بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آیرن مانینگ (متولد آینز هاروت، 17 ژوئیه 1912 – 28 مه 2004) بازیگر و خوانندهٔ آمریکایی بود.
مانینگ در 17 ژوئیهٔ 1912 در سینسیناتی، اوهایو، در خانوادهای پنج نفره متولد شد. هر دو والدینش خواننده بودند. خانوادهاش دوست داشتند به پیکنیکهای بیرون از خانه بروند که فعالیت اصلی...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آیرن مانینگ (متولد آینز هاروت، 17 ژوئیه 1912 – 28 مه 2004) بازیگر و خوانندهٔ آمریکایی بود.
مانینگ در 17 ژوئیهٔ 1912 در سینسیناتی، اوهایو، در خانوادهای پنج نفره متولد شد. هر دو والدینش خواننده بودند. خانوادهاش دوست داشتند به پیکنیکهای بیرون از خانه بروند که فعالیت اصلی آنها آواز گروهی بود. این محیط خانوادگی به آیرن کمک کرد تا از همان کودکی علاقهٔ زیادی به آواز پیدا کند. خواهرانش بعدها شکایت میکردند که آیرن کوچک در خواب هم آواز میخواند و آنها را بیدار نگه میداشت. مانینگ به عنوان خواننده اپرا در مدرسه موسیقی ایستمن در راچستر آموزش دید.
در حالی که با یک نمایش تماماً زنانهٔ USO در انگلستان اجرا میکرد، در سال 1944 از آیرن خواسته شد با رهبر گروه گلن میلر اجرا کند. میلر در ساختن ضبطهای سوینگ برای پخش به داخل آلمان نازی به عنوان بخشی از سامانه پخش آمریکایی در اروپا مشارکت داشت. چون او پیش از جنگ جهانی دوم ستارهٔ اپرای سبک بود و توانایی خواندن به زبان آلمانی را داشت، از او خواسته شد چند آهنگ پاپ آمریکایی را که به آلمانی ترجمه شده بودند بخواند.
او در اولین فیلمهایش برای مدت کوتاهی با نام هنری هُپ مانینگ (Hope Manning) نام برده شد، در زمانی که در سال 1936 با سیستم استودیویی ریپابلیک وارد سینما شد. اولین فیلمش او را به عنوان نقش اول زن در یک وسترن، The Old Corral، در مقابل جین آتری قرار داد. آیرن یکبار شوخیآمیز گفت که «او اپرای سبک را برای اپرای اسبی ترک کرده است.»
تا اوایل دههٔ 1940، آیرن در سیستم استودیویی وارنر برادرز به عنوان بازیگر و خواننده قراردادی مشغول به کار بود. احتمالاً او بیش از همه بهخاطر نقش دیوا «فی تمپلتون» در Yankee Doodle Dandy (1942)، در کنار جیمز کگنی، به یاد آورده میشود. در این فیلم صحنهای داشت که باید همزمان بازیگری میکرد، آهنگ «Mary» را میخواند و پیانو مینواخت. او در The Big Shot (1942) در کنار هامفری بوگارت و در The Desert Song (1943) و Shine On, Harvest Moon (1944) در کنار دنیس مورگان نقشآفرینی کرد.
قرارداد او توسط مترو-گلدن-مایر (MGM) گرفته شد تا تواناییهای خوانندگیاش را بهعنوان تهدیدی برای ژانت مکدونالد قرار دهد، که بهدلیل درخواستهای سختگیرانهاش برای MGM مشکلاتی ایجاد کرده بود. در خلوت، مانینگ ادعا میکرد که خوانندهٔ بهتری است. مشکل بین مکدونالد و MGM فروکش کرد و قرارداد مانینگ بدون هیچ حضور در فیلمی از MGM فسخ شد. در مجموع، آیرن مانینگ دوازده فیلم ساخت.
در نیمهٔ دوم دههٔ 1940 صحنهٔ موزیکال در اولویت قرار گرفت، از جمله The Day Before Spring در برادوی و هر دو نمایش DuBarry Was a Lady و Serenade در لندن. او در انگلستان ماند و تا سال 1951 در برنامهٔ تلویزیونی خود در بیبیسی با عنوان An American in England ظاهر شد، سپس برای کار در تلویزیون و کاباره به ایالات متحده بازگشت. نهایتاً بازنشسته شد تا به تدریس بازیگری و صداسازی بپردازد.
مانینگ در 28 مه 2004 در اثر نارسایی احتقانی قلب در خانهاش در سن کارلوس، کالیفرنیا، در سن 91 سالگی درگذشت.
نمایش بیشتر
