فیلم Savage 2019

این فیلم نگاهی جذاب به فرهنگ باندها در نیوزیلند ارائه می‌دهد که گرچه پر از خشونت است، اما در عین حال پیچیده و چندلایه هم هست. در صحنه‌های ابتدایی کمی در صندلی‌ام جابه‌جا شدم — خشونتِ آن شدید است — اما به‌زودی با داستان تبدیل شدن «دنی» (معروف به «دمِیج»؛ Jake Ryan) از پسرکی بزرگ‌شده در خانواده‌ای پرجمعیت و دارای پدری آزارگر و زندگی در...

این فیلم نگاهی جذاب به فرهنگ باندها در نیوزیلند ارائه می‌دهد که گرچه پر از خشونت است، اما در عین حال پیچیده و چندلایه هم هست. در صحنه‌های ابتدایی کمی در صندلی‌ام جابه‌جا شدم — خشونتِ آن شدید است — اما به‌زودی با داستان تبدیل شدن «دنی» (معروف به «دمِیج»؛ Jake Ryan) از پسرکی بزرگ‌شده در خانواده‌ای پرجمعیت و دارای پدری آزارگر و زندگی در خط فقر به مردی ترسناک و اجراکنندهٔ قهرمانانهٔ قوانین باند روبه‌رو می‌شویم. مجبور به سرقت غذا می‌شود، توسط پلیس دستگیر و به سیستم سرپرستی سپرده می‌شود؛ از خانواده‌اش رها می‌شود و در دوران رشد در معرض رفتارهای خشن و شکارچیانهٔ برخی مسئولان قرار می‌گیرد. در این مسیر با «موسِس» (John Tui) دوست می‌شود و برای حمایت از هم و کسب احترام، گروهی به نام «ساویجز» تشکیل می‌دهند. واقع‌گرایی فیلمِ سم کلی قابل‌توجه است؛ بسیار متفاوت از مناظری که معمولاً از نیوزیلند می‌بینیم، این فیلم نگاهی به زندگی واقعی مردان حاشیه‌نشین جامعه نشان می‌دهد که قوانین و آیین‌های شرفِ خود را دارند و هر که از آن‌ها سرپیچی کند گرفتار پیامدهای سختی می‌شود. شخصیت‌پردازی‌ها هم‌زمان احساس همدردی و انزجار را برمی‌انگیزند، اما با پیشروی داستان نوعی انسانیتِ غالب دیده می‌شود که هرگز کاملاً دنی را ترک نکرده و آرزویی که او واقعاً برای خود دارد کم‌کم بر او چیره شده و وفاداری‌هایش را زیر سؤال می‌برد. از پنج دقیقهٔ اول دلسرد نشوید؛ این داستانی هوشمندانه و برانگیزانندهٔ فکر است که ارزش دیدن دارد.