فیلم Father Goose 1964

والتر (کری گرانت) مردی تا حدی سرکش است که به‌واسطهٔ هاوتون (تروور هوارد) ترغیب می‌شود تا به تلاش‌های جنگی کمک کند و در پی آن در یک جزیرهٔ دورافتادهٔ اقیانوس آرام مستقر می‌گردد تا هرگونه رؤیت هواپیماها یا کشتی‌های ژاپنی را گزارش دهد. در عوض برایش نوعی «شکار عید پاک» در جزیره ترتیب می‌دهند—با این تفاوت که به‌جای تخم‌مرغ باید به‌دنبال بطری‌های ویسکی اسکاتلندی بگردد!...

والتر (کری گرانت) مردی تا حدی سرکش است که به‌واسطهٔ هاوتون (تروور هوارد) ترغیب می‌شود تا به تلاش‌های جنگی کمک کند و در پی آن در یک جزیرهٔ دورافتادهٔ اقیانوس آرام مستقر می‌گردد تا هرگونه رؤیت هواپیماها یا کشتی‌های ژاپنی را گزارش دهد. در عوض برایش نوعی «شکار عید پاک» در جزیره ترتیب می‌دهند—با این تفاوت که به‌جای تخم‌مرغ باید به‌دنبال بطری‌های ویسکی اسکاتلندی بگردد! او با نارضایتی به وظیفهٔ خود ادامه می‌دهد تا این‌که روزی با کاترین (لزلی کارون) روبه‌رو می‌شود که همراه با گروهی جوجه‌اردک—نیم‌دوجین دختر جوان از کارکنان دیپلماتیک فرانسه—در آنجا مانده‌اند. او از والتر کمک می‌خواهد و والتر می‌گوید بروند. آیا این وضعیت به یک بن‌بست منجر می‌شود؟ نه ــ خیلی زود کاترین و همراهانش این مرد درمانده را در اختیار می‌گیرند و داستان به سوی یک جدال جنسی پیش‌بینی‌پذیر پیش می‌رود. فیلم چندان نوآورانه نیست، اما شیمی دوست‌داشتنی بین گرانت و کارون مرا کمی به یاد «ملکهٔ آفریقا» (1951) انداخت و دخترها هم به‌خوبی فضای فیلم را همراهی می‌کنند. شروع فیلم کمی کند است و پایان‌بندی اندکی شتاب‌زده به‌نظر می‌رسد، اما کلیت آن سرگرم‌کننده است و هر دو بازیگر از شیطنت‌های فیلم لذت می‌برند در حالی که هر کدام به‌نحوی سهمی در شکست دادن دشمن دارند—هر طرفی که باشد.