بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برنارد جیمز مایلز، بارون مایلز، CBE (۲۷ سپتامبر ۱۹۰۷ – ۱۴ ژوئن ۱۹۹۱) بازیگر شخصیتپرداز، نویسنده و کارگردان انگلیسی بود. او در سال ۱۹۵۹ تئاتر مرمید را در لندن افتتاح کرد؛ اولین تئاتر جدیدی که از قرن هفدهم در شهر لندن افتتاح شده بود.
مایلز در اکسبریج، میدلکس...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برنارد جیمز مایلز، بارون مایلز، CBE (۲۷ سپتامبر ۱۹۰۷ – ۱۴ ژوئن ۱۹۹۱) بازیگر شخصیتپرداز، نویسنده و کارگردان انگلیسی بود. او در سال ۱۹۵۹ تئاتر مرمید را در لندن افتتاح کرد؛ اولین تئاتر جدیدی که از قرن هفدهم در شهر لندن افتتاح شده بود.
مایلز در اکسبریج، میدلکس به دنیا آمد و در مدرسهٔ Bishopshalt در هیلینگدون تحصیل کرد. در حالی که والدینش بهترتیب کارگر مزرعه و آشپز بودند، او در کالج پمبروک آکسفورد تحصیل نمود. او در دههٔ ۱۹۳۰ وارد تئاتر شد و بهسرعت در فیلمها ظاهر گشت. مانند بسیاری از بازیگران، او در دوران جنگ جهانی دوم در سینمای میهنپرستانه نقش برجستهای ایفا کرد، از جمله آثار کلاسیک این ژانر مانند In Which We Serve و One of Our Aircraft Is Missing. او همچنین نقشی بدون اعتبار در کلاسیک جنگ جهانی دوم The First of the Few داشت که در ایالات متحده با نام Spitfire منتشر شد.
شخصیت معمول او بهعنوان بازیگر، روستاییمنش با لهجهای قوی و معمول در شهرستانهای هرتفوردشر و باکینگهامشر بود. او همچنین، پس از رابرت نیوتن، بازیگری بود که بیش از دیگران با نقش لانگ جان سیلور شناخته میشد؛ نقشی که در نسخهٔ تلویزیونی بریتانیایی Treasure Island بازی کرد و در اجرای سالانهای در مرمید که از زمستان ۱۹۶۱–۶۲ آغاز شد نقشش را ایفا نمود. بازیگرانی که در اجراهای سالانه به نقشآفرینی پرداختند شامل اسپایک میلigan در نقش بن گان، و در اجرای ۱۹۶۸ بری هافریز در نقش لانگ جان سیلور بودند. مایلز بود که، تحت تأثیر استعداد جان آنتروبوس، در ابتدا او را مأمور نوشتن نوعی نمایشنامه کرد. این امر منجر به همکاری آنتروبوس با میلگان و تولید یک نمایش یکپردهای به نام The Bed Sitting Room شد که بعدها به نمایشنامهای بلندتر اقتباس گردید و توسط مایلز در مرمید در ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۶۳ اجرا شد و هم از نظر انتقادی و هم تجاری موفقیتآمیز بود.
او صدای بم-باریتون دلپذیری داشت که در تئاتر و فیلم بسیار خوب کار میکرد و همچنین برای گویندگی بسیار مورد تقاضا بود. بهعنوان یک اجراکننده، او بیشتر بهخاطر مجموعهای از مونولوگهای کمدی شناخته میشد که اغلب به لهجهای روستایی اجرا میشدند. این مونولوگها ضبط و بهصورت آلبومهای صوتی فروخته شدند که بسیار محبوب بودند. برخی از مونولوگهای کمدی او در حال حاضر در YouTube در دسترساند.
مایلز در سال ۱۹۵۳ بهعنوان فرماندهٔ امپراتوری بریتانیا (CBE) معرفی شد، در سال ۱۹۶۹ شوالیه شد، و در سال ۱۹۷۹ عنوان اشرافی مادامالعمر با لقب بارون مایلز از بلکفریرز در شهر لندن را دریافت کرد. او تنها دومین بازیگر بریتانیایی بود که تا آن زمان عنوان اشرافی دریافت کرد (اولی لارنس الیویه بود).
آثار نوشتهشدهٔ او شامل «The British Theatre» (۱۹۴۷)، «God's Brainwave» (۱۹۷۲) و «Favorite Tales from Shakespeare» (۱۹۷۲) است. در سال ۱۹۸۱ او کتاب Curtain Calls را با J.C. Trewin همنویسی کرد.
او در یورکشایر درگذشت.
دختران او عبارتاند از بازیگر سالی مایلز و هنرمند بریجت مایلز. پسرش جان مایلز در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ و اوایل دههٔ ۱۹۷۰ بهعنوان رانندهٔ گراند پری با تیم لوتوس بود.
شرح بالا از مقالهٔ ویکیپدیا «Bernard Miles» گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
