زن چهل ساله ای که احساس می کند هیچ کاری در زندگی به دست نیاورده است و یک مرد بیست و هفت ساله که از خودش می ترسد.
برای به تصویر کشیدن جو داستانی به آرامی پیشرونده، یک درام نیاز به یک موسیقی متن به یادماندنی و مناسب دارد. در این مورد، واقعاً به یک موسیقی متن اصلی نیاز بود تا جایگزین موسیقیهای تصادفی و کلیشهای غمگینی شود که تقریباً هر لحظه مهمی را خراب کرد. با وجود داشتن زمان کافی، درام نتوانست به شخصیتهای فرعی "شخصیت" بدهد و هرگز احساس نکردیم که...
دیدگاه های کاربران