بیوگرافی
سر دنیل مایکل بلیک دی-لوئیس (زادهٔ 29 آوریل 1957) بازیگر انگلیسی و ایرلندی است. او که اغلب بهعنوان یکی از بزرگترین بازیگران در تاریخ سینما توصیف میشود، بیشتر بهخاطر بازیگری متدِ شدید که با شخصیتهای عجیب و غریب در فیلمهای آتوره عرضه میشود، شناخته شدهاست. او برندهٔ جوایز متعددی از...
سر دنیل مایکل بلیک دی-لوئیس (زادهٔ 29 آوریل 1957) بازیگر انگلیسی و ایرلندی است. او که اغلب بهعنوان یکی از بزرگترین بازیگران در تاریخ سینما توصیف میشود، بیشتر بهخاطر بازیگری متدِ شدید که با شخصیتهای عجیب و غریب در فیلمهای آتوره عرضه میشود، شناخته شدهاست. او برندهٔ جوایز متعددی از جمله رکورد سه جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر، چهار جایزهٔ بفتا، سه جایزهٔ انجمن بازیگران صفحهنمایش و دو جایزهٔ گلدن گلوب است. در ۲۰۱۴، دی-لوئیس بهخاطر خدماتش به نمایشنامهنویسی لقب شوالیه دریافت کرد.
دی-لوئیس که در لندن به دنیا آمده و بزرگ شده است، در صحنهٔ تئاتر در تئاتر ملی جوانان درخشید قبل از اینکه پذیرفته شود در مدرسهٔ تئاتر بریستول اولد ویک که سه سال در آن حضور یافت. با وجود آموزش سنتی، او بهعنوان یک بازیگر متد شناخته میشود که بهخاطر وفاداری مداوم و پژوهش دربارهٔ نقشهایش معروف است. محافظتکننده از زندگی خصوصیاش، او به ندرت مصاحبه میکند و بسیار کم در ملأ عام ظاهر میشود.
دی-لوئیس در اغلب اوایل دههٔ ۱۹۸۰ بین تئاتر و سینما در رفتوآمد بود، به کمپانی رویال شکسپیر پیوست و نقش رومئو مونتَگوی را در رومئو و ژولیت و نقش فلوت را در رویای شب نیمهٔ تابستان ایفا کرد. هنگام بازی نقش عنوانی هملت در تئاتر ملی لندن در ۱۹۸۹، او نیمهنمایش صحنه را ترک کرد پس از آنکه در صحنهای که روح پدر هملت در برابر او ظاهر میشود فروپاشید — این آخرین حضور او بر صحنه بود. پس از نقشهای کمکی در فیلمهای گاندی (۱۹۸۲) و باغی (The Bounty) (۱۹۸۴)، او برای اجراهای پیشگامانهاش در لباسشویی زیبا من (My Beautiful Laundrette) (۱۹۸۵)، اتاقی با منظره (A Room with a View) (۱۹۸۵) و سنگینی غیرقابلتحملِ هستی (The Unbearable Lightness of Being) (۱۹۸۸) تحسین دریافت کرد.
او سه جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر را برای نقشهای کریستی براون در کف پای چپ من (My Left Foot) (۱۹۸۹)، غول نفتی دنیل پلینویو در فیلم There Will Be Blood (۲۰۰۷) و آبراهام لینکولن در لینکولن (۲۰۱۲) کسب کرد. او برای نامزدی اسکار نیز برای در نام پدر (In the Name of the Father) (۱۹۹۳)، گنگهای نیویورک (Gangs of New York) (۲۰۰۲) و رشتهٔ فانتوم (Phantom Thread) (۲۰۱۷) نامزد شد. فیلمهای قابلتوجه دیگر او شامل آخرین فرمانروای مکهیکانها (The Last of the Mohicans) (۱۹۹۲)، عصر معصومیت (The Age of Innocence) (۱۹۹۳)، میدان آزمایش (The Crucible) (۱۹۹۶) و بوکسور (The Boxer) (۱۹۹۷) میشود. او دو بار از بازیگری بازنشسته شد، از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ که حرفهٔ جدیدی را بهصورت کارآموز کفاشی در ایتالیا آغاز کرد، و از ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴. در ۲۰۲۵، او در فیلم آنِمُن (Anemone) نقشآفرینی کرد و در نوشتن آن نیز مشارکت داشت؛ این فیلم توسط پسرش رانان کارگردانی شد.
توضیحات فوق از مقالهٔ ویکیپدیا «Daniel Day-Lewis» گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
