سریال Reacher

فصل اول ریچر را روی بلوری خریدم. واقعاً از سریال لذت بردم و امیدوارم آمازون به ساخت آن ادامه دهد. بازیگری که نقش ریچر را در سریال ایفا می‌کند به‌نظرم به توصیف لی چایلد در کتاب‌ها نزدیک‌تر است. قصد کاهش ارزش کار تام کروز و فیلم‌هایی که او در آنها جک ریچر را بازی کرد را ندارم — او فیزیک متفاوتی داشت — ولی هر...

فصل اول ریچر را روی بلوری خریدم. واقعاً از سریال لذت بردم و امیدوارم آمازون به ساخت آن ادامه دهد. بازیگری که نقش ریچر را در سریال ایفا می‌کند به‌نظرم به توصیف لی چایلد در کتاب‌ها نزدیک‌تر است. قصد کاهش ارزش کار تام کروز و فیلم‌هایی که او در آنها جک ریچر را بازی کرد را ندارم — او فیزیک متفاوتی داشت — ولی هر دو بازیگر عملکردی درخشان ارائه دادند. آلن ریچسن و تام کروز هر دو بازی‌های سطح بالایی داشتند. من کتاب‌های لی چایلد را هم دارم و اگر او این رمان‌های فوق‌العاده را نمی‌نوشت، این فیلم‌ها و سریال‌های خوب را نداشتیم. فصل اول نمره ۱۰/۱۰ بود. واقعاً عاشقش شدم. با اشتیاق منتظر فصل دوم بودم، اما وقتی بالاخره دیدمش خیلی ناامید شدم. در فصل اول ریچر پرصلابت و فراتر از یک شخصیت معمولی بود؛ در فصل دوم کم‌اهمیت‌تر به‌نظر می‌رسید. از نظر من فصل دوم ۷/۱۰ است. هنوز ارزش دیدن دارد، اما انتظار همان هیجان و انرژی فصل اول را نداشته باشید. قصهٔ دو ریچر — مسألهٔ سلیقه توضیح: کتاب‌ها را نخوانده‌ام. می‌توان نقش‌ها را بازبازی کرد و همان شخصیت را به شکل متفاوتی ارائه داد — این قابل قبول است. ریچرِ نسخهٔ تام کروز دقیق، زیرک و محتاط است؛ او به ذکاوت و درک رفتار آدم‌ها تکیه می‌کند، کار درست را انجام می‌دهد و سعی می‌کند از آسیب‌های جانبی جلوگیری کند. تنهاست و از تنهایی‌اش راضی است. ریچرِ نسخهٔ آلن ریچسن شبیه هالک است و گرایش به خشونت دارد؛ پشت سرش مسیر ویرانی و جسد باقی می‌ماند. وانمود می‌کند تنهاست، اما در نهایت مثل عضوی گمشده از یک تیم رفتار می‌کند. این مثل مقایسهٔ جیمز باند با تیمِ اِی است — هر دو لذت‌بخش و در موضوعات مشابه، اما لحن و پرداخت‌شان کاملاً متفاوت است. نکتهٔ دیگر اینکه ریچرِ کروز شبیه یک «یوژیمبو»ٔ مدرن است؛ ریچرِ ریچسن بیشتر شبیه یک فانتزی قدرت نوشته شده: انتقام‌گیری شکست‌ناپذیر که برای اصلاح نادرستی‌ها از میان موانع عبور می‌کند. در نهایت همه‌چیز به سلیقه برمی‌گردد. بعد از فصل دوم، اشتیاقم برای ادامهٔ سریال کم شد. پ.ن.: فصل اول تا حد زیادی نسخه‌ای مدرن از «Red Harvest» است. فصل اول ریچر مرا شگفت‌زده کرد! جک ریچرِ اصیل — یک نیروی تخریب تک‌نفره که خلافکاران را از پا درمی‌آورد. اما فصل دوم؟ واقعاً ناامیدکننده بود؛ حس یک فیلم اکشن کم‌کیفیت داشت که بیشتر به نمایش چند رفیق سابق نظامی می‌پرداخت. آن حال و هوای «گرگ تنها» که ریچر را جذاب می‌کرد از بین رفته بود. بهتر بود اسمش را «ریچر و گردان ناهماهنگ» می‌گذاشتند. سریال عالی است. بدون پروپاگاندا و شعارهای ایدئولوژیک. ریچر شخصیتی بزرگ و خوب است. شخصیت‌ها دوست‌داشتنی‌اند و اکشن زیادی دارد. خیلی بهتر از فیلم است. شدیداً توصیه می‌کنم.