فیلم Spa Weekend 2026

هال‌مارک در تقابل با آشوب — ایزلا فیشر نقش را می‌کِشد؛ فیلمی لرزان اما سرگرم‌کننده انگار از هال‌مارک خواسته‌اند نسخه‌ای از Bridesmaids بسازد. با فاصله گرفتن کار و زندگی خانوادگی‌شان از هم در طی سال‌ها، "کوکو" (میشل بوتو) که اخیراً طلاق گرفته، به دوستش "سوفی" (آنا فاریس) پیشنهاد می‌دهد تا برای جشن تولد "جین" (لزلی مان) یک آخر هفته اسپا ترتیب بدهند؛ برنامه‌ای با حال‌وهوای آرام...

هال‌مارک در تقابل با آشوب — ایزلا فیشر نقش را می‌کِشد؛ فیلمی لرزان اما سرگرم‌کننده انگار از هال‌مارک خواسته‌اند نسخه‌ای از Bridesmaids بسازد. با فاصله گرفتن کار و زندگی خانوادگی‌شان از هم در طی سال‌ها، "کوکو" (میشل بوتو) که اخیراً طلاق گرفته، به دوستش "سوفی" (آنا فاریس) پیشنهاد می‌دهد تا برای جشن تولد "جین" (لزلی مان) یک آخر هفته اسپا ترتیب بدهند؛ برنامه‌ای با حال‌وهوای آرام و موقر. تنها نکته‌ای که روی آن توافق دارند این است که "مل" (ایزلا فیشر) را که مهرهٔ چهارم و کمی از حدّ لازم منفجرکننده است، دعوت نکنند. وقتی به مرکز اسپا و زیبایی "شنتی" می‌رسند، منتظر چند روز گل‌ولای، بخار و شاید یک آشنایی رمانتیک با مربی خوش‌قیافهٔ یوگا "کای" (آدام دِموس) هستند. متأسفانه نقشهٔ مخفی‌شان خیلی زود لو می‌رود و با حضور ناگهانی دوست دیگرشان، آرامش و آسایش همگی زیر پا له می‌شود. آنچه بعد از آن رخ می‌دهد تا حد زیادی قابل پیش‌بینی است: کمدی اسلپ‌استیک، بزهای آشفته و اندکی رمانس، در حالی که آشوب همه‌جا را در می‌نوردد و عمق دوستی‌هایشان را به‌شدت به آزمون می‌گذارد. آیا سالم بیرون خواهند آمد؟ نه. از همان ابتدا منتظر بودم آنا فاریس تبدیل به گلدی هاون شود و هیناتز به جِین سیمور مبدل گردد. شخصیت‌های فیشر و بوتو از همان ابتدا تا حدی ناخوشایندند و جریان مداوم الفاظ رکیک و اغلب بی‌مزه جایگزین نویسندگی کمدی شده‌اند. نکتهٔ جالب این است که فیلمنامه و کارگردانی را دو مرد نوشته و ساخته‌اند، هرچند به نظر می‌رسد با مداخله‌های زنانه‌ای همراه بوده است. فیلم بعد از نیم ساعت اندکی آرام‌تر می‌شود؛ از مسخره‌کردن پُزهای کسانی که عود روشن می‌کنند و اسموتی کِیل می‌نوشند ابایی ندارد و در پانزده دقیقهٔ پایانی وضع بهتر می‌شود، اما این بهترشدن از پایه‌ای نسبتاً پایین اتفاق می‌افتد و هنوز فیلم را خوب نمی‌سازد. فیلم یادآور چیزهایی است که روزمره به خاطرشان مدارا می‌کنیم و اینکه گهگاه رها شدن و بیرون ریختنِ احساسات به ما آسیبی نمی‌زند، اما بهترین لحظات کمدی در تریلرهای فیلم دیده می‌شود و اگر من جای کای بودم، فرار را بر قرار ترجیح می‌دادم. به نظرم چیزی شبیه برنامهٔ تلویزیونی دیرهنگام کریسمس است که بعد از چند لیوان شراب داغ ساخته شده باشد.