بیوگرافی
فیلیپ سیمور هافمن (۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۷ – ۲ فوریهٔ ۲۰۱۴) بازیگر، کارگردان و تهیهکنندهٔ آمریکایی بود. هافمن که بیشتر برای نقشهای مکمل و شخصیتمحور متمایزش—معمولاً افرادی پایینمرتبه، عجیبوغریب، زورگو و طردشده—شناخته میشود، از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ تا زمان مرگش در ۲۰۱۴ در فیلمهای متعددی از جمله در نقشهای اصلی بازی...
فیلیپ سیمور هافمن (۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۷ – ۲ فوریهٔ ۲۰۱۴) بازیگر، کارگردان و تهیهکنندهٔ آمریکایی بود. هافمن که بیشتر برای نقشهای مکمل و شخصیتمحور متمایزش—معمولاً افرادی پایینمرتبه، عجیبوغریب، زورگو و طردشده—شناخته میشود، از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ تا زمان مرگش در ۲۰۱۴ در فیلمهای متعددی از جمله در نقشهای اصلی بازی کرد.
او از نوجوانی به تئاتر جذب شد و بازیگری را در مدرسهٔ هنرهای تیش دانشگاه نیویورک تحصیل کرد. او کار سینماییاش را با یک قسمت از Law & Order در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد و از ۱۹۹۲ در فیلمها ظاهر شد. او بهخاطر کارهای مکمل خود شناخته شد، بهویژه در Scent of a Woman (1992)، Boogie Nights (1997)، Happiness (1998)، Patch Adams (1998)، The Big Lebowski (1998)، Magnolia (1999)، The Talented Mr. Ripley (1999)، Almost Famous (2000)، Punch-Drunk Love (2002) و Along Came Polly (2004). او گاهبهگاه نقشهای اصلی را برعهده گرفت و برای نقشآفرینیاش در نقش نویسندهٔ ترومن کاپوت در فیلم Capote (2005)، جوایز متعددی از جمله جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد. شهرت هافمن همچنان افزایش یافت و او سه نامزدی اسکار دیگر برای نقشهای مکمل دریافت کرد: بهعنوان یک افسر صریح و بیرحم سیآیای در Charlie Wilson's War (2007)، یک کشیش متهم به کودکآزاری در Doubt (2008)، و رهبر کاریزماتیکِ یک جنبش مشابه ساینتولوژی در The Master (2012).
در حالی که عمدتاً در فیلمهای مستقل کار میکرد، از جمله The Savages (2007) و Synecdoche, New York (2008)، هافمن همچنین در Flawless (1999) و پرفروشهای هالیوود مانند Twister (1996) و Mission: Impossible III (2006) ظاهر شد، و در یکی از آخرین نقشهایش بهعنوان Plutarch Heavensbee در مجموعهٔ Hunger Games (2013–15) بازی کرد. فیلم بلند Jack Goes Boating (2010) نقطهٔ شروع او بهعنوان فیلمساز بود. هافمن همچنین بازیگر و کارگردان تئاتر نامآوری بود. او در ۱۹۹۵ به گروه تئاتر آفل-برادوی LAByrinth پیوست، جایی که به کارگردانی، تهیه و بازی در چندین تولید صحنهای پرداخت. اجراهای او در سه نمایش برادوی—True West در ۲۰۰۰، Long Day's Journey into Night در ۲۰۰۳ و Death of a Salesman در ۲۰۱۲—همگی منجر به نامزدی جوایز تونی شدند.
نمایش بیشتر
