فیلم Fall 2: Deadpoint 2026

«جکس» (هریت اسلیتر) در حال وارسی اموال خواهر تازه‌درگذشته‌اش است که با دوست دانشگاهی‌اش، «لوس» (ارسما توماس)، روبه‌رو می‌شود. لوس او را ترغیب می‌کند تا برخی از چالش‌هایی را که خواهرش، شایلَ، قبل از مرگ ناگهانی‌اش قصد انجام‌شان را داشت، به جا بیاورد. یکی از این سفرها آنها را به تایلند می‌برد تا در مسیر خطرناکی واقع در حدود چهار‌هزار فوت ارتفاع از سطح دریا...

«جکس» (هریت اسلیتر) در حال وارسی اموال خواهر تازه‌درگذشته‌اش است که با دوست دانشگاهی‌اش، «لوس» (ارسما توماس)، روبه‌رو می‌شود. لوس او را ترغیب می‌کند تا برخی از چالش‌هایی را که خواهرش، شایلَ، قبل از مرگ ناگهانی‌اش قصد انجام‌شان را داشت، به جا بیاورد. یکی از این سفرها آنها را به تایلند می‌برد تا در مسیر خطرناکی واقع در حدود چهار‌هزار فوت ارتفاع از سطح دریا به دیدار یک «اژدهای مقدس» بروند که گفته می‌شود همه ترس‌هایشان را می‌بلعد. وقتی می‌رسند می‌بینند آن مسیر توسط مقامات ناامن اعلام و منطقه ممنوع شده است. اما مشکل حل نمی‌شود — آنها با «جون» (تام بریتنِی) آشنا می‌شوند که پیشنهاد می‌دهد با دریافت ۵۰۰۰ دلار راهنمایی‌شان کند. قیمت زیاد است؟ بله، اما نه به اندازه نردبانِ بالا رونده روی صخره‌ها که به یک مسیر چوبی پوسیده منتهی می‌شود و آن را با تیرک‌های داربستی نگه داشته‌اند (گفته می‌شود چند دهه پیش توسط راهبان ساخته شده!). این منطقه مستعد زلزله است، پس حدس بزنید در طول مسیر به سمت «آرنج شیطان» چه می‌شود؟ در واقع مشکل فیلم فقط در پیش‌بینی‌پذیریِ ماجرا نیست؛ مسئولیت اصلی بر دوش نویسنده‌ای است که دیالوگ‌هایی از جمله ملال‌آورترین‌ها را نوشته و بازی‌هایی که حتی وقتی شخصیت‌ها روی یک تخته چوبی معلق‌اند هیچ ترس یا حس خطری را منتقل نمی‌کند. بیست دقیقه پایانی در صورتی که این‌قدر مضحک نبود، خنده‌دار می‌بود، و آن احساس تهدیدِ آکروفوبیک (ترس از بلندی) که در فیلم اول (۲۰۲۲) وجود داشت، این‌جا به‌وضوح غایب است؛ پیچش‌های داستان باورپذیری لازم را ندارند. حتی تصویربرداری هم طوری به نظر می‌رسد که دوربین روی پهلو چرخانده شده باشد و در هیچ لحظه‌ای باور نکردم کسی واقعاً از زمین جدا شده — حتی اپراتور درون‌بَر. این فیلم برای یک جمعه‌شب زمستانی کنار تلویزیون با کمی شراب شاید قابل تحمل باشد، اما نیازی نیست دوباره آن را ببینید.