فیلم Yankee Doodle Dandy 1942

«چندوجهی بودنم، نقش پدر مادرم را بازی کردم.» «یانکی دودل دَندی» به کارگردانی مایکل کرتیس و با فیلمنامه‌ای مشترک از رابرت باک‌نر، ادموند جوزف، جولیوس جی. اپستین و فیلیپ جی. اپستین ساخته شده است. در این فیلم جیمز کاگنی، جون لسلی، والتر هستون، ریچارد وورف، آیرن مانینگ، جورج توبیاس، رزمری دکمپ و جین کاگنی نقش‌آفرینی کرده‌اند. این فیلم برداشت زندگینامه‌ای از زندگی جورج ام. کوهن — آهنگساز...

«چندوجهی بودنم، نقش پدر مادرم را بازی کردم.» «یانکی دودل دَندی» به کارگردانی مایکل کرتیس و با فیلمنامه‌ای مشترک از رابرت باک‌نر، ادموند جوزف، جولیوس جی. اپستین و فیلیپ جی. اپستین ساخته شده است. در این فیلم جیمز کاگنی، جون لسلی، والتر هستون، ریچارد وورف، آیرن مانینگ، جورج توبیاس، رزمری دکمپ و جین کاگنی نقش‌آفرینی کرده‌اند. این فیلم برداشت زندگینامه‌ای از زندگی جورج ام. کوهن — آهنگساز مشهور موسیقی نمایش‌های موزیکال، نمایشنامه‌نویس، بازیگر، رقصنده و خواننده — با بازی کاگنی است. همان‌طور که معمول است، اگر بخواهید بدانید چقدر روایتِ فیلم به واقعیت نزدیک است، بهتر است خودتان به منابع و حقیقت‌های مربوط به زندگی او مراجعه کنید. فیلمی پرانرژی و دلپذیر که دیدنش در بافت امروز همچنان پیشنهاد می‌شود. در ستایش میهن‌پرستیِ آشکارش ثابت‌قدم است؛ بی‌شرم به تقویت روحیه می‌پردازد و نقشِ نوعی پوسترِ تبلیغاتی برای تلاش‌های جنگی را ایفا می‌کند — که در آن جورج کوهن نیز به‌حق تحسین شده است. اگرچه صدای خواندن او هرگز آن‌قدرها باکیفیت نبود، اما رقصش بی‌تردید چشمگیر است و دیدن جنبه‌های چندگانه‌ی کاگنی که در هر صحنه صفحه را روشن می‌کند، لذتبخش است. آهنگ‌های پرهیجان تا حدی زمان کمی بیش از حد فیلم را جبران می‌کنند، تا جایی که حتی منِ بریتانیایی هم در پایانِ این اثرِ دودل‌گونه به آن ادای احترام کردم. امتیاز: ۸ از ۱۰.