بیوگرافی
لزلی کلر مارگارت کارون (زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۱) بازیگر، رقصنده و نویسندهٔ فرانسوی-آمریکایی است. او دریافتکنندهٔ جوایز متعددی است از جمله یک جایزه گلدن گلوب، دو جایزه بفتا و یک جایزه امی پرایمتایم، و همچنین نامزد دو جایزه اسکار بودهاست.
کارون حرفهٔ خود را بهعنوان بالرینا آغاز کرد. او اولین بار...
لزلی کلر مارگارت کارون (زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۱) بازیگر، رقصنده و نویسندهٔ فرانسوی-آمریکایی است. او دریافتکنندهٔ جوایز متعددی است از جمله یک جایزه گلدن گلوب، دو جایزه بفتا و یک جایزه امی پرایمتایم، و همچنین نامزد دو جایزه اسکار بودهاست.
کارون حرفهٔ خود را بهعنوان بالرینا آغاز کرد. او اولین بار در فیلم موزیکال «یک آمریکایی در پاریس» (۱۹۵۱) بازی کرد، و پس از آن در «مردی با شنل» (۱۹۵۱)، «Glory Alley» (۱۹۵۲) و «داستان سه عشق» (۱۹۵۳) نقشآفرینی نمود، پیش از آنکه برای نقش یک یتیم در «لیلی» (همان ۱۹۵۳) مورد تحسین منتقدان قرار گیرد؛ این نقش برایش جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر زن خارجی را به ارمغان آورد و نامزدیهایی برای یک جایزهٔ اسکار و یک جایزهٔ گلدن گلوب به همراه داشت.
بهعنوان بازیگر نقش اول زن، کارون در فیلمهایی همچون «The Glass Slipper» و «Daddy Long Legs» (هر دو ۱۹۵۵)، «Gigi» (۱۹۵۸)، «Fanny» (۱۹۶۱) — که هر دوی آنها برایش نامزدی گلدن گلوب را به ارمغان آوردند — «Guns of Darkness» و «The L-Shaped Room» (هر دو ۱۹۶۲)، «Father Goose» (۱۹۶۴) و «A Very Special Favor» (۱۹۶۵) ایفای نقش کرد. برای نقش یک زن مجرد و حامله در «The L-Shaped Room»، کارون علاوه بر کسب دومین نامزدی اسکار، جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در فیلم درام و دومین جایزهٔ بفتا را نیز دریافت کرد.
نقشهای دیگر کارون شامل «Is Paris Burning?» (۱۹۶۶)، «That's Entertainment!» (۱۹۷۴)، «The Man Who Loved Women» و «Valentino» (هر دو ۱۹۷۷)، «Damage» (۱۹۹۲)، «Funny Bones» (۱۹۹۵)، «Chocolat» (۲۰۰۰) و «Le Divorce» (۲۰۰۳) هستند. در سال ۲۰۰۷ او جایزهٔ امی پرایمتایم بهترین بازیگر مهمان در یک سریال درام را برای اجرای نقش یک قربانی آزار جنسی کودک در «Law & Order: Special Victims Unit» دریافت کرد.
توضیحات بالا از مقالهٔ ویکیپدیا «Leslie Caron» گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA قرار دارد، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
