فیلم Apocalypto 2006

نمی‌دانم آیا نمونه‌ای بهتر از فداکاری در ساخت فیلم نسبت به _Apocalypto_ وجود دارد یا نه. فیلمی درخشان، اگرچه کمی بیش از حد مورد ستایش قرار گرفته است. امتیاز نهایی: ★★★ - به شخصه به شما توصیه می‌کنم که آن را تماشا کنید. بیایید صادق باشیم، تقریباً تمام نظرات یک ستاره به دلیل نحوه‌ی نمایش مایاهاست و ناشی از کمبود دانش تاریخی است. به نظر می‌رسد...

نمی‌دانم آیا نمونه‌ای بهتر از فداکاری در ساخت فیلم نسبت به _Apocalypto_ وجود دارد یا نه. فیلمی درخشان، اگرچه کمی بیش از حد مورد ستایش قرار گرفته است. امتیاز نهایی: ★★★ - به شخصه به شما توصیه می‌کنم که آن را تماشا کنید. بیایید صادق باشیم، تقریباً تمام نظرات یک ستاره به دلیل نحوه‌ی نمایش مایاهاست و ناشی از کمبود دانش تاریخی است. به نظر می‌رسد که این تصور نادرست وجود دارد که مایاها مردمی صلح‌جو بودند و انسانی قربانی نمی‌کردند... که مرا به یاد زمانی می‌اندازد که من و همسرم به دیدار خانواده‌اش در گواتمالا رفتیم، جایی که اوج سفر واقعاً تماشای گردشگران آمریکایی بود که در استخرهایی شنا می‌کردند که احتمالاً در کف آن‌ها اجساد هزاران قربانی قربانی شده وجود داشت... عمدتاً پسران 14 ساله. بله، به هیچ وجه در آن آب نمی‌رفتم، اما می‌دانم که زیر آن چه چیزی وجود دارد. _آپوکالیپتو_ به نوعی درباره‌ی این موضوع است... اما واقعاً به این نکته نمی‌پردازد که مانند سایر نقاط مرکزی و جنوبی آمریکا، قربانی کردن برای جلوگیری از پایان جهان بود... و این به نوعی آن را به خشکسالی مرتبط می‌کند (که در حدود زمانی که آن‌ها با غرب تماس برقرار کردند، اتفاق افتاد). و واقعاً فرهنگ را به خوبی منتقل نمی‌کند... اما به نظر می‌رسد به این نکته اشاره می‌کند که قربانی کردن از سوی خود مایاها نبود، بلکه از سوی افرادی بود که از شهرها دور شده بودند، افرادی که تحت سلطه‌ی امپراتوری مایا بودند، اما دقیقاً بخشی از آن نبودند... ... که این نیز همان چیزی است که آزتک‌ها انجام می‌دادند. اما در نهایت، این یک مبارزه‌ی خشن برای بقاست و به طرز سرگرم‌کننده‌ای پیش می‌رود. آیا کسی خواهان بیضه‌ی تپیراست؟ این‌ها به اندازه‌ای که جنگجویان بازیگوش ادعا می‌کنند لذیذ نیستند، اما نشان‌دهنده‌ی ماهیت رابطه بین این جوانان مایایی است که تا کنون بزرگ‌ترین ترس‌شان ناشی از یک مادر شوهر تهدیدآمیز است که خواستار نوه است. همه چیز زمانی تغییر می‌کند که یک گروه جنگی قوی‌تر برای قربانی کردن وارد می‌شود. "پاگ جگوار" (رودی یانگ‌بلود) با زیرکی همسر باردار و فرزندشان را در یک چاه عمیق پنهان می‌کند، اما خود او توسط "زیرو ولف" (رائول مکس تروخیلو) اسیر می‌شود و به پایتخت منتقل می‌گردد - پس از آنکه شاهد قتل پدرش به دست "چشم میانه" (جراردو تاراسنا) بوده است. در آنجا، در این مکان نزدیک به یک هرم کامل، آن‌ها قرار است به خدای بزرگشان کُلکولکان تقدیم شوند. گویی با یک مداخله‌ی الهی این جوان نجات می‌یابد، اما آن رحمت طولی نمی‌کشد و او به اسباب بازی جنگجویان تبدیل می‌شود. آن‌ها یک شانس برای فرار دارند، اما این تنها به خشم شدید "زیرو ولف" می‌انجامد و به زودی یک بازی موش و گربه‌ی وحشتناک آغاز می‌شود. عکاسی واقعاً غنای جنگل‌های مکزیک را به تصویر می‌کشد و کارگردانی مل گیبسون زندگی‌های خشن و طاقت‌فرسای جوانانی را نشان می‌دهد که به خواست کشیشان زندگی می‌کردند و می‌مردند. آنچه ما همچنین با آن روبرو هستیم، یک تمدن است که در آستانه‌ی فروپاشی است. بیماری شایع است - وقتی تعداد بالای اجساد را می‌بینیم، چندان هم عجیب نیست، و در میان تمام این ناامیدی، برخی از دیالوگ‌ها رسا، قوی و گاهی بسیار آرامش‌بخش هستند. بسیاری از بازیگران از قبیله‌های واقعی هستند و برخی از نقش‌های بیشتر از حاشیه را به خوبی ایفا می‌کنند، اما این یانگ‌بلود، تروخیلو و شاید بهترین آن‌ها - تاراسنا هستند که این فیلم را به یک رقابت جذاب تبدیل می‌کنند. این فیلم واقعاً جذاب است. خشن، خونین، و پر از خشونت - اما جذاب. تماشای آن ارزشش را دارد و صفحه‌ی بزرگ به خوبی زیبایی‌های بصری فوق‌العاده‌اش را به نمایش می‌گذارد.