فیلم Hokum 2026

شاید کشیش هنگام غسل تعمید فقط گلویش را صاف می‌کرد، اما در هر حال داستان درباره نویسنده‌ای به نام «اهم» (آدام اسکات) است که درست در آستانه پایان دادن به آخرین قسمت سه‌گانه افسانه‌ای «کونکیستادور» قرار دارد که ناگهان به یاد می‌آورد خاکستر والدینش هنوز در کمدی مانده است، کنار عکسی از مادرش که تکیه‌ به درختی عظیم داده است. او تصمیم می‌گیرد بهترین جای...

شاید کشیش هنگام غسل تعمید فقط گلویش را صاف می‌کرد، اما در هر حال داستان درباره نویسنده‌ای به نام «اهم» (آدام اسکات) است که درست در آستانه پایان دادن به آخرین قسمت سه‌گانه افسانه‌ای «کونکیستادور» قرار دارد که ناگهان به یاد می‌آورد خاکستر والدینش هنوز در کمدی مانده است، کنار عکسی از مادرش که تکیه‌ به درختی عظیم داده است. او تصمیم می‌گیرد بهترین جای استراحت آن‌ها زیر همان درخت است، پس روانه ایرلند و هتلی روستایی و دورافتاده می‌شود. ورود او فوراً به ما (و خودش) نشان می‌دهد که این‌جا چقدر عجیب و نامتعارف است و رفتار کمی مغرورانه‌اش نوید می‌دهد سفر چندان خوب پیش نخواهد رفت. اما این تازه نیمی از ماجراست؛ دخالت به‌موقع پیشخدمت بار «فیونا» (فلورنس اوردش) تنها آغاز توطئه‌ای است که شامل ناپدید شدن او، یک بز مرده، یک تیرکمان، سوئیت ماه‌عسل قفل‌شده، یک ولگرد مرموز (دیوید ویلموت) و یک بالابر کوچک غذا بسیار شلوغ می‌شود. بدیهی است که فضای جنگلی نقش بزرگی در ایجاد حس تنش دارد؛ در این میان صدای زوزه باد بیش از همه مؤثر است و نورپردازی کم‌نور اما باورپذیر با سایه‌های رازآمیز نیز به فضا کمک می‌کند. شاید این هتل حتی از اتاق‌های جنگی چرچیل هم پیچیده‌تر به نظر برسد و خود داستان خالی از چند جاافتادگی و نقطه‌ضعف نیست، اما به نظرم اسکات (که مرا به یاد دیوید تنانت می‌انداخت) توانسته همه‌چیز را نسبتاً خوب کنار هم نگه دارد، چرا که وضعیت کنونی شخصیتش در هم‌تنیدگی با یک واقعه تاریخی، چند جای خالی را درباره اینکه چرا مادر و پدر مدتی در کمد مانده بودند و چرا او این‌قدر مضطرب است، پر می‌کند. کارگردانی پرتنش است، میان هیجان اندکی شوخ‌طبعی دیده می‌شود و این قطعاً از بهترین اکران‌های سینمایی این ژانر تا کنون در سال است.