بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
ولفگانگ پریس (۲۷ فوریهٔ ۱۹۱۰ در نورنبرگ – ۲۷ نوامبر ۲۰۰۲ در بادن-بادن) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون آلمانی بود.
پسر یک معلم، در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ پریس فلسفه، ادبیات آلمانی و نمایش را تحصیل کرد. او همچنین زیر نظر هانس شلنک در کلاسهای خصوصی بازیگری شرکت کرد...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
ولفگانگ پریس (۲۷ فوریهٔ ۱۹۱۰ در نورنبرگ – ۲۷ نوامبر ۲۰۰۲ در بادن-بادن) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون آلمانی بود.
پسر یک معلم، در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ پریس فلسفه، ادبیات آلمانی و نمایش را تحصیل کرد. او همچنین زیر نظر هانس شلنک در کلاسهای خصوصی بازیگری شرکت کرد و در سال ۱۹۳۲ در مونیخ روی صحنه ظاهر شد. او در ادامه در تولیدات تئاتری مختلفی در هایدلبرگ، کونیگزبرگ، بن، برمن، اشتوتگارت و برلین بازی کرد.
در سال ۱۹۴۲ نخستین حضور سینمایی خود را تجربه کرد — او بهطور ویژه از خدمت نظامی معاف شده بود — در تولید شرکت UFA به نام Die grosse Liebe همراه زارا لیاندر. پس از پایان جنگ جهانی دوم پریس به تئاتر بازگشت و از سال ۱۹۴۹ بهطور گسترده در زمینهٔ دوبلهٔ فیلمها به زبان آلمانی فعالیت کرد.
در سال ۱۹۵۴ بار دیگر به بازی در سینما بازگشت و در فیلم Canaris به کارگردانی آلفرد ویدنمان حضور یافت. سال بعد پریس نقش اصلی کلاوس فون اشتاوفنبرگ را در فیلم Der 20. Juliِ فالک هارنک ایفا کرد که توطئهٔ سال ۱۹۴۴ برای ترور هیتلر را دراماتیزه میکرد. این نقش موجب شناخته شدن پریس در میان مردم و همچنین دریافت جایزهٔ فدرال فیلم سال ۱۹۵۶ شد.
از این پس پریس عمدتاً در نقش افسر آلمانی درستکار و مقید جانمایهگذاری میشد، در برابر بازیگران ستارهٔ دیگری که نقش متعصب را بازی میکردند (مثلاً پاول اسکوفیلد در The Train)؛ نقشی که او در بسیاری از فیلمها تکرار کرد و بعدها در تولیدات بینالمللی متعدد، عمدتاً در ایتالیا و آمریکا، بازآفرینی شد، هرچند گاه نقشهای بدبینانهتر یا خشونتبارتری از یک افسر نازی را نیز به تصویر کشید.
پریس در آثاری مانند The Longest Day (۱۹۶۲)، The Cardinalِ اتو پرمینگر (۱۹۶۳)، و در کنار ژان-پل بلموندو در Is Paris Burning? (۱۹۶۶) ظاهر شد. او در کنار برت لانکستر در فیلم The Trainِ جان فرانکنهایمر (۱۹۶۴)، در کنار فرانک سیناترا در Von Ryan's Express (۱۹۶۵)، در کنار رابرت میچم در Anzio (۱۹۶۸)، در نقش ارون رومل در Raid on Rommel (۱۹۷۱) در کنار ریچارد بورتون، و در The Boys From Brazil (۱۹۷۸) در کنار گرگوری پک بازی کرد. او در چند فیلم ایتالیاییزبان نیز ظاهر شد و با نام هنری "Luppo Prezzo" اعتبار گرفت، و نقش فیلدمارشال فون روندشتت را در حماسهٔ جنگی ستارهمحور ریچارد آتنبورو A Bridge Too Far (۱۹۷۷) ایفا کرد.
علاوه بر این، برای تماشاگران سینمای آلمان غربی او تجسم ناب نابغهٔ شرور در نقش دکتر مابوزه شد، نقشی که نخستینبار در سال ۱۹۶۰ (پس از رودولف کلاین-روگه) در فیلم The Thousand Eyes of Dr. Mabuseِ فریتس لانگ بازی کرد. او این نقش را چهار بار دیگر نیز ایفا کرد.
در دههٔ ۱۹۸۰ پریس به تلویزیون رجوع کرد و بهویژه نقش ژنرال والتِر فون براوخیچ را در مینیسریالهای آمریکایی Winds of War و War and Remembrance بر اساس کتابهای هرمن ووک بازی کرد.
در سال ۱۹۸۷ برای کار برجستهاش در سینما دومین جایزهٔ فدرال فیلم را دریافت کرد.
در دوبلهٔ سینمایی، پریس صدای بازیگرانی مانند لکس بارکر، کریستوفر لی، آنتونی کوئین، کلود رِینز، ریچارد ویدمارک را بر عهده داشت، و همچنین صدای کنراد وایت را در نقش «مایجر استراسر» در نسخهٔ بازسازیشدهٔ Casablanca فراهم کرد.
شرح بالا از مقالهٔ ویکیپدیا Wolfgang Preiss گرفته شده، تحتِ مجوز CC-BY-SA است، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
