بیوگرافی
ماتیلدا ماری برتیلده پاروتا (۲۱ نوامبر ۱۹۰۷ – ۷ دسامبر ۱۹۹۹)، که بیشتر با نام دارلینگ لِژیتیموس شناخته میشد، بازیگر فرانسوی بود. در سال ۱۹۸۳، او برای اجرای خود در فیلم «کوچه نیشکر» (Sugar Cane Alley) جایزه ولپی برای بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.
او در ۲۱ نوامبر ۱۹۰۷ در...
ماتیلدا ماری برتیلده پاروتا (۲۱ نوامبر ۱۹۰۷ – ۷ دسامبر ۱۹۹۹)، که بیشتر با نام دارلینگ لِژیتیموس شناخته میشد، بازیگر فرانسوی بود. در سال ۱۹۸۳، او برای اجرای خود در فیلم «کوچه نیشکر» (Sugar Cane Alley) جایزه ولپی برای بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.
او در ۲۱ نوامبر ۱۹۰۷ در لو کاربه در مارتینیک به دنیا آمد و سالهای اولیهٔ زندگیاش را در کاراکاس، ونزوئلا گذراند. ماتیلدا پاروتا در شانزدهسالگی به پاریس، فرانسه آمد تا بالرین شود. او با ویکتور-اتین لِژیتیموس، فرزند نمایندهٔ دولت هژزیپ ژان لِژیتیموس، آشنا شد و زندگی خود را با او پیوند داد و صاحب پنج فرزند از او شد.
او برای مدت طولانی با نام «میس دارلینگ» شناخته میشد و بعدها نام دارلینگ لِژیتیموس را برگزید. او بهعنوان رقاص در «لا رِووی نِگْر» (۱۹۲۵) همراه با جوزفین بیکر اجرا کرد و برای پیکاسو و همچنین برای مجسمهساز پل بلموندو، پدر ژان-پول بلموندو بازیگر، ژست گرفت.
در دههٔ ۱۹۳۰، دارلینگ چندین آهنگ کارائیبی مانند بیگوین و مازورکا نوشت، ساخت و خواند. او اغلب همراه با موسیقیدانان شناختهشدهٔ آن دوره، از جمله «Pe En Kin Sosso» و گروه او، اجرا میکرد.
او همچنین در نمایشهایی از ژان ژنه (Les Nègres) و ایمه سزِر ایفای نقش کرد. در سینما توسط ریموند رولئو در «Les Sorcières de Salem» (مکبث/محفل جادوگران سالم؟ — The Crucible) کنار سیمون سینوره و ایو مونتان کارگردانی شد، و در «Le Salaire de la Peur» (Wages of Fear) به کارگردانی هنری-ژرژ کلوزو، همراه با ساچا گیتری، ژان-کلود بریالی و برناردو برتولوچی حضور داشت.
در سال ۱۹۸۳، در سن ۷۶ سالگی، او جایزه ولپی برای بهترین تفسیر زن در نمایشگاه فیلم ونیز (Mostra di Venezia) را نیز برای نقش خود در «La Rue Cases-Nègres» (Sugar Cane Alley / کوچه نیشکر) که توسط هموطنش اوزان پالسی کارگردانی شده بود، دریافت کرد. در طول عمر طولانیاش، او با شمار زیادی از بازیگران مشهور مانند آرلتی، فرناندل، مارلون براندو و پیر براسور آشنایی داشت. او همچنین در تولیدات متعدد ORTF (دفتر پخش رادیو و تلویزیون فرانسه) شرکت کرد که از جملهٔ آنها یک فیلم تلویزیونی به کارگردانی ژان-کریستف اورتی، «Les Verts Pâturages» (The Green Pastures، نوشتهٔ مارک کانلی)، بود.
او در ۷ دسامبر ۱۹۹۹ در کرملن-بیکتره در واله دو مارن در نزدیکی پاریس در فرانسه درگذشت، و پس از «کوچه نیشکر» دیگر نقشی در بازیگری نداشت هرچند امید به نامزدی و جوایزی وجود داشت.
نویسنده کالیست بئالا و بازیگر کارائیبی لوک سن-الوی، نمایندگان جمعیت «لیبرته»، در مراسم سزار سال ۲۰۰۰ به روی صحنه آمدند تا خواستار حضور بیشتر در قابهای تلویزیون فرانسه شده و ادای احترام عمومی به او کنند، زیرا برگزارکنندگان «فراموش کرده بودند» دارلینگ را یکی از فقدانهای بزرگ سال پیش نام ببرند.
منبع: مقاله «Darling Légitimus» از ویکیپدیا به زبان انگلیسی، تحت مجوز CC-BY-SA 3.0.
نمایش بیشتر
