفته شد؛ بازی او کاریزما دارد و یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های دوران کاری‌اش را ارائه می‌دهد. نقش‌های مکمل ربه‌کا نلسون و جان مک‌کی هم حضور مناسبی دارند.