بیوگرافی
ماتیلدا ماری برتیلد پاروتا (۲۱ نوامبر ۱۹۰۷ – ۷ دسامبر ۱۹۹۹)، که بیشتر با نام دارلینگ لِژیتیموس شناخته میشد، بازیگر فرانسوی بود. در سال ۱۹۸۳، او جایزهٔ جام ولپی بهترین بازیگر زن را برای اجرای خود در فیلم «کوچه نیشکر» (Sugar Cane Alley) دریافت کرد.
او در ۲۱ نوامبر ۱۹۰۷ در...
ماتیلدا ماری برتیلد پاروتا (۲۱ نوامبر ۱۹۰۷ – ۷ دسامبر ۱۹۹۹)، که بیشتر با نام دارلینگ لِژیتیموس شناخته میشد، بازیگر فرانسوی بود. در سال ۱۹۸۳، او جایزهٔ جام ولپی بهترین بازیگر زن را برای اجرای خود در فیلم «کوچه نیشکر» (Sugar Cane Alley) دریافت کرد.
او در ۲۱ نوامبر ۱۹۰۷ در لو کاربه در مارتینیک زاده شد و سالهای اولیهٔ زندگیاش را در کاراکاس، ونزوئلا گذراند. ماتیلدا پاروتا در سن ۱۶ سالگی به پاریس، فرانسه آمد تا رقاصه شود. او با ویکتور-اتین لِژیتیموس، پسر نمایندهٔ دولت هژزیپ ژان لِژیتیموس، آشنا شد و شریک همیشگی او شد و از او پنج فرزند به دنیا آورد.
مدتها به عنوان «میس دارلینگ» شناخته میشد، اما بعدها نام دارلینگ لِژیتیموس را برای خود برگزید. او بهعنوان رقاصه در نمایش La Revue Nègre (۱۹۲۵) همراه جوزفین بیکر اجرا کرد و برای پیکاسو و همچنین برای مجسمهساز پل بلموندو — پدر ژان-پل بلموندو، بازیگر — ژست ایستاد.
در دههٔ ۱۹۳۰، دارلینگ چندین ترانهٔ کارائیبی نوشت، ساخت و خواند، مانند بیگوئن و مازورکا. او اغلب همراه با موسیقیدانان شناختهشدهٔ آن دوران اجرا میکرد، از جمله «Pe En Kin Sosso» و گروهش.
او همچنین در نمایشنامههایی از ژان ژنه (Les Nègres) و امه سزِر اجرا داشت. در پردهٔ بزرگ سینما توسط ریمون رولّو در Les Sorcieres de Salem (The Crucible) در کنار سیمون سیگنوره و ایو مونتان و در Le Salaire de la Peur (Wages of Fear) به کارگردانی آنری ژرژ کلوزو، با ساچا گیتری، ژان-کلود بریالی و برناردو برتولوچی بازی کرد.
در سال ۱۹۸۳، در سن ۷۶ سالگی، او جام ولپی بهترین تفسیر زن جشنوارهٔ ونیز (Mostra di Venezia) را نیز برای نقش خود در La Rue Cases-Nègres (کوچه نیشکر) به کارگردانی هموطنش اوژان پالسی دریافت کرد. در طول عمر طولانیاش، او با شمار زیادی از بازیگران مشهور آشنا بود، از جمله آرلتی، فرناندل، مارلون براندو و پیر براسور. او همچنین در تولیدات متعددی از ORTF (Office de Radiodiffusion-Télévision Française) شرکت داشت، از جمله یک تلفیلم به کارگردانی ژان-کریستف آورتی، Les verts Pâturages (The Green Pastures، نوشتهٔ مارک کانلی)، تولید شد.
او در ۷ دسامبر ۱۹۹۹ در کرملن-بیسِتر در وال-دو-مارن نزدیک پاریس در فرانسه درگذشت، و پس از «کوچه نیشکر» دیگر نقشی بازی نکرد هرچند امیدهایی برای نامزدی و دریافت جوایز وجود داشت.
نویسندهٔ کالیسته بیالا و بازیگر کارائیبی لوک سن-الوی، نمایندگان جمعیت «Liberté»، در مراسم سزار سال ۲۰۰۰ روی صحنه رفتند تا خواستار حضور بیشتر در صفحههای تلویزیون فرانسه شده و ادای احترام عمومی به او بکنند، زیرا برگزارکنندگان «فراموش کرده» بودند دارلینگ را یکی از فقدانهای بزرگ سال قبل نام ببرند.
منبع: مقالهٔ «Darling Légitimus» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
