فیلم Amistad 1997

استیون اسپیلبرگ کارگردانی این فیلم را بر عهده دارد که به‌خوبی و با جزئیات، نبرد حقوقی مشهور ناشی از طغیان برده‌ها در یک کشتی اسپانیایی در اواخر دهه ۱۸۳۰ را به تصویر می‌کشد. مداخله به موقع نیروی دریایی ایالات متحده برخی از خدمه را نجات داد، اما سپس بار دیگر با یک نبرد تحقیرآمیز برای "مالکیت" آن‌ها روبه‌رو شدند. راجر بالدین (با بازی متیو مک‌کاناهی)...

استیون اسپیلبرگ کارگردانی این فیلم را بر عهده دارد که به‌خوبی و با جزئیات، نبرد حقوقی مشهور ناشی از طغیان برده‌ها در یک کشتی اسپانیایی در اواخر دهه ۱۸۳۰ را به تصویر می‌کشد. مداخله به موقع نیروی دریایی ایالات متحده برخی از خدمه را نجات داد، اما سپس بار دیگر با یک نبرد تحقیرآمیز برای "مالکیت" آن‌ها روبه‌رو شدند. راجر بالدین (با بازی متیو مک‌کاناهی) از آن‌ها دفاع می‌کند و با کمک جان کوئینسی آدامز (با بازی آنتونی هاپکینز)، این اصل را تا دیوان عالی کشور پیش می‌برد. تماشای این فیلم و تفکر درباره جامعه‌ای که در آن ادعای مالکیت یک انسان توسط یک فرد، کسب‌وکار یا کشور در دادگاه به بحث گذاشته می‌شود، بسیار عجیب است. این فیلم از نظر بصری جذاب است و توجه زیادی به جزئیات در لباس‌ها و دکورها شده است، اما دیالوگ‌های فرعی بسیار زیادی دارد و سرعت داستان بیشتر به دنبال ارائه یک روایت حماسی است تا درام معنادار. آنتونی هاپکینز در پانزده دقیقه پایانی با یک سخنرانی بسیار تأثیرگذار به خوبی درخشید و احتمالاً بهترین عملکردی است که از مک‌کاناهی دیده‌ایم. همچنین نقش‌های پشتیبانی قوی از سر نیگل هاوتورن (وان بورن) و دیجیمون هونسو - که هیچ دیالوگ انگلیسی ندارد - به عنوان رهبر زندانیان و همچنین مorgan فریمن که تلاش می‌کند آزادی و احتمال بازگشت این افراد به سیرا لئون امروزی را تسهیل کند، وجود دارد. مسائل اخلاقی و معنوی در این فیلم به‌خوبی و به شیوه‌ای تأثیرگذار و گاهی خشن به تصویر کشیده شده است که آن را به فیلمی تماشایی، هرچند نه عالی، تبدیل می‌کند.