فیلم A Sad and Beautiful World 2025

برای بسیاری، زندگی در لبنان آمیخته‌ای از امید و ناامیدی است — گرچه معمولاً تمرکز بیشتر روی بخش ناامیدکننده است. این دو صفت هم‌زمان وجود دارند و در جدیدترین ساخته‌ی نویسنده-کارگردان سیریل آریس، این تناقض به شکل انسانی‌تری از طریق یک داستان عاشقانهٔ تلخ و شیرین مطرح می‌شود. فیلم که در بستر سه دهه از دههٔ ۱۹۹۰ روایت می‌شود، عشق دوران کودکی نینو (محمّد فرحات)...

برای بسیاری، زندگی در لبنان آمیخته‌ای از امید و ناامیدی است — گرچه معمولاً تمرکز بیشتر روی بخش ناامیدکننده است. این دو صفت هم‌زمان وجود دارند و در جدیدترین ساخته‌ی نویسنده-کارگردان سیریل آریس، این تناقض به شکل انسانی‌تری از طریق یک داستان عاشقانهٔ تلخ و شیرین مطرح می‌شود. فیلم که در بستر سه دهه از دههٔ ۱۹۹۰ روایت می‌شود، عشق دوران کودکی نینو (محمّد فرحات) و یاسمینا (الکس چوئری) را دنبال می‌کند؛ هم‌کلاسی‌هایی در یک مدرسهٔ ابتدایی بیروت که در یک روز و با اختلاف یک دقیقه به دنیا آمده‌اند. جذابیت ساده و معصومانهٔ آن‌ها واقعاً قابل‌لمس است. با این حال، نینو و یاسمینا هرکدام قربانی شرایط آشفتهٔ سرزمین و زندگی خانگی‌شان می‌شوند و از هم دور می‌افتند. سرنوشت اما آن‌ها را سال‌ها بعد بار دیگر در بزرگسالی به هم پیوند می‌دهد. در این میان، نینوِ سالخورده‌تر (حسن عکیل) به رستوران‌دار همواره خوشبین تبدیل شده و یاسمینا (مونیا عقل) مشاور قراردادی دولت است که دچار شک و تا حدی بدبینی شده است. احساسات قدیمی بازمی‌گردند و رابطه‌شان از سر گرفته می‌شود، اما زندگی بزرگسالی فرق‌های بسیاری با دوران کودکی دارد و دیدگاه‌ها و تجربیات مختلفشان شکل‌ دهندهٔ نگاه آن‌ها به زندگی در معمایی است که لبنان نامیده می‌شود. این شرایط، رابطه‌شان را تلخ‌تر از شیرین کرده و آن‌ها را مجبور به اتخاذ تصمیمات دشوار، به‌ویژه دربارهٔ محل زندگی و دختر خردسالشما مِه‌آمال (والنتینا حشم)، می‌کند. آیا آن‌ها می‌توانند اوضاع را سامان دهند؟ در نظریه، داستانی که شخصیت‌هایش بازتابِ دوگانگیِ ویژگی‌های کشورشان باشند می‌تواند جذاب و درگیرکننده باشد، اما در عمل طبیعتِ شخصیت‌ها چنان متضاد به‌نظر می‌رسد که اغلب فهم اینکه چگونه اصلاً به‌هم پیوسته‌اند دشوار است. آیا عشق به‌تنهایی کافی است؟ جاذبهٔ میان آن‌ها کجاست؟ اغلب احساس می‌شود رابطه بیشتر به‌زور برای تطابق با روایت ساخته شده تا اینکه داستانی قانع‌کننده و گیرا روایت کند. علاوه بر این، ساختار فیلمنامه اندکی تکه‌تکه و سرگردان است و در رفت‌وآمد میان فلش‌بک‌ها و رویدادهای معاصر انسجام لازم را ندارد. برخلاف مضمون عنوان فیلم، اثر در نهایت غم‌انگیزتر از زیبا از آب درمی‌آید و بیننده را بیش از آنکه امیدوار کند، افسرده رها می‌کند؛ تلاش‌ها برای تعدیل این اثر نیز تا حدی دوگانه و بدون صداقت کامل به‌نظر می‌رسد. این امر تأسف‌بار است، چون فیلم از نظر ایده و پیش‌فرض فکری، ظرفیت قابل‌توجهی داشت. امروزه عنوان «یک جهان غمناک و زیبا» می‌تواند بر بسیاری از کشورها صدق کند، اما برای سرزمینی مثل لبنان که سال‌ها میان دو قطب مخالف نوسان داشته است، به‌ویژه مناسب به‌نظر می‌رسد. تأسف‌آور است که محصول نهایی نتوانست آن حس دوگانه را به‌طور موثر و دلنشین از خلال شخصیت‌هایش منتقل کند.