فیلم Backlash 1956

«کارهایی هست که مرد باید بداند و انجام دهد، و بهتر است آن‌ها را تنها انجام دهد.» «بک‌لش» (1956) به کارگردانی جان استرجز و اقتباس بردن چیس از رمان فرانک گرابر است. در آن ریچارد وایدمارک، دانّا رید، جان مک‌اینتایر و ویلیام کمپبل بازی می‌کنند و اروینگ گلس‌برگ آن را به رنگ تکنیکالر در لوکیشن توسان، آریزونا فیلم‌برداری کرده است. داستان در آریزونای 1870 می‌گذرد؛ جیم اسلِیتر...

«کارهایی هست که مرد باید بداند و انجام دهد، و بهتر است آن‌ها را تنها انجام دهد.» «بک‌لش» (1956) به کارگردانی جان استرجز و اقتباس بردن چیس از رمان فرانک گرابر است. در آن ریچارد وایدمارک، دانّا رید، جان مک‌اینتایر و ویلیام کمپبل بازی می‌کنند و اروینگ گلس‌برگ آن را به رنگ تکنیکالر در لوکیشن توسان، آریزونا فیلم‌برداری کرده است. داستان در آریزونای 1870 می‌گذرد؛ جیم اسلِیتر (وایدمارک) در پی حقیقت دربارهٔ اتفاقی است که برای پدرش در حملهٔ آپاچی در گیلِ ولی افتاده. در مسیرش با کاریل اُرتون (رید) که به خاطر گم‌شدن همسرش او هم کنجکاو این ماجراست، برخورد می‌کند. اعضای گمشدهٔ خانواده و طلای ناپدیدشده؛ ماجرا باز می‌شود و رازها یکی‌یکی سر برمی‌آورند. نکتهٔ اصلی در این فیلم نویسندگی و شخصیت‌هاست. از ابتدا باید دانست که «بک‌لش» یک اثر پُرانرژی اکشن نیست؛ بیشتر با یک معما سروکار داریم، پرونده‌ای در قالب یک داستان کارآگاهی با پوشش وسترن. این ترکیب کمی غیرمعمول است اما همیشه جذاب باقی می‌ماند، زیرا فیلمنامهٔ غیرمتعارف چیس شخصیت‌های متعددی پدید می‌آورد؛ برخی پیچیده و بعضی دیگر صرفاً نقش‌های کلیشه‌ای ژانری‌اند. کلیشه‌هایی هم در کار هست، اما با پیچش‌های خوش‌ساختی در قصه جبران می‌شوند. اگرچه این فیلم آن رنگ‌وبوی روان‌شناسانه‌ای را که در بعضی تولیدات آنتونی مان/بردن چیس دیده می‌شود ندارد، اما در مواجهه با تصمیم‌های بزرگش کوتاه نمی‌آید. فیلم‌برداری گلس‌برگ درجهٔ یک است؛ رنگ‌ها زنده و پرانرژی‌اند و تصویر هنگام فیلم‌برداری در محل، واقعاً از پرده بیرون می‌جهد. بازیگران هم بسیار قوی‌اند: وایدمارک در نقش قهرمانی سخت و محکم عالی است و رید در نقشی شبیه زن فِیِمِ فَتِال با ظاهری چشم‌گیر و اجرای دقیق ظاهر می‌شود. مک‌اینتایر یک نقش تکمیلی کلاسیک ارائه می‌دهد و کمپبل در نقش تفنگ‌دار آتشینِ جانی کول خوشبختانه اغراق‌آمیز و لذت‌بخش است. بازیگران اصلی قبلاً در ژانر آثار برجسته‌تری داشته‌اند، اما این فیلم برای همهٔ آن‌ها تغییر ریتم خوشایندی است. احتمالاً طرفداران دنبال‌کنندهٔ اکشن را هیجان‌زده نمی‌کند، اما برای کسانی که سلیقهٔ ادبی‌تری دارند، این اثر می‌تواند نقطهٔ قوتی باشد. امتیاز: 7/10 — وسترنی رنگین که با کلیشه‌های دههٔ پنجاه هالیوود خراب شده بعد از دیدار مرد و زن در گیل ولی در جنوب آریزونا (ریچارد وایدمارک و دانّا رید)، در نهایت درمی‌یابند هر دو به دنبال بازماندهٔ مرموزِ یک کشتار آپاچی‌اند که با ثروتی دزدیده شده فرار کرده است (جان مک‌اینتایر). «بک‌لش» لوکیشن‌های زندهٔ جنوب‌غربی، و عناصر آشنای وسترن مثل تیراندازی‌ها، ارابه‌ها، حملات شبح‌وارِ بومیان، یک گروهبان سواره‌نظام خِشن (بارتون مک‌لِین)، میخ‌کِش‌ها و یک تفنگ‌دار گستاخ (ویلیام کمپبل) را دارد. در همین زمینه دیدن هری مورگانِ ریزاندام که نقش تفنگ‌داری بی‌حرف و محکم را باورپذیر بازی می‌کند هم سرگرم‌کننده است—به‌هرحال اگر در استفاده از اسلحه مهارت و شجاعت داشته باشی، قدت چندان مهم نیست، درست است؟ متأسفانه فیلم از ابتذال‌ها و قاعده‌مندی‌های قدیمی وسترن رنج می‌برد؛ نمونه‌اش صحنه‌ای است که قهرمان بی‌پروا زنِ موردعلاقه‌اش را سیلی می‌زند و با این حال او عمیقاً به او جذب می‌شود—چنین روایت‌هایی امروز چشم‌گیر و آزاردهنده‌اند. با این حال اگر از وسترن‌های دههٔ پنجاه مثل «Hangman’s Knot»، «Gun Fury»، «Garden of Evil»، «The Last Wagon» و «The Law and Jake Wade» لذت می‌برید، این فیلم هم چیزهایی برای شما دارد، هرچند در میان آثار آن دوره جزو ضعیف‌ترها قرار می‌گیرد. مدت زمان فیلم کوتاه و خوش‌ریتم است: 1 ساعت و 24 دقیقه. صحنه‌هایی در جنوب آریزونا از جمله اولد توسان فیلم‌برداری شده و بخش‌های اضافی در یونیورسال استودیوز در کالیفرنیای جنوبی و مناطقی مثل شرمن اوکز، بنِدیکت کنیون و بِورلی هیلز تصویربرداری شده‌اند. نمره: B-