بیوگرافی
بارتون مکلین از دانشگاه وسلیان فارغالتحصیل شد، جایی که استعداد قابلتوجهی در ورزشها، بهویژه فوتبال و بسکتبال، نشان داد. تعجبآور نبود که توان بدنیاش او را به نقشی زودهنگام در فیلم «The Quarterback» (۱۹۲۶) در کنار ریچارد دیكس رساند. مکلین یکبار گفته بود که بهعنوان بازیگر باید توان جسمی لازم...
بارتون مکلین از دانشگاه وسلیان فارغالتحصیل شد، جایی که استعداد قابلتوجهی در ورزشها، بهویژه فوتبال و بسکتبال، نشان داد. تعجبآور نبود که توان بدنیاش او را به نقشی زودهنگام در فیلم «The Quarterback» (۱۹۲۶) در کنار ریچارد دیكس رساند. مکلین یکبار گفته بود که بهعنوان بازیگر باید توان جسمی لازم را داشته باشد تا در صورت لزوم آدمهای بد را «از پای تا سر پاره کند». طنز ماجرا این بود که اغلب خود بارتون بود که سرانجام کتک میخورد (یا بهجای آن گلوله میخورد)، معمولاً بهعنوان اشرار خشمگین، آدمرباها و انواع دیگر شخصیتهای مشکوک یا تندخو در طول بیشترِ چهل سالِ کار بازیگریاش. در واقع، بارتون چنان در این نقشها نوعیسازی شد که نام او مدتی بهطور مثلی برای توصیف یک اوباش فریادزن و کلهخر بهکار میرفت.
پس از آموزش در آکادمی هنرهای نمایشی آمریکا، مکلین به یک شرکت نمایشی در بروکلین پیوست. در سال ۱۹۲۷ نخستین نقش خود را در برادوی داشت، لحظهای کوتاه بهعنوان دستیار دادستان در ملودرام «The Trial of Mary Dugan». سپس نقش کوچکی بهعنوان یک افسر پلیس در «Subway Express» (۱۹۲۹–۳۰)، نمایشی که در داخل یک واگن مترو اجرا میشد، ایفا کرد. اواسط ۱۹۳۲ مکلین دست به نوشتن نمایشِ نقشآفرینی خود زد که «Rendezvous» نام داشت. هرچند نمایش پس از تنها ۲۱ اجرا تعطیل شد، اما به قرارداد با وارنر برادرز منجر گردید.
بارتون پیشتر نقشهای کوتاهی برای پارامونت در استودیوهای آستوریا بازی کرده بود، از جمله در فیلم آغازین برادران مارکس «The Cocoanuts» (۱۹۲۹). او نقش گانگستر برد کالینز را در «G Men» (۱۹۳۵) (در کنار جیمز کاگنی) ایفا کرد که زمینهٔ بسیاری از واگذاریهای بعدی او را شکل داد. مکلین، تنومند با چشمانی تنگ و صدایی خشن، نمونهای ایدهآل از مرد خشن و بداخلاق بود، بهویژه مناسب برای فیلمهای وسترن و نوآری که وارنر برادرز در آنها تبحر داشت. او اغلب بهعنوان پلیس، چه فاسد و چه درستکار، انتخاب میشد. برخی از نمایشیترین اجراهای او شامل گنگستر آل کروگر در «Bullets or Ballots» (۱۹۳۶) که برایش از بهترین بازخوردهای انتقادی دورانش را بههمراه داشت؛ قانونشکن جک اسلید در «Western Union» (۱۹۴۱)؛ رئیس ساختوساز فاسد پت مککورمیک که بهخاطر دستمزدهای معوقه توسط هامفری بوگارت و تیم هولت کتک میخورد در «The Treasure of the Sierra Madre» (۱۹۴۸)؛ و پلیسهای سرسخت، کارآگاه داندی در «The Maltese Falcon» (۱۹۴۱) و سرگرد ریس در «Kiss Tomorrow Goodbye» (۱۹۵۰). مکلین که به یونیورسال قرض داده شده بود، نقش اصلی را در «Prison Break» (۱۹۳۸) بهعنوان یک ماهیگیر ماهی تن بیگناه که برای قتل تبرئه میشود ایفا کرد. او بهعنوان پلیسی سختکوش اما دلسوز، مقابل گزارشگر کارآگاهِ زن گلندا فارل در مجموعه «Torchy Blaine» در اواسط تا اواخر دههٔ ۱۹۳۰ نقش برجستهای داشت. در دههٔ ۱۹۶۰ بارتون شروع به پرداختن به تصویر شخص خوب کرد، بهعنوان مارشال فرانک کِین در سریال وسترن شبکهٔ NBC «Outlaws» (۱۹۶۰) و همچنین با نقشی کوچک و تکرارشونده بهعنوان ژنرال نیروی هوایی مارتین پیترسون در «I Dream of Jeannie» (۱۹۶۵) ظاهر شد.
بارتون با بازیگر شارلوت وینترز ازدواج کرد که در شش فیلم از فیلمهایش با او همراه بود. وقتی در صحنه فیلمبرداری نبودند، آن زوج وقت خود را در مزرعهٔ دامداری ۲۰۰۰ جریبیشان در شهرستان مادرا، کالیفرنیا میگذراندند.
برای کارش در تلویزیون، بارتون ستارهای در پیادهروی مشاهیر هالیوود دارد.
نمایش بیشتر
